Η λύση ήταν απλή και δεν τη βλέπαμε

Περιμένοντας τα παιχνίδια της τελευταίας αγωνιστικής του ελληνικού πρωταθλήματος, για τα οποία θα γράψω αύριο, κοιτούσα τι γίνεται στα ευρωπαϊκά πρωταθλήματα πριν απ’ τη μεγάλη διακοπή. Σε όλα σχεδόν στις βαθμολογίες φαίνονται μεγάλες εκπλήξεις. Στην Αγγλία είναι πρώτη η Αρσεναλ που πριν απ’ το ξεκίνημα του πρωταθλήματος και οι πιο πιστοί οπαδοί της δεν περίμεναν από αυτή κάτι παραπάνω από ένα πλασάρισμα στην πρώτη τετράδα που δίνει και εισιτήριο για το Τσάμπιονς Λιγκ. Στην Ιταλία έχει ξεφύγει από όλους η Νάπολι που πέτυχε το Σάββατο με αντίπαλο την Ουντινέζε την ενδέκατη σερί νίκη της – ούτε στα χρόνια του Μαραντόνα δεν είχε κάνει κάτι ανάλογο. Δεύτερη ήταν μέχρι χθες βράδυ η Λάτσιο, που αποκλείστηκε στο Γιουρόπα Λιγκ!

Σπάνια

Ακόμα και στη Γαλλία και στη Γερμανία, όπου στην κορυφή βρίσκουμε τις συνηθισμένες μόνιμες πρωταθλήτριες, δηλαδή την Παρί και την Μπάγερν, στη διάρκεια αυτού του πρώτου γύρου έγιναν πολλά και σπάνια. Στη Γαλλία δεύτερη είναι η Λανς που λίγοι υπολόγιζαν. Στη Γερμανία την κορυφή μοιράστηκαν για μήνες η Φράιμπουργκ και η Ουνιόν Βερολίνου. Η χρονιά μοιάζει ακόμα πιο παράξενη αν δούμε πόσες από τις ομάδες που πρωταγωνιστούν κάθε χρόνο φέτος πέρασαν διάφορες κρίσεις. Η Γιουβέντους αποκλείστηκε από το Τσάμπιονς Λιγκ σε χρόνο ρεκόρ. Η Ιντερ έχει χάσει επαφή με την κορυφή του Καμπιονάτο εδώ και μήνες. Η Λίβερπουλ, αν τελείωνε σήμερα η Πρέμιερ Λιγκ, δεν θα έπαιρνε ούτε εισιτήριο για το Τσάμπιονς Λιγκ. Η Ατλέτικο Μαδρίτης παρακολουθεί εξ αποστάσεως (τεράστιας) την Μπαρτσελόνα και τη Ρεάλ Μαδρίτης στην Ισπανία κι έχει μείνει εκτός Ευρώπης από τον Νοέμβριο! Ομάδες που πέρυσι κέρδισαν πρωταθλήματα, όπως ο Αγιαξ και η Σπόρτινγκ Λισαβόνας, φέτος δυσκολεύονται πάρα πολύ. Ολα αυτά εξηγούνται μόνο από το γεγονός πως σε μια εβδομάδα ξεκινά το Μουντιάλ του Κατάρ. Το γεγονός ότι θα γίνει στη μέση της σεζόν είχε ως αποτέλεσμα ελλιπείς καλοκαιρινές προετοιμασίες, αλλά και μια δυσκολία των προπονητών να πείσουν τους παίκτες τους να τα δώσουν όλα για τους συλλόγους που αγωνίζονται (και από τους οποίους πληρώνονται). Είναι λογικό και ανθρώπινο.

Εξυπνοι

Οι Ισπανοί αποδείχτηκαν οι πιο έξυπνοι. Καταλαβαίνοντας ότι οι ποδοσφαιριστές που έχουν δεχτεί κλήσεις για τις Εθνικές δεν θα έβαζαν τα πόδια τους στη φωτιά αυτό το τελευταίο προμουντιαλικό Σαββατοκύριακο έβαλαν μια αγωνιστική Κυπέλλου – το πρωτάθλημά τους θα ξαναρχίσει μετά τη διακοπή. Η προσοχή τους σε κάτι τέτοιες μικρές λεπτομέρειες με κάνει να πιστεύω πως θα κάνουν και σπουδαίο Μουντιάλ…

Παράθυρα

Μιλώντας για Μουντιάλ δεν υπάρχει μόνο αυτό του ποδοσφαίρου. Ακολουθεί αυτό του μπάσκετ κι ο χαμός που γίνεται είναι τεράστιος: η FIBA και η Ευρωλίγκα δεν κατάφεραν πάλι να βρουν κοινό τόπο συνεννόησης, τα ματς των προκριματικών των εθνικών ομάδων συνέπεσαν πάλι με παιχνίδια της Ευρωλίγκας και το αποτέλεσμα ήταν πολλές εθνικές ομάδες να αγωνιστούν σε αυτά τα ματς χωρίς τους καλύτερους παίκτες τους. Συνέβη και στην Εθνική μας που εξαιτίας αυτού του γεγονότος γνώρισε στο Ηράκλειο ένα διασυρμό από τη Λετονία, που αγωνίστηκε πλήρης. Συνακόλουθα (επειδή πάντα έτσι συμβαίνει…) είχαμε και καυγά της ΕΟΚ με τον Παναθηναϊκό. Η Εθνική μας δίνει απόψε στο Βέλγιο ένα κρίσιμο ματς (αν το χάσει μπορεί ακόμα και να αποκλειστεί), ο Δημήτρης Ιτούδης ζήτησε τον Παπαγιάννη, ο ΠΑΟ είπε ότι η ομάδα έχει ματς μπροστά της και δεν έδωσε στον παίκτη τη σχετική άδεια και φυσικά δεν θα μπορούσαν να λείπουν και εκατέρωθεν δηλώσεις, γκρίνιες κ.λπ. Δεν είναι η πρώτη φορά και δεν θα είναι και η τελευταία.

Αταμάν

Ωστόσο τα δικά μας δεν συγκρίνονται με αυτό που έγινε στην Τουρκία εξαιτίας της ύπαρξης αυτών των αγώνων. Αυτό που έκανε ο Αταμάν, προπονητής της Εφές, είναι από τα απίθανα: έδωσε άδεια στους τούρκους παίκτες της ομάδας του να ενσωματωθούν στην Εθνική και την ίδια στιγμή απαγόρευσε στον σέρβο σούπερ σταρ Βασίλι Μίσιτς να πάει στην Εθνική Σερβίας! Πώς μπορεί να συμβεί κάτι τέτοιο; Δυστυχώς ο πολυκερματισμός οδηγεί πάντα στη γελοιότητα.

Μπλάτερ

Στην Ελλάδα κάνει θραύση ένα ντοκιμαντέρ που παίζεται στο NetFlix και έχει θέμα τον Σεπ Μπλάτερ, τους συνεργάτες του και το πώς το Μουντιάλ κατέληξε στο Κατάρ. Προφανώς η σκανδαλοθηρική πλευρά του είναι αρκετά ενδιαφέρουσα – βλέπεις κι ακούς πολλά από όσα υποπτεύεσαι. Πλην όμως στο ποδόσφαιρο ιστορίες όπως αυτές με πρωταγωνιστή τον Αταμάν δεν θα μπορούσαν ποτέ να συμβούν. Λένε ότι όλα γίνονται στο όνομα του κέρδους. Δεν διαφωνώ. Αλλά για να υπάρχει κέρδος πρέπει να υπάρχει και σοβαρότητα. Αυτή από τον παραγοντικό κόσμο του μπάσκετ στην Ευρώπη μου μοιάζει να λείπει πολύ.

Τσιτσιπάς

Σήμερα ξεκινά την προσπάθειά του να διακριθεί στο Μάστερς και ο Στέφανος Τσιτσιπάς: πρώτος αντίπαλος ο Νόβακ Τζόκοβιτς. Θυμίζω ότι στο Τορίνο θα αγωνιστούν οι πρώτοι οκτώ του κόσμου και ότι ο Τσιτσιπάς έχει κερδίσει το συγκεκριμένο τουρνουά τρία χρόνια πριν: τηρουμένων των αναλογιών είναι το μεγαλύτερο τουρνουά που έχει κερδίσει στην καριέρα του. Τι θα κάνει φέτος; Είναι αναμφίβολα σε καλή κατάσταση.

Αλλά είναι αδύνατο να κάνεις το παραμικρό προγνωστικό. Δεν υπάρχει άλλος στους οκτώ εφετινούς πρώτους με τέτοιες εντυπωσιακές μεταπτώσεις. Αυτό δεν είναι απαραίτητα κακό: ο Τσιτσιπάς είναι μια διαρκής έκπληξη. Συχνά δυσάρεστη, αλλά τι να κάνουμε…

Αλληλογραφία

Θέλω τέλος να απαντήσω σε ένα φίλο αναγνώστη που με αφορμή το κομμάτι μου στα «ΝΕΑ Σαββατοκύριακο» με ενημερώνει πως ο υπουργός Προσασίας του Πολίτη Τάκης Θεοδωρικάκος θα μας ενημέρωνε για το τι έγινε στο Περιστέρι μόνο αν στα επεισόδια είχαν φάει ξύλο από τα ΜΑΤ οπαδοί κάποιας ομάδας των νοτίων προαστίων της Αθήνας όπου και πολιτεύεται.

Φέροντας διάφορα παραδείγματα, ο φίλος αναγνώστης μου εξηγεί πως ο υπουργός έχει μάτια μόνο για την εκλογική περιφέρειά του – κορυφαίο παράδειγμα η σύλληψη του αλβανού βιαστή για την οποία ο υπουργός κινητοποίησε όχι μόνο την ελληνική αλλά και την αλβανική αστυνομία.

Απλή

Ομολογώ πως μου άνοιξε τα μάτια. Για μια αποτελεσματικότερη αντιμετώπιση προβλημάτων βίας η λύση είναι τελικά απλή. Ο Θεοδωρικάκος μπορεί να γίνει υπουργός Προστασίας Νοτίων Προαστίων. Με ένα για τα βόρεια, ένα για τα ανατολικά, ένα για τα δυτικά προάστια κι ένα για το κέντρο της Αθήνας λύνεται το πρόβλημα της πρωτεύουσας. Μετά θα χρειαστούν τέσσερις υπουργοί για τη Θεσσαλονίκη, δυο για Βόλο, Λάρισα, Γιάννενα, Ηράκλειο, Πάτρα κι ένας ειδικά για κάθε μεγάλη πόλη της υπόλοιπης Ελλάδας. Τελικά η λύση ήταν απλή και δεν τη βλέπαμε…