«Σέβομαι το κοινό και αυτό μου γυρνάει πίσω»

Αυτή την εβδομάδα το «Σπίτι με το Mega», η αγαπημένη μουσική εκπομπή του Mega, φιλοδοξεί ν’ ανεβάσει τη διάθεση των τηλεθεατών στα ύψη. Ετσι, αύριο στις 21.00 η Ρούλα Κορομηλά υποδέχεται έναν τραγουδιστή που ξέρει ν’ απογειώνει το κέφι: τον Αντύπα. Ο δημοφιλής λαϊκός τραγουδιστής συμπληρώνει 40 χρόνια στην ελληνική δισκογραφία και τα γιορτάζει εδώ ανατρέχοντας σε μεγάλα σουξέ του όπως τα «Είμαι ανεβασμένος», «Καταιγίδα», «Πωλείται και το σπίτι μου» και «Για να μην τρελαθώ». Δίπλα του θα βρεθούν οι Χρήστος Χολίδης, Γιάννης Ξανθόπουλος, Ελεάνα Παπαϊωάννου και ο συνθέτης Κυριάκος Παπαδόπουλος. Special guest star ο Γιώργος Αλκαίος. Σε μια ιδιαίτερα συγκινητική στιγμή ο Αντύπας μοιράζεται τη σκηνή με τον γιο του Πρόδρομο και για πρώτη φορά τραγουδάει με την κόρη του Ολγα, ενώ κάνει συγκινητικές εξομολογήσεις στη Ρούλα Κορομηλά. Ο Αντύπας μίλησε στο «Νσυν».

Τι θα δούμε το βράδυ του Σαββάτου από εσάς;

Θα δείτε ένα μεγάλο κομμάτι της διαδρομής μου, έως σήμερα που κλείνω τα 40 χρόνια στη δισκογραφία. Θα δείτε το πιο σημαντικό δώρο που μου έκανε ο Θεός, που είναι βεβαίως η οικογένειά μου. Και θα δείτε επίσης… Ε, δεν λέω άλλα, να είναι έκπληξη!

Στην τέχνη σας είστε αυτοδίδακτος. Θεωρείτε πως στη μουσική τελικά απαραίτητο είναι το ταλέντο για να ξεχωρίσει ένας καλλιτέχνης ή χρειάζονται και οι σπουδές;

Ναι, έτσι είναι. Μαγνητοφωνούσα τη μελωδία που μου ερχόταν στο μυαλό και μετά οι συνεργάτες μου γράφανε τις νότες. Δεν είναι απαραίτητο να έχεις σπουδάσει μουσική, ακόμη και τώρα. Το ταλέντο έτσι κι αλλιώς δεν κρύβεται, αλλά εάν παίζεις έστω κιθάρα είναι σημαντικό. Σε βοηθάει τόσο πολύ, δεν φαντάζεσαι!

Πολλοί από τους στίχους των τραγουδιών σας στην πορεία των χρόνων έχουν γίνει ατάκες κι έχουν περάσει στον καθημερινό μας λόγο. Είναι κι αυτό για σας δείγμα επιτυχίας ή επιβεβαίωση έξυπνης επιλογής τραγουδιών;

Τα περισσότερα τραγούδια ήταν ιστορίες καθημερινές, αληθινές ιστορίες ανθρώπων που γνώρισα. Οι ίδιες αυτές ιστορίες είχαν ατάκες. Εγώ απλά τις έντυνα μουσικά. Ο στόχος μου να γίνουν επιτυχία τις περισσότερες φορές πετύχαινε. Κάποιες φορές λιγότερο. Το «Σημάδι», ας πούμε, είναι στίχοι Σπύρου Γιατρά και μουσική Αλ. Χρυσοβέργη. Είναι μια πραγματική ιστορία που έζησε ο αγαπημένος μου Σπύρος.

Εχετε μεγάλη εμπειρία από τα νυχτερινά μαγαζιά των περασμένων δεκαετιών. Θυμάστε κάποιο σκηνικό πολύ έντονα;

Είναι πολλά, αλλά ένα που δεν ξεχνάω ποτέ είναι το εξής: το 1990, όταν κάναμε εγκαίνια στο Ποσειδώνιο, η παραλία είχε σχεδόν ερημώσει από νυχτερινά μαγαζιά. Εγώ φοβόμουν το ρίσκο. Αντιθέτως, ο Βασίλης Κοντόπουλος το πίστευε πολύ. Το βράδυ λοιπόν των εγκαινίων, νομίζω ήταν 12 τα μεσάνυχτα, μου λέει: «Αντύπα μου, έλα να δεις!». Δεν θα το ξεχάσω γιατί ακόμα νιώθω τη δύναμη που πήρα τότε. Είχαμε 1.000 άτομα μέσα στο μαγαζί και απέξω άλλα τόσα! Είμαι ευγνώμων για το συναίσθημα που έζησα.

Εχετε ζήσει πολύ έντονα και την περίοδο με τα πιάτα που έσπαζαν οι θαμώνες. Εσείς πλέον προτιμάτε τα πιάτα ή τα γαρίφαλα;

Τα πιάτα ήταν κάτι που δεν μου άρεσε καθόλου. Πίναμε ένα λίτρο γάλα μετά για να καθαρίσουν τα πνευμόνια (γελάει). Τα λουλούδια μια χαρά μού αρέσουν. Κι αν έχω τραγουδήσει κάποιες φορές χωρίς λουλούδια ήταν επειδή ο χώρος ή η εκδήλωση το απαιτούσε. Δεν γίνεσαι πιο σοβαρός καλλιτέχνης χωρίς λουλούδια. Η στάση ζωής σου είναι αυτή που μετράει. Ο σεβασμός στο δικό σου κοινό, κι εγώ έμαθα να σέβομαι. Αυτό μου γυρνάει πίσω. Αυτό απολαμβάνω έπειτα από 40 χρόνια.

Υστερα από τόσες δεκαετίες στη μουσική, έχετε κάποιο απωθημένο; Κάποια απογοήτευση που σας κυνηγάει;

Ναι, έχω! Δεν πρόλαβα να τραγουδήσω δυο τρεις δημιουργούς που με πίστευαν. Που με αγαπούσαν και εγώ λάτρευα!