Θλιμμένοι, ανίσχυροι, οργισμένοι, φυλακισμένοι διαρκώς στα σπίτια τους

Η Βικτόρια Λι* έχει βιώσει αρκετά λοκντάουν από τότε που εμφανίστηκε η Covid στην Κίνα πριν από σχεδόν τρία χρόνια. Το να είναι φυλακισμένη μέσα στο ίδιο της το σπίτι στο Πεκίνο την έκανε να νιώθει θλιμμένη, ανίσχυρη και οργισμένη.

«Οντας εγκλωβισμένη μέσα στο σπίτι με την πόρτα μου σφραγισμένη, δεν είχα διάθεση να κάνω τίποτα», λέει αυτή η νεαρή δικηγόρος, που διανύει την τρίτη δεκαετία της ζωής της. «Δεν ήθελα να δουλέψω, δεν ήθελα να διαβάσω. Μερικές φορές, απλώς ξάπλωνα στο κρεβάτι μου και έκλαιγα».

Ακόμα και όταν δεν ήταν σε λοκντάουν, οι δρακόντειοι περιορισμοί έφερναν τα πάνω κάτω στη ζωή της.

Οταν ένας συνάδελφός της βγήκε θετικός, η Λι θεωρήθηκε στενή επαφή και έχασε τον πράσινο κωδικό υγείας της για ένα μήνα, που σημαίνει ότι ήταν αποκλεισμένη από τους δημόσιους χώρους. «Δεν μπορούσα να μπω στις αγορές ή τα καταστήματα. Δεν μπορούσα να πάω στο γραφείο», λέει. «Επηρεάστηκε και η εργασία μου – οι δουλειές δεν πήγαιναν καλά και το αφεντικό μου έγινε δύστροπο». Θέλοντας μια φυσιολογική ζωή, η Λι έκανε πρόσφατα αίτηση προκειμένου να μεταναστεύσει στον Καναδά.

Καθώς η άκαμπτη πολιτική «μηδενικής Covid» του Πεκίνου ετοιμάζεται να εισέλθει στην τρίτη χρονιά της, η Λι είναι μία από τους εκατομμύρια ανθρώπους ανά την Κίνα που έχουν φτάσει στο τέλος της υπομονής τους. Καθώς οι αριθμοί των καθημερινών κρουσμάτων έφτασαν σε επίπεδα ρεκόρ, πολλοί άρχισαν να αμφισβητούν το βαρύ τίμημα που έχουν καταβάλλει για έναν στόχο αδύνατο να επιτευχθεί.

Οι σπάνιες εκρήξεις λαϊκής οργής που έχουν βγει στην επιφάνεια τις τελευταίες δύο εβδομάδες είναι τα πιο ορατά σημάδια της βαθιάς δυσφορίας και του σκεπτικισμού για τα ατελείωτα lockdown, τα μαζικά τεστ και τις καραντίνες που έχουν υπομείνει οι Κινέζοι.

Παρατηρητές σημειώνουν πως, ό,τι και να λέει η κεντρική κυβέρνηση, οι περιορισμοί κατά της Covid είναι μάλλον απίθανο να χαλαρώσουν πραγματικά, διότι η κατακόρυφη δομή εξουσίας της Κίνας σημαίνει πως οι τοπικοί αξιωματούχοι δεν θα αποφύγουν την υπερ-αυστηρή εφαρμογή τους ώστε να μην κατηγορηθούν για την αύξηση των κρουσμάτων.

Δεδομένου του ότι οι περιορισμοί είναι απίθανο να αρθούν σύντομα, οι αναλυτές περιμένουν κλιμάκωση των διαδηλώσεων, σημειώνουν όμως παράλληλα πως αυτά τα περιστατικά σποραδικής αναταραχής δεν αναμένεται να απειλήσουν με κανέναν τρόπο μία δικτατορική κυβέρνηση που έχει τη δύναμη να τα καταστείλει γρήγορα.

«Οι διαδηλώσεις έχουν παραμείνει σποραδικές και μη οργανωμένες… αν φαίνεται σαν να παίρνουν διαστάσεις χιονοστιβάδας, αυτό οφείλεται περισσότερο στο γεγονός ότι επηρεάζεται κόσμος παντού», λέει η καθηγήτρια Βικτόρια Τιν-μπορ Χούι, πολιτική επιστήμονας στο Πανεπιστήμιο Notre Dame της Ιντιάνα. «Ομως τα μέτρα κατά της Covid έχουν επίσης αυξήσει δραστικά τις δυνατότητες παρακολούθησης που έχει το κόμμα. Οι εντάσεις θα κλιμακωθούν, αλλά δεν μπορούμε να προβλέψουμε το πότε θα έρθει η έκρηξη».

Σύμφωνα με τον καθηγητή Τσουνγκ Κιμ-γουάχ, έναν κοινωνικό επιστήμονα που δίδασκε παλαιότερα στην Πολυτεχνική Σχολή του Χονγκ Κονγκ, οι διαδηλώσεις «δείχνουν ότι ο κόσμος έχει χάσει την υπομονή του με τα παράλογα μέτρα κατά της Covid και αμφισβητούν την αποτελεσματικότητά τους». Ο ίδιος ωστόσο σημειώνει πως οι μη οργανωμένες διαμαρτυρίες δεν αποτελούν μια δύναμη αρκετά ισχυρή ώστε να απειλήσουν την κυβέρνηση. Μερικές ήσσονος σημασίας διορθώσεις, επισημαίνει και οι διαδηλωτές κατά κανόνα υποχωρούν. «Το γεγονός αυτό καθιστά τις αλλαγές από τη βάση προς τα πάνω πολύ δύσκολες, αν όχι αδύνατες».

*Τα ονόματα έχουν αλλαχθεί.