Χολοντομόρ: εξόντωση – και λογοκρισία

Ελπίζω να είναι προϊόν ιδεοληψίας η καταψήφιση από τους ευρωβουλευτές του ΚΚΕ και της Ελληνικής Λύσης του ψηφίσματος της Ευρωβουλής σύμφωνα με το οποίο η Ρωσία είναι «τρομοκρατικό καθεστώς», κάτι που συνάγεται από τη «σκόπιμη φυσική καταστροφή πολιτικών υποδομών και από τις μαζικές δολοφονίες ουκρανών αμάχων με στόχο την εξάλειψη του ουκρανικού λαού». Ομοίως, ελπίζω να είναι απλώς προϊόν ιδεοληψίας η αποχή ευρωβουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ από την ψηφοφορία. (Η Εύα Καϊλή, που επίσης είχε απόσχει, εξήγησε αργότερα ότι δεν είχε καταλάβει και ζήτησε να αλλάξει η ψήφος της).

Τι εννοώ κάνοντας λόγο για ιδεοληψία; Οτι η στάση των συγκεκριμένων πολιτικών οφείλεται αποκλειστικά στην ιδεολογική προσέγγιση εκ μέρους τους του πολέμου στην Ουκρανία. Οτι δηλαδή δεν έχουν άλλους λόγους που τους υποκινούν να μην εκφράζουν τον αποτροπιασμό τους για τα εγκλήματα του εισβολέα και για την απάνθρωπη συμπεριφορά του. Οτι το κάνουν απλώς επειδή είναι κουκουέδες, ακροδεξιοί ή συριζαίοι. Στήριξη δολοφονικών και τρομοκρατικών καθεστώτων μεν, ελπίζω ανυστερόβουλη και όχι υστερόβουλη δε.

Γιατί έχει δίκιο η Ευρωβουλή; Επειδή ό,τι συμβαίνει προκύπτει από απλή εκδικητικότητα. Ο Πούτιν τιμωρεί έναν λαό επειδή αντιστάθηκε. Επειδή δεν υποτάχθηκε στην ισχύ του, τον πολέμησε και σε μεγάλο βαθμό τον νίκησε. Η καταστροφή των υποδομών της Ουκρανίας, ενόψει του χειμώνα, κάνει τον Πούτιν άξιο διάδοχο του Στάλιν, ο οποίος ακριβώς ενενήντα χρόνια πριν, τον χειμώνα του 1932-33, οδήγησε εκατομμύρια ουκρανούς αγρότες σε θάνατο από την πείνα. Οι Ουκρανοί, που δεν έχουν ξεχάσει, χρησιμοποιούν μια λέξη για να περιγράψουν εκείνη τη γενοκτονική πρακτική: Χολοντομόρ. Μια σύνθετη λέξη από δυο άλλες: «Χολόντ» που σημαίνει λιμός και «Μορίτι» που σημαίνει βίαιος θάνατος.

Το τι συνέβη τότε το περιγράφει με μελανά χρώματα η Αν Απλμπάουμ στο απολύτως τεκμηριωμένο βιβλίο της «Ο κόκκινος λιμός» (εκδ. Αλεξάνδρεια). Με την άνοδο του Στάλιν, η οικονομική πολιτική της Σοβιετικής Ενωσης προέβλεπε μεγάλη αύξηση της βιομηχανικής παραγωγής και κολεκτιβοποίηση της γης, αφαίρεση δηλαδή της ατομικής ιδιοκτησίας από τους μικροϊδιοκτήτες και δημιουργία μεγάλων κρατικών αγροκτημάτων, προκειμένου να απελευθερωθούν εργατικά χέρια για τις βιομηχανίες. Η εύλογη άρνηση των κουλάκων να υποταγούν σε αυτή την πολιτική, να αφήσουν την περιουσία τους για να γίνουν βιομηχανικοί εργάτες σε κάποια άχαρη πόλη, έκανε τον Στάλιν να αποφασίσει βίαιη κολεκτιβοποίηση. Διέταξε βίαιες κατασχέσεις της σοδειάς τους, των ζώων τους, ακόμα και των σπόρων για την επόμενη καλλιεργητική περίοδο.

«Τους σκότωναν με όπλο την πείνα [σε μια γη] όπου μπήγεις ένα κομμάτι ξύλο στο έδαφος και φυτρώνει δέντρο. Και όμως, πέθαιναν, ξεψυχούσαν σαν τα ζώα. Τους τα πήραν όλα, μέχρι και τον τελευταίο σπόρο», περιγράφει η κάτοχος Νομπέλ Λογοτεχνίας, Σβετλάνα Αλεξίεβιτς. Το αποτέλεσμα ήταν τρομερό. Αδιευκρίνιστος ακόμα σήμερα αριθμός νεκρών, από 3,3 μέχρι 7,5 εκατομμύρια. Πολλοί εκτοπισμένοι στα γκουλάγκ. Και απόλυτη καταστροφή της Ουκρανίας – εκκλησιών, ιδρυμάτων, σχολείων. Ο απόλυτος εξανδραποδισμός, η απόλυτη βαρβαρότητα. Ολα αυτά, ακόμα και σήμερα, η Ρωσία επιδιώκει να αποσιωπούνται. Κι όσοι τα αναμοχλεύουν, τα μελετούν, τα ερευνούν, τα δημοσιεύουν κατηγορούνται ως «ναζί». Γνώριμη στρατηγική η «αποναζιστικοποίηση». Γνωστές και οι μέθοδοι του αυταρχικού αναθεωρητισμού του Πούτιν, που όπως και ο Στάλιν θέλει τους Ουκρανούς υποταγμένους στο αυταρχικό σχέδιό του. Δεν θα του περάσει.

ΥΓ. Χθες, το ελληνικό Facebook, αφαίρεσε σχετικό δημοσίευμα για το Χολοντομόρ του, γνωστού στους αναγνώστες μας, Δημήτρη Τριανταφυλλίδη, τον οποίο επιπλέον τιμώρησε. Δάκτυλος του πουτινισμού και στα σόσιαλ μίντια;