Μία απορία για τις υποκλοπές

Μία απορία για τις υποκλοπές

Σήμερα, αύριο πρόκειται να εμφανιστεί προς διαβούλευση η νομοθετική πρωτοβουλία της κυβέρνησης για τις υποκλοπές και τις παρακολουθήσεις με κατασκοπευτικά λογισμικά, καθώς και η θωράκιση του μηχανισμού που κάνει τις παρακολουθήσεις της ΕΥΠ, ώστε να αποτραπούν στο μέλλον φαινόμενα όπως αυτό της παρακολούθησης του Νίκου Ανδρουλάκη. Αρμοδίως, έσπευσαν να με ενημερώσουν ότι όσα έλεγα χθες, περί του υπάρχοντος νομικού πλαισίου, όπως αυτό καθορίζεται από το άρθρο 292Α του Ποινικού Κώδικα αφορά μεν τις παρακολουθήσεις με παράνομα λογισμικά, αλλά δεν προβλέπει σειρά θεμάτων που έχουν να κάνουν με την οργάνωση, την εμπορία, την εκμετάλλευση, και τη διακίνηση του υλικού που προκύπτει από τις παρακολουθήσεις. Μου αναφέρθηκε χαρακτηριστικά ότι «αφορά ας πούμε το ΚΑΦΑΟ εντός του οποίου υπάρχει και η τηλεφωνική γραμμή του παρακολουθουμένου και όχι το ποιος το επιχειρεί, με ποιανού εντολή και πού διατίθεται το υλικό των παρακολουθήσεων».

Αν και δυσκολεύτηκα λιγάκι να παρακολουθήσω αυτό τον συλλογισμό, ακόμη και έτσι αν είναι, πάλι δεν καταλαβαίνω, γιατί αυτοί που αποδεδειγμένα διαθέτουν το Predator, το εμπορεύονταν και το διαχειρίζονταν (μένει να αποδειχθεί και αν το λειτουργούσαν κιόλας για λογαριασμό κάποιων στη χώρα), δεν έχουν κληθεί ακόμη ενώπιον της Δικαιοσύνης, με βάση το 292Α του Ποινικού Κώδικα.

Εκτός πια κι αν ο κύριος Ντογιάκος, ο εισαγγελέας του Αρείου Πάγου, σου λέει, άσε να περιμένουμε να τους ψηφίσει η κυβέρνηση την καινούργια ρύθμιση, και να τους καλέσουμε τότε…

Είναι μια άποψη και αυτή…

Το μαρτύριο της σταγόνας

Πάντως αυτό που συμβαίνει με τη συνεχή δημοσιοποίηση στοιχείων αναφορικά με τις παρακολουθήσεις από κατασκοπευτικά λογισμικά, τύπου Predator, εμένα μου θυμίζει το μαρτύριο της σταγόνας. Που όλοι νομίζουν ότι πρόκειται για κινέζικη «εφεύρεση», αλλά στην πραγματικότητα είναι ευρωπαϊκή, και δη της μεσαιωνικής Ιταλίας. Οπου σε ένα περιβάλλον ανταγωνισμού της παπικής εξουσίας με τις πόλεις – κράτη που είχαν αναπτυχθεί στην ιταλική χερσόνησο, «άνθησαν» βασανιστήρια και βασανιστήρια, και μεταξύ τους και το συγκεκριμένο. Το οποίο περιγράφεται ως εξής: πάνω από έναν άνθρωπο που είναι χειροπόδαρα δεμένος, υπήρχε ένας κάδος γεμάτος με νερό. Από μία μικρή οπή, έσταζε μία σταγόνα νερό ακριβώς στο μέτωπο του κρατουμένου. Στην αρχή, τον δρόσιζε. Στη συνέχεια όμως, και καθώς η ροή της σταγόνας συνεχιζόταν ακατάπαυστα, σε τακτά χρονικά διαστήματα η μία μεταξύ της άλλης, ο κρατούμενος αισθανόταν σαν να του σφυροκοπούν το κεφάλι. Τόσο δε που κάποια στιγμή ένιωθε να τρελαίνεται.

Τα υπόλοιπα, δεν τα περιγράφω, μπορεί κανείς να τα υποθέσει εύκολα.

Φυσικά δεν θέλω να γίνουν τίποτε συγκρίσεις, με το σήμερα. Ο πρόεδρος Κυριάκος ούτε δεμένος είναι, ούτε φυλακισμένος. Εχει όλη την ευχέρεια να κάνει όλες εκείνες τις κινήσεις που θα επιφέρουν την «κάθαρση» στην (πολιτική) τραγωδία που εξελίσσεται.

Αρκεί να ερμηνεύσει σωστά τα «σημεία» των καιρών και να πράξει αναλόγως. Χωρίς θυμούς, βιαστικά συμπεράσματα και αφοριστικές προσεγγίσεις σε όσα καλή τη πίστη και ανιδιοτελώς τού επισημαίνονται. Ειδικά από ανθρώπους που έχουν πληρώσει βαρύ τίμημα στηρίζοντάς τον, κατά το παρελθόν…

Λάθος στρατηγική

Επίσης, ουδείς αλάνθαστος. Μόνο ο Πάπας, κι αυτό είναι υπό αίρεση. Η σοφία του πολιτικού είναι να αναγνωρίζει το λάθος του – όσο μεγάλο και αν είναι. Δεν είναι κακό και δεν είναι και κατακριτέο. Αντιθέτως του προσδίδει κύρος και ευρύτερη αποδοχή. Εδώ ολόκληρος Ανδρέας Παπανδρέου πήγε στη Βουλή και ενώπιον της Εθνικής Αντιπροσωπείας, παρόντος δε και του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη ως αρχηγού της αξιωματικής αντιπολίτευσης τότε, είπε το περίφημο «mea culpa» γιατί υποκύπτοντας στις πιέσεις του ξένου παράγοντα συναντήθηκε στο Νταβός της Ελβετίας με τον τότε πρόεδρο της Τουρκίας Τουργκούτ Οζαλ, λίγους μήνες μετά την κρίση του 1987.

Δεν έμεινε στις «δάφνες» της επικράτησης σε μια παρ’ ολίγον πολεμική αναμέτρηση με τη γειτονική χώρα. Ούτε έκανε σημαία το γεγονός ότι η Τουρκία εξαναγκάστηκε σε άτακτη υποχώρηση σε εκείνα τα γεγονότα του Μαρτίου του 1987. Αναγνώρισε το λάθος του να πάει σε μια συνάντηση που δεν είχε προετοιμαστεί κατάλληλα και επέτρεψε στην τουρκική πλευρά να θέσει θέματα που η Ελλάδα δεν αναγνώριζε ως διεκδικήσεις της Τουρκίας.

Επανέρχομαι στο σήμερα, για να τονίσω ότι δεν θεωρώ καθόλου σώφρον από την πλευρά του Πρωθυπουργού να επιμένει σε μια στρατηγική η οποία εκ των πραγμάτων δεν βγάζει πουθενά. Αντίθετα, μόνο προβλήματα γεννάει, όσο και να τον βεβαιώνουν περί του αντιθέτου οι αναλύσεις των focus groups. Πρόσκαιρα είναι τα πολιτικά οφέλη από τη συγκεκριμένη στρατηγική. Και θα εξανεμιστούν γρήγορα…

Κίνηση – ματ

Κάνει βεβαίως κινήσεις. Σοβαρές. Οπως για παράδειγμα η χθεσινή συνάντηση με τη λατρεμένη Βάνα Μπάρμπα στο Μέγαρο Μαξίμου. Οπως ανήρτησε κατενθουσιασμένη αργότερα στον προσωπικό της λογαριασμό στα social media, η φίλη και συμπατριώτισσά μου Βάνα, συζήτησε μαζί της, την άκουσε, της «πρότεινε» θέση στον συνδυασμό της ΝουΔου στα Γιάννενα, φαντάζομαι (οπότε, Κώστα Τασούλα, τρέμε!) και – προσέξτε παρακαλώ αυτό – «βρήκαμε λύσεις σε θέματα που αφορούν την πατρίδα μας». Εδώ η αλήθεια είναι ότι μπερδεύτηκα λιγάκι, διότι η Βάνα το άφησε αδιευκρίνιστο. Βρήκαν λύσεις για την ιδιαίτερη πατρίδα μας (τα Γιάννενα, την Ηπειρο) ή λύσεις για τη χώρα εν συνόλω;

Σε κάθε περίπτωση, έχω την αίσθηση ότι πρόκειται περί μεταγραφής, σημαντικής. Διότι η Βάνα, εξ όσων γνωρίζω, και το γνωρίζω από πρώτο χέρι, είχε εκφράσει την επιθυμία να είναι υποψήφια με το ΠΑΣΟΚ στον τόπο της καταγωγής ενός εκ των δύο γονέων της, στα Γιάννενα. Ο υπεύθυνος για τη συγκρότηση των ψηφοδελτίων Βαγγέλης Αργύρης της αντιπρότεινε αντί των Ιωαννίνων, όπου υπάρχει συνωστισμός υποψηφίων, να είναι υποψήφια στον γειτονικό νομό Θεσπρωτίας, όπου επίσης έχει καταγωγή, από την πλευρά της μητέρας της. Η Βάνα επιφυλάχθηκε να απαντήσει και μετά από μερικές ημέρες επανήλθε δηλώνοντας ότι «δεν την ενδιαφέρει» μια τέτοια επιλογή.

«Μάλλον είχε κλείσει ήδη με τη Νέα Δημοκρατία» αποφάνθηκαν στη Χαριλάου Τρικούπη. Είχε κλείσει ή όχι, ο Κυριάκος την έκανε την κίνηση – ματ!…

Δύσκολη αποστολή στις Σέρρες

Ο Κυριάκος συναντάται με «προβεβλημένες» προσωπικότητες του δημοσίου βίου, ο «Λεγάμενος» πάει περιοδείες. Στις Σέρρες θα βρίσκεται σήμερα, στα μέρη του Στέφανου του Μαμαντζή του φίλου μου. Η επιλογή δεν είναι τυχαία. Οι Σέρρες είναι μια περιοχή στην οποία η Νέα Δημοκρατία, λόγω κυρίως Κώστα Καραμανλή υπουργού, διαθέτει υπεροπλία, ενώ αντίστοιχα ο ΣΥΡΙΖΑ έχει χαμηλή δημοφιλία. Αυτό το αρνητικό ισοζύγιο επιχειρεί να ανατρέψει ο πρόεδρός του, αλλά δεν βλέπω μεγάλη επιτυχία στο εγχείρημα. Μήπως αφού συναντήσει αγρότες και συνδικαλιστές ο πρόεδρος πεταχτεί μέχρι Πρώτη Σερρών, να υποβάλει τα σέβη του στην κατοικία του «Εθνάρχη»; Είναι μοναδική ευκαιρία να το πράξει, τώρα που όπως λέει κι ο Αντώναρος οι «καραμανλικοί» είναι εξαγριωμένοι με τον Κυριάκο. Ασε που θα επανασυστήσει τις σχέσεις του με τον χώρο της καραμανλικής Δεξιάς που τόσο τον στήριξε την περίοδο που κυβερνούσε τη χώρα. Ξεχνιούνται αυτά;