Ενα Μουντιάλ ολίγον… ξενέρωτο

Είναι λίγο περίεργο το Μουντιάλ που αρχίζει την Κυριακή στο Κατάρ. Κατ’ αρχάς δεν έχουμε πάρει είδηση ότι γίνεται Μουντιάλ. Μέχρι πριν από 3-4 μέρες ασχολιόμαστε με το ντέρμπι του Ολυμπιακού με την ΑΕΚ, με την πορεία του Παναθηναϊκού στο πρωτάθλημα και το τι κάνουν η Ρεάλ και η Μάντσεστερ Σίτι στο Τσάμπιονς Λιγκ. Βρισκόμαστε σε ένα εντελώς διαφορετικό ποδοσφαιρικό mood και δεν έχουμε προλάβει να γυρίσουμε το τσιπάκι.

Δεν έχουν γίνει και φιλικά μεταξύ εθνικών ομάδων για να μας «ψήσουν» (πού να προλάβουν;), δεν παίζουν καν στα κανάλια εκείνα τα διαφημιστικά σποτάκια των καταστημάτων ηλεκτρικών ειδών, που πάντα πριν από κάθε μεγάλη ποδοσφαιρική διοργάνωση μας προέτρεπαν να αγοράσουμε τηλεόραση για να απολαύσουμε μπάλα φτιάχνοντας το κλίμα. Ετσι κι αλλιώς φέτος για πρώτη φορά στα χρονικά δεν θα δούμε στην Ελλάδα όλο το Παγκόσμιο Κύπελλο στην ανοικτή τηλεόραση, άλλη πρωτοτυπία αυτή…

Είναι κι αυτό που μες στο χειμώνα θα κάτσουμε να δούμε Μουντιάλ. Αλλιώς τα έχουμε συνηθίσει εμείς εδώ. Μουντιάλ σημαίνει καλοκαιράκι, τηλεόραση στο μπαλκόνι, στην αυλή ή στις καφετέριες έξω στην πλατεία, όχι να κλείνεσαι μέσα στο σπίτι, να τουρτουρίζεις από το κρύο… Και το χειρότερο, να έχεις αφήσει στη μέση το πρωτάθλημα, το Τσάμπιονς Λιγκ για να τα ξαναπιάσεις μετά από ενάμιση μήνα και στο μεταξύ να έχεις ξεχάσει πού έχεις μείνει.

Είναι λίγο περίεργα όλα αυτά. Και μαζί το Κατάρ ως αμφιτρύωνας. Με τα πετροδόλαρά του έχει καταφέρει να κατασκευάσει τα πάντα, ακόμα και φιλάθλους, που τους πληρώνει για να χειροκροτούν τις ομάδες! Αλλά αυθεντική ποδοσφαιρική ατμόσφαιρα δεν μπορεί να δημιουργήσει, γιατί δεν είναι μια χώρα με παράδοση στο ποδόσφαιρο. Αντιθέτως, είναι μια χώρα που δεν σέβεται τα ανθρώπινα δικαιώματα και το μόνο που επιζητά με τη διοργάνωση του Μουντιάλ είναι να «ξεπλύνει» την εικόνα της διεθνώς σε συνεργασία με τη FIFA, που ενδιαφέρεται μόνο για το πώς θα τα… οικονομήσει.

Είναι λίγο ξενέρωτο το Μουντιάλ που αρχίζει την Κυριακή. Ας ελπίσουμε ότι τουλάχιστον θα δούμε καλή μπάλα μέσα στα γήπεδα…