«Η Ελλάδα είναι πάντα το αντίβαρο στην Τουρκία»

Οταν βγήκε στη Γαλλία το βιβλίο «Ενας σχεδόν τέλειος ένοχος» του Πασκάλ Μπρικνέρ, οι συζητήσεις ήταν έντονες. Ο διάσημος γάλλος συγγραφέας και φιλόσοφος ήθελε να προειδοποιήσει την κοινωνία για τους κινδύνους του νέου ρεύματος του αμερικανικού «woke» – την κουλτούρα του εξοστρακισμού – που έχει κερδίσει αρκετούς ευρωπαίους διανοούμενους το τελευταίο καιρό. Εδώ και λίγες ημέρες το γαλλικό μπεστ σέλερ κυκλοφορεί στα ελληνικά και ο Πασκάλ Μπρικνέρ, ο οποίος βρίσκεται στις ΗΠΑ, μιλάει αποκλειστικά στα «ΝΕΑ».

Από το βιβλίο σας σαν να βγαίνει ένας θυμός, μια προειδοποίηση, είναι έτσι;

Εγραψα αυτό το βιβλίο κατά τη διάρκεια της καραντίνας. Είναι η συνέχεια των προηγούμενων βιβλίων μου. Ξεκίνησα από μια παρατήρηση: σήμερα ο μετασχηματισμός του αντιρατσισμού και του νεοφεμινισμού ορίζει τον λευκό άνδρα – και κατά συνέπεια τη λευκή γυναίκα – ως τον Σατανά του σύγχρονου κόσμου. Ηθελα λοιπόν να κάνω έναν απολογισμό αυτής της ιδεολογίας και αυτό που ανακάλυψα με τρόμαξε. Αλλά είναι επίσης ενδιαφέρον αν το δει κανείς σαν αναλυτικό εργαλείο, καθώς αυτή η τάση ριζοσπαστικοποιεί όλα όσα ήταν προηγουμένως λανθάνοντα.

Δηλαδή ο λευκός είναι ο αποδιοπομπαίος τράγος; Η αιτία όλων των δεινών της κοινωνίας;

Ναι, είναι κυρίως Δυτικός. Αλλά αυτό πάει πολύ πίσω. Είναι ένα αμερικανικό φαινόμενο που μπορεί να εξηγηθεί από τις συνθήκες των μαύρων στις Ηνωμένες Πολιτείες και την επιθυμία τους να πολεμήσουν κατά της λευκής υπεροχής. Από αυτή τη μήτρα της Βόρειας Αμερικής προέκυψε αυτό το σχήμα παντού. Ετσι καταλήξαμε να εξηγούμε τη γαλλική κατάσταση, ιδίως με την εκμετάλλευση των μαύρων, ενώ ο πληθυσμός των μεταναστών στη Γαλλία είναι περισσότερο βορειοαφρικανός παρά αφρικανικός. Είναι λοιπόν μια παράλογη αντιγραφή της αμερικανικής κατάστασης. Για παράδειγμα, τον Ιούνιο του 2020 θέλαμε να κάνουμε την υπόθεση Ανταμά Τραορέ – ο 24χρονος που πέθανε από ασφυξία κατά τη σύλληψή του το 2016 – ίδια με την τραγική υπόθεση Τζορτζ Φλόιντ, όταν δεν είχε καμία σχέση και οι αναλύσεις έδειξαν στη συνέχεια ότι ο Ανταμά Τραορέ δεν σκοτώθηκε από την αστυνομία, αλλά έπρεπε να ειπωθεί ότι το Παρίσι και η γαλλική αστυνομία ήταν ό,τι η αμερικανική αστυνομία στη Μινεσότα. Δεν λέω ότι δεν είναι τραγικά τα γεγονότα, απλώς λέω ότι είναι μια αλλοτρίωση στην αφήγηση απέναντι στις ΗΠΑ.

Τι φταίει;

Ολο αυτό το φαινόμενο δεν θα είχε συμβεί αν υπήρχε ακόμα στη Γαλλία και στην Ευρώπη μια Αριστερά να στέκεται στο ύψος των περιστάσεων. Η σοσιαλδημοκρατική Αριστερά κατέρρευσε και τελικά, για να επιβιώσει, κάνει σαν τον Ζαν Λικ Μελανσόν και δανείζεται ιδεολογικά στοιχεία από ένα ξένο δόγμα. Δηλαδή ένα δόγμα που χαρακτηρίζει τους λευκούς ως ρατσιστές από τη φύση τους, έναν νεοφεμινισμό που φέρνει τους άνδρες εναντίον των γυναικών, λέγοντας ότι δεν μπορούν πλέον να ζήσουν μαζί, και μια αποικιοκρατία που εξηγεί ότι η αποαποικιοποίηση δεν έγινε ποτέ και ότι τώρα πρέπει να αποαποικιοποιήσουμε τους εγκεφάλους των Ευρωπαίων για να τους γονατίσουν. Αυτό έχει εξυπηρετήσει το Σοσιαλιστικό Κόμμα και ορισμένες αριστερές ομάδες γιατί η Αριστερά δεν έχει πλέον ουσία. Είδαμε και τον μηδενικό βαθμό σκέψης στη Γαλλία, όταν οι συζητήσεις στράφηκαν γύρω από την υποψήφια των Οικολόγων Σαντρίν Ρουσό που ήθελε να απαγορεύσει το μπάρμπεκιου στη Γαλλία διότι ήταν πολύ ανδρικό. Η οικολογική Αριστερά αυτοκαταστρέφεται μέσω της καρικατούρας και αυτή η υποψήφια υπάρχει μόνο μέσω της βλακείας της στα ΜΜΕ.

Για να καταλάβω, πιστεύετε ότι υπάρχει ευθύνη των ΜΜΕ;

Ναι. Γιατί το πρόβλημα με τα ΜΜΕ είναι ότι δεν έχουν ιδεολογία. Εχουν μόνο επιθυμία για δημοτικότητα και ως εκ τούτου ενισχύουν τις κυρίαρχες τάσεις της εποχής. Θα επαναλάβουν μέχρι ναυτίας τα λόγια μιας Σαντρίν Ρουσό χωρίς να αναζητήσουν την εγκυρότητά τους. Η ιδεολογία τους δεν είναι αριστερισμός ή woke ή κλιματικός πανικός, είναι κομφορμισμός. Οι «Nιου Γιορκ Τάιμς» ήταν, για τρία χρόνια, οι αρχηγοί της woke βλακείας γράφοντας τη λέξη «μαύρος» με κεφαλαίο και όχι τη λέξη «λευκός» για έναν άνθρωπο. Σήμερα, η εφημερίδα άλλαξε γιατί οι δικοί της δημοσιογράφοι είχαν βαρεθεί αυτή την τάση. Κοιτάξτε, τα πράγματα αρχίζουν και αλλάζουν στις ΗΠΑ, όπου αυτή τη στιγμή οι μεγαλύτεροι πολέμιοι της woke ιδεολογίας είναι οι Αφροαμερικανοί. Νιώθουν ότι είναι ένας νέος ρατσισμός καλυμμένος πατρονικά. Και πιστεύω ότι η ιδεολογία του woke θα υποχωρήσει και στην Ευρώπη.

Πώς βλέπετε το μέλλον σε αυτή την ασταθή και αμφισβητήσιμη κατάσταση;

Πιστεύω ότι το κέντρο βάρους της Ευρώπης θα μετακινηθεί από τις Βρυξέλλες στην Τσεχία ή στην Ουκρανία. Εάν το Κίεβο κερδίσει τον πόλεμο, η ισορροπία θα αλλάξει. Η Μολδαβία, η Γεωργία και η Ουκρανία θα μπουν στην ΕΕ και αυτό θα μετακινήσει το κέντρο βάρους ανατολικά, όπου η Ελλάδα θα έχει πολύ σημαντικό ρόλο να παίξει ως αντίβαρο στην Τουρκία. Η Ελλάδα ήταν πάντα μια γέφυρα μεταξύ Ανατολής και Δύσης, οπότε η θέση της θα ενισχυθεί μετά τη διάλυση της Ρωσικής Αυτοκρατορίας.