Με την πλάτη στον τοίχο

Αγώνα επιβίωσης απέναντι σε έναν ιστορικό δήμιό της καλείται να δώσει αύριο στο στάδιο Αλ Μπαΐτ η Γερμανία. Η Μάνσαφτ αντιμετωπίζει την Ισπανία σε ένα ματς που μοιάζει περισσότερο με νοκάουτ για τους παίκτες του Χάνσι Φλικ μετά την ήττα τους από την Ιαπωνία (2-1) και τη συντριβή της Κόστα Ρίκα από την Ισπανία (7-0).

Νίκες της Φούρια Ρόχα και της Ιαπωνίας (με Κόστα Ρίκα) στα αυριανά παιχνίδια θα σημάνουν αυτόματα ιστορικό αποκλεισμό των Γερμανών από τη φάση των ομίλων για δεύτερη συνεχόμενη διοργάνωση.

Μετά τον θρίαμβο στα βραζιλιάνικα γήπεδα το 2014 η Γερμανία μοιάζει να έχει χάσει την αίγλη και τη δύναμή της. Στις τέσσερις τελευταίες αναμετρήσεις της στη διοργάνωση, από το 2018 έχει σημειώσει τρεις ήττες, ενώ τη Σουηδία τη νίκησε με γκολ στο 90’+5′.

Στη Ρωσία ήταν επίσης η πρώτη φορά που αποκλειόταν από τους ομίλους, ενώ την Τετάρτη ηττήθηκε για πρώτη φορά μετά το 1994 έχοντας προβάδισμα στο σκορ στην ανάπαυλα.

Τα Πάντσερ έχουν κακές αναμνήσεις από την αυριανή αντίπαλό τους. Πριν από δύο χρόνια, για το Nations League, η Ισπανία τους υποχρέωσε στην πιο βαριά ήττα της ιστορίας τους σε επίσημο παιχνίδι με 6-0, στο Καρτούχα της Σεβίλλης. Το πιο ανησυχητικό στοιχείο για τη Μάνσαφτ είναι πως η σημερινή ομάδα του Λουίς Ενρίκε είναι η εξέλιξη εκείνης που τη συνέτριψε, έχοντας όμως δύο χρόνια επιπλέον εμπειρία. Ο Φεράν Τόρες, που τότε είχε πετύχει χατ τρικ, θα εμφανιστεί ξανά μπροστά τους. Οπως ο Μοράτα, ο Ολμο, ο Λαπόρτ.

Ο Χάνσι Φλικ αντιλαμβάνεται καλύτερα από τον καθένα τη δυσχερή θέση που βρίσκεται η ομάδα του: «Ηταν ένα αδιανόητα κακό ξεκίνημα, μια βάναυση απογοήτευση. Δεν ήμουν εδώ το 2018 και δεν με ενδιαφέρουν αυτά. Κοιτάζω μπροστά. Πρέπει να εκμεταλλευτούμε τις ευκαιρίες μας με την Ισπανία και να προκριθούμε στα νοκάουτ. Διαθέτουμε την ποιότητα να το πετύχουμε».

Εχοντας βιώσει την κατάρρευση στα ρωσικά γήπεδα πριν από τέσσερα χρόνια, οι βετεράνοι Νόιερ και Μίλερ μιλούν για «σενάριο τρόμου». «Βρισκόμαστε σε μειονεκτική θέση, σχεδόν πρέπει να νικήσουμε την Ισπανία», εξηγεί ο μέσος της Μπάγερν.

Η τελευταία φορά που η Γερμανία νίκησε τους Ισπανούς σε επίσημο παιχνίδι είναι πριν από 34 χρόνια, για το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του 1988. Εκτοτε η Ισπανία έχει νικήσει στον τελικό του Euro 2008 και στον ημιτελικό του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 2010 – στη συνέχεια κατέκτησε το τρόπαιο. Από  τις ομάδες που αναμετρήθηκαν σε εκείνο το Μουντιάλ έχουν διασωθεί οι δύο αρχηγοί, ο Μάνουελ Νόιερ και ο Σέρτζι Μπουσκέτς, στο πιθανότατα τελευταίο τους Παγκόσμιο Κύπελλο.

Η νίκη των Ισπανών με 7-0 επί της Κόστα Ρίκα είναι η μεγαλύτερη στην ιστορία τους στη διοργάνωση και όπως ήταν φυσικό προκάλεσε τρόμο στη γερμανική ομάδα. Το Sport.de έγραψε χαρακτηριστικά: «Ιστορικοί Ισπανοί κάνουν τη Γερμανία να τρέμει».

Εφιάλτης

Οχι άδικα. Η στατιστική της Ισπανίας του αγώνα με την Κόστα Ρίκα είναι εφιάλτης για κάθε προσεχή αντίπαλο. Οι παίκτες της αντάλλαξαν 1.043 πάσες με ποσοστό ευστοχίας 93,6% ενώ είχαν το θηριώδες 81,8% στην κατοχή της μπάλας.  

Γύρω από τον Μπουσκέτς έχει χτιστεί μια ομάδα με εννέα πιτσιρικάδες που έχουν γεννηθεί στις αρχές του 21ου αιώνα, από τους οποίους οι τρεις, Πέδρι (19), Γκάβι (18), Τόρες (22) είναι βασικοί. Ο Γκάβι με το γκολ που πέτυχε εναντίον της Κόστα Ρίκα έγινε ο τρίτος νεότερος σκόρερ στην ιστορία του Μουντιάλ σε ηλικία 18 ετών και 110 ημερών και βεβαίως ο νεότερος που αγωνίστηκε ποτέ με την ισπανική φανέλα σε Μουντιάλ.

Ο Ολμο, που είναι 24 ετών και πέτυχε το 100ό γκολ της Ρόχα σε Μουντιάλ, θεωρείται ήδη βετεράνος.  

Απέναντί τους ο Φλικ θα αντιπαρατάξει τον 19χρονο Μουσιάλα και τον νεότερο παίκτη που φόρεσε τη γερμανική φανέλα σε Μουντιάλ, τον 18χρονο Μουκόκο.

Είναι φυσικό όταν δεν πηγαίνουν καλά τα πράγματα να αρχίζει η μουρμούρα και η κριτική. Και όταν μάλιστα πληρώνεσαι καλά γι’ αυτό, όπως ο Λόταρ Ματέους, η δουλειά γίνεται πιο εύκολη. Ο άλλοτε αρχηγός της Εθνικής Γερμανίας αμφισβητεί ανοιχτά τις επιλογές του Χάνσι Φλικ στους ακραίους αμυντικούς, τους οποίους θεωρεί υπεύθυνους για την ήττα από τους Μπλε Σαμουράι.

Μετά το χαρακίρι που έκαναν με την Ιαπωνία, οι Γερμανοί φωνάζουν «τόρα, τόρα, τόρα».