Πράσινος μετασχηματισμός και ESG: H ευκαιρία που χρειάζεται η Ελλάδα

Με την αύξηση του ενδιαφέροντος για τη βιώσιμη ανάπτυξη και την ανάγκη προσαρμογών που στοχεύουν στον σεβασμό του περιβάλλοντος, της κοινωνίας και την αειφορία σε κρατικό αλλά και εταιρικό επίπεδο είναι η μεγάλη ευκαιρία να αποδειχθεί ότι – ακόμη και για τις χώρες που υπέφεραν εν μέσω κρίσης και είχαν άλλες δημοσιονομικές προτεραιότητες – η πράσινη ανάπτυξη είναι η απάντηση στη περιβαλλοντική κρίση. Ωστόσο ουδέν κακόν αμιγές καλού, καθώς μην ξεχνάμε ότι η Ελλάδα θα λάβει συνολικούς πόρους από τον προϋπολογισμό της ΕΕ ύψους 72 δισ. ευρώ κατά την επόμενη δεκαετία, εκ των οποίων τα 32 δισ. από το Ταμείο Ανάκαμψης. Από τα 32 δισ. του Ταμείου Ανάκαμψης, περίπου τα 12 δισ. θα διατεθούν για την πράσινη ανάπτυξη.

Ενα ζήτημα που τίθεται στο σημείο αυτό και θα μας απασχολήσει όλο και περισσότερο μελλοντικά είναι του λεγόμενου Greenwashing και των απαιτούμενων δικλίδων ασφαλείας. Το Greenwashing είναι η μεταμφίεση και η «πρασινοποίηση» πρακτικών με σκοπό την παρουσίασή τους ως περιβαλλοντικά φιλικών ή βιώσιμων θέλοντας να προσελκύσουν κεφάλαια. Αυτές λοιπόν οι πηγές παραπληροφόρησης, είτε ηθελημένες είτε όχι, έχουν ως αποτέλεσμα την αμφισβήτηση τόσο της προσπάθειας φερέγγυων εταιρειών και πρακτικών όσο και τη μείωση της εμπιστοσύνης στον τομέα των επενδύσεων. Η Ευρωπαϊκή Ενωση με κανονισμούς όπως το TCFD και το SFDR προσπαθεί να καταπολεμήσει αυτή την πρακτική και να διασφαλίσει την αντικειμενικότητα και την ποιότητα των περιβαλλοντικών, κοινωνικών και διακυβερνητικών πρακτικών των εταιρειών και επενδυτικών οργανισμών της Ενωσης.

Παρ’ όλα αυτά και έχοντας πάντα την τάση ως κοινωνία να κρίνουμε γρήγορα και να βιαζόμαστε να υποβαθμίσουμε τη χώρα μας, η πρόοδος της Ελλάδας ως προς τη βιωσιμότητα έχει αποτυπωθεί με διάφορους τρόπους, εκ των οποίων ένας είναι η δημιουργία του «ESG Athex Index» που περιλαμβάνει ελληνικές εταιρείες με δυνατές επιδόσεις σε θέματα περιβαλλοντικής, κοινωνικής ευθύνης και εταιρικής διακυβέρνησης. Βασικός στόχος είναι η βελτίωση των εταιρειών, η αναγνώριση αυτών που είναι πρωτοπόρες και η συμπερίληψη όλο και περισσότερων στον δείκτη αυτόν. Είναι κρίσιμο, λοιπόν, αυτά τα πρώτα βήματα να αποτελέσουν τον κανόνα και όχι την εξαίρεση και να συνεχιστούν με δραστικό ρυθμό ώστε να προλάβουν οι ελληνικές εταιρείες τις απαιτήσεις των διεθνών κεφαλαιαγορών που αυξάνουν όλο και περισσότερο τις κριτιριακές προϋπόθεσες τόσο για τις παρούσες όσο και τις μελλοντικές επενδύσεις.

*Ο Γιώργος Ζαΐρης είναι σύμβουλος σε θέματα αποτίμησης χαρτοφυλακίων και δανείων των Ευρωπαϊκων Θεσμών και υποψήφιος διδάκτωρ Οικονομικών στο Πανεπιστήμιο Πελοποννήσου.

**Η Τζουλιάννα Λεβέντη είναι επενδυτική αναλύτρια για μετοχές μικρομεσαίας κεφαλαιοποίησης και θέματα ESG.