Κάλεσμα για «βιωματική» ψήφο

Αν υπάρχουν δύο γαλάζια προεκλογικά σλόγκαν, τα οποία αναμένεται να μείνουν απαράλλαχτα μέχρι και τη στιγμή του εκλογικού παραβάν, δείχνουν και τα δύο να παραπέμπουν ουσιαστικά στο παρελθόν. Το ένα στο χθες, το άλλο στο προχθές. «Το είπαμε, το κάναμε» επιμένει ο Κυριάκος Μητσοτάκης στις δημόσιες εμφανίσεις του, έχοντας απολογιστική διάθεση για την περίοδο της δικής του διακυβέρνησης. «Να συγκρίνουν και να κρίνουν» λέει επίσης ο Πρωθυπουργός – συνήθως θέτοντας αμέσως το δίλημμα «συνεχίζουμε μπροστά ή γυρίζουμε πίσω;» -, ζητώντας από τους πολίτες να έχουν στο μυαλό τους την εποχή του ΣΥΡΙΖΑ στην εξουσία. Η δραστηριότητα της κυβέρνησης τις τελευταίες ημέρες πιστοποιεί ότι ο πολιτικός λόγος της ΝΔ – το σχέδιο ή έστω το όραμα της γαλάζιας παράταξης – για την «Ελλάδα του 2030» θα περιλαμβάνει εμφατικά τις συγκρίσεις με την αξιωματική αντιπολίτευση: σε επίπεδο πρακτικών, υποσχέσεων, πράξεων, ακόμα και στελεχών. Στόχος, όταν έρθει η ώρα της αναμέτρησης να κινητοποιηθεί μια… βιωματική ψήφος, αυτή που θα βασίζεται δηλαδή στην «εμπειρία» από τις περιόδους 2015-2019 του ΣΥΡΙΖΑ και 2019-2023 της ΝΔ. Το δείχνει καθαρά η απόφαση του Πρωθυπουργού όχι απλώς να χαράσσει διαχωριστικές γραμμές από τον πολιτικό αντίπαλό του αλλά επιπλέον να συμπυκνώνει το κυρίαρχο δίλημμα των εκλογών στη φράση «κυβέρνηση ΝΔ με πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσοτάκη ή κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ με πρωθυπουργό Αλέξη Τσίπρα;».

Στο πεδίο των συγκρίσεων, που προφανώς ποτέ δεν λείπουν από οποιαδήποτε εκλογική αναμέτρηση, το Μαξίμου θεωρεί ότι κρατά προβάδισμα. Είναι άλλωστε προφανές ότι μπροστά στον απαιτητικό στόχο – «εφικτός», σύμφωνα με το Μαξίμου – της επίτευξης αυτοδυναμίας, θα αξιοποιηθούν στον πόλεμο στρατηγικής όλα τα «όπλα», και θα φανεί εάν και πόσο αποτελεσματικά ήταν. Εξ ου και τις τελευταίες ημέρες έχουν επανέλθει διά στόματος του Μητσοτάκη και άλλων κυβερνητικών στελεχών «εικόνες» του 2015. Με τα λόγια Μητσοτάκη, «θα συνεχίσουμε σε πορεία ανάπτυξης ή θα γυρίσουμε στις εποχές τις οποίες θέλουμε να ξεχάσουμε οριστικά: των δημοψηφισμάτων, των κλειστών τραπεζών, των συνταξιούχων οι οποίοι έκλαιγαν έξω από τα ΑΤΜ…».

Φραστική ένταση

Την ίδια στιγμή είναι πανταχού παρούσα η φραστική ένταση. Την έχουν εμπεδώσει στον καθημερινό πολιτικό λόγο τόσο το Μαξίμου όσο και η Κουμουνδούρου, ακόμα και με προσωπικές επιθέσεις, όσο και αν η κυβέρνηση παλεύει να δείχνει ότι από την πλευρά της δεν ξεχνά το αναγκαίο – προγραμματικό – βήμα παραπέρα. Αυτό που θέλει είναι, χρεώνοντας τη δημιουργία τοξικότητας και την έλλειψη προτάσεων αποκλειστικά στον ΣΥΡΙΖΑ, να καλλιεργεί την εικόνα ότι το δικό της βάρος πέφτει στη συνέπεια λόγου και πράξεων. Κοινώς, στο «αποτέλεσμα» και στις ρεαλιστικές «προοπτικές» της επόμενης μέρας. Οσα δηλαδή στα κομματικά επιτελεία κυβέρνησης και αντιπολίτευσης γνωρίζουν ότι ζυγίζουν για την εκλογική επιλογή τους κυρίως οι ψηφοφόροι, οι οποίοι δεν περιλαμβάνονται στη βάση οποιασδήποτε παράταξης. Μια δεξαμενή η οποία θα είναι καθοριστική στο εκλογικό αποτέλεσμα. Οι προσπάθειες του Μαξίμου να απευθυνθεί αποτελεσματικά στη λεγόμενη γκρίζα ζώνη των αναποφάσιστων και σε μετριοπαθείς ψηφοφόρους που γυρνούν την πλάτη στο συγκρουσιακό περιβάλλον φαίνονται από την απόφαση Μητσοτάκη για ένα νέο στυλ προεκλογικών περιοδειών, όπως εφαρμόστηκε για πρώτη φορά στην Αχαΐα την περασμένη Τρίτη και Τετάρτη. Σε κάθε πρωτεύουσα των εκλογικών περιφερειών ο Πρωθυπουργός σκοπεύει να δίνει συνέντευξη Τύπου στα τοπικά μέσα (α λα ΔΕΘ) για δύο λόγους: πρώτον, για να απαριθμεί «πεπραγμένα» και δεύτερον για να διατυπώνει ο ίδιος τα διακυβεύματα για την επόμενη μέρα και δεσμεύσεις επόμενης τετραετίας.

«Υπουλη παγίδα»

Στην κυβέρνηση δεν κρύβουν στο μεταξύ την αγωνία για την απειλή της χαλαρής ή της «χαμένης» (σε μικρότερους σχηματισμούς δηλαδή) ψήφου στις διπλές εκλογές του 2023. Ο Μητσοτάκης επιμένει να μιλά για την «ύπουλη παγίδα» της απλής αναλογικής, ωστόσο στην κυβερνητική ρητορική υιοθετούνται πλέον οι λέξεις «εθνικές εκλογές» – ούτε πρώτες ούτε δεύτερες κάλπες. «Δεν θα με ακούσετε να αναφέρομαι σε διπλές εκλογές» έλεγε προ ημερών ο Πρωθυπουργός, «παρά μόνο σε εθνικές εκλογές που πρώτα θα καθορίσουν ποιος θα κυβερνήσει τη χώρα την επόμενη δύσκολη μέρα και στη συνέχεια θα ισχυροποιήσει την επιλογή των Ελλήνων». Είναι σαφές ότι το Μαξίμου τα… δίνει όλα για τον στόχο της αυτοδυναμίας, επιδιώκοντας να διατηρήσει τη μέγιστη κομματική συσπείρωση, χωρίς διαρροές απογοητευμένων ψηφοφόρων προς τα δεξιά της, αλλά και να προσεγγίσει εκ νέου κεντρώους, πασοκογενείς, ψηφοφόρους που τον είχαν στηρίξει το 2019. Ετσι ερμηνεύονται τόσο οι εντεινόμενες αναφορές Μητσοτάκη για την παράταξή του ότι δεν είναι «ρεύμα μόνο ενός χρώματος» όσο και η επιστράτευση λέξεων όπως «υπεύθυνος πατριωτισμός» και «δραστικός εκσυγχρονισμός».

Είναι εμφανές ότι το Μαξίμου μεταφέρει πλέον την πολιτική αντιπαράθεση και τον δημόσιο διάλογο σε δικά του προνομιακά πεδία. Η οικονομία, η ικανότητα διαχείρισης των κρίσεων και τα εθνικά είναι στην πρώτη γραμμή της κυβερνητικής ατζέντας. Τα ποιοτικά χαρακτηριστικά των φανερών και μυστικών μετρήσεων κοινής γνώμης πιστοποιούν το προβάδισμα της ΝΔ στα τρία μέτωπα και είναι αυτά που η κυβέρνηση θέλει να αποτελούν τα μεγαλύτερα πεδία συγκρίσεων με τον ΣΥΡΙΖΑ με την αιχμή ότι η αξιωματική αντιπολίτευση «δεν έχει να πει τίποτα» για τις πραγματικές προκλήσεις της χώρας.