«Φάουλ» και ανάγκη για ανανέωση

Παρά το γεγονός ότι το «Top Gun Maverick» είναι υποψήφιο για τη Χρυσή Σφαίρα καλύτερης δραματικής ταινίας, ο πρωταγωνιστής και στην ουσία δημιουργός του, ο Τομ Κρουζ, δεν συμπεριλαμβάνεται στους υποψήφιους ηθοποιούς αυτών των βραβείων. Μπορεί στα μέλη της Ενωσης Ανταποκριτών Ξένου Τύπου του Λος Αντζελες να μην άρεσε η ερμηνεία του, όμως δεν μπορεί να μην περάσει από το μυαλό κάποιου ότι η απουσία του Κρουζ από τα βραβεία πολύ πιθανό να σχετίζεται με το ότι πέρυσι ο Κρουζ επέστρεψε στην Ενωση τα τρία αγαλματίδια των Χρυσών Σφαιρών που είχε κερδίσει το 1990 για το «Γεννημένος την 4η Ιουλίου», το 1997 για τον «Jerry Maguire» και το 2000 για το «Magnolia».

Η κίνηση του διάσημου ηθοποιού ήταν μια πράξη διαμαρτυρίας για τον τρόπο λειτουργίας της Ενωσης για την οποία και άλλες διασημότητες έχουν εκφράσει τη δυσαρέσκειά τους. Είναι γεγονός ότι μετά το ρεπορτάζ των «Times» του Λος Αντζελες, στο οποίο εκτός άλλων αναφερόταν ότι την εποχή που το ρεπορτάζ έγινε κανείς μαύρος δημοσιογράφος δεν συγκαταλεγόταν ανάμεσα στα 87 μέλη της Ενωσης, αρκετοί ηθοποιοί που έχουν προταθεί για τη Χρυσή Σφαίρα – ανάμεσά τους οι Σκάρλετ Τζοχάνσον και ο Μαρκ Ράφαλο – έχουν προβεί σε δηλώσεις εναντίον της. Η Τζοχάνσον προέτρεψε το Χόλιγουντ να «απομακρυνθεί από την Ενωση» και ο Ράφαλο ανέφερε δημοσίως ότι «τώρα είναι η ώρα για να επιταχύνουμε και να διορθώσουμε τα λάθη του παρελθόντος». Και πράγματι, τον περασμένο Μάιο τα μέλη της Ενωσης είχαν ψηφίσει υπέρ μιας πρότασης μεταρρυθμίσεων με στόχο την αντιμετώπιση της έλλειψης διαφορετικότητας και άλλων ζητημάτων ηθικής. Ωστόσο, πολλοί στο Χόλιγουντ, συμπεριλαμβανομένου του συνασπισμού εταιρειών δημοσίων σχέσεων, σημείωσαν ότι οι μεταρρυθμίσεις δεν είναι αρκετές.

Εκτός κλίματος

Ανεξαρτήτως όμως ζητημάτων ηθικής και φυλετικού διαχωρισμού, η Ενωση Ανταποκριτών Ξένου Τύπου του Λος Αντζελες μοιάζει ούτως ή άλλως να βρίσκεται εκτός κλίματος έτσι όπως μοιράζει τα βραβεία της. Με τον διαχωρισμό και μόνο των ταινιών σε δύο μεγάλες ενότητες (δράμα και κωμωδία/μιούζικαλ) – κάτι που φυσικά δεν συμβαίνει στα Οσκαρ – οι Χρυσές Σφαίρες δεν σου επιτρέπουν να τους δώσεις και τόση μεγάλη σημασία, έστω και αν στην ουσία, τις περισσότερες φορές, προαναγγέλλουν τις υποψηφιότητες και βραβεύσεις των Οσκαρ που ακολουθούν. Φέτος το κακό παράγινε με την περίπτωση της ταινίας «Τα πνεύματα του Ινισέριν» που με οκτώ υποψηφιότητες κυριαρχεί σε αριθμό υποψηφιοτήτων στις 80ές Χρυσές Σφαίρες. Η ταινία περιλαμβάνεται στην ενότητα κωμωδία ή μιούζικαλ, χωρίς να είναι ούτε το ένα ούτε το άλλο. Αντιθέτως, πρόκειται για μια πολύ σκληρή, δραματική ταινία (με σκηνές ακρωτηριασμού δαχτύλων) η οποία, απλώς έχει πολύ καλό χιούμορ. Το ότι μια ταινία έχει χιούμορ όμως ξέρουμε πολύ καλά ότι δεν την κάνει κωμωδία. Την ίδια ώρα, με τη λογική των Χρυσών Σφαιρών, μια ταινία όπως ο «Ελβις» του Μπαζ Λούρμαν, αν και όχι κωμική, δεν παύει να είναι πλημμυρισμένη με τραγούδια και ενώ δεν είναι μιούζικαλ, έχει ατμόσφαιρα που θυμίζει το είδος. Και όμως είναι υποψήφια στην ενότητα των δραματικών ταινιών…