Δεν ήξεραν, δεν ρώταγαν, δεν πρόσεξαν

Πριν από λίγες μέρες ο Δημήτρης Μελισσανίδης είχε ξεναγήσει στο νέο γήπεδο της ΑΕΚ τους ρεπόρτερ της ομάδας. Μεταξύ άλλων τους είχε κάνει τη σύσταση να προσέχουν τι γράφουν γιατί, όπως είχε πει, «το πρωτάθλημά μας δεν σηκώνει άλλη ένταση και άλλη τοξικότητα». Θυμάμαι πως είχε δοθεί μεγάλη προβολή στην ομιλία του. Χθες, διαβάζω, στο τέλος του ματς της ΑΕΚ με τον ΠΑΟΚ (2-0) βρήκε μπροστά του στα αποδυτήρια τον Ραζβάν Λουτσέσκου και τον «στόλισε» κανονικά – θυμίζω ότι προ διετίας τον ήθελε και προπονητή! Δεν διακρίνω ωστόσο κάποια ανακολουθία: στους δημοσιογράφους έδωσε ο άνθρωπος συμβουλές – δεν είπε ότι ο ίδιος θα συμπεριφέρεται πλέον σαν λόρδος.

Λόρδος

Οχι ότι συμπεριφέρεται σαν λόρδος ο Λουτσέσκου. Η ιδέα του να βγει να περπατήσει στο γήπεδο ξεσηκώνοντας τον κόσμο της ΑΕΚ πριν αρχίσει το ματς πρέπει να ήταν από τις χειρότερες που είχε τελευταία κι αποδείχτηκε και επιζήμια για την ομάδα του αφού φανατίστηκε το γήπεδο ακόμα πιο πολύ. Αναρωτιόμουν τι το ήθελε αυτό ο Ρουμάνος όταν άνετα μπορεί να ξεσηκώσει όλο τον κόσμο εναντίον του με μια δήλωση – και το έχει αποδείξει. Ισως η απάντηση στην ερώτηση είναι ότι ο Λουτσέσκου λέει τόσα πολλά πια, ώστε σιγά σιγά κανείς δεν τον παίρνει στα σοβαρά. Οπότε θα έπρεπε να κάνει κάτι παραπάνω για να δικαιολογήσει την αμοιβή του: θυμίζω ότι παραμένει ο πιο καλά αμειβόμενος προπονητής στην Ελλάδα. Και κατά συνέπεια αυτός που έχει και τη μεγαλύτερη αποζημίωση σε περίπτωση απόλυσης…

Μόνο εδώ

Από την άλλη, για να μη χάνουμε και το μέτρο, ο Λουτσέσκου δεν έκανε και κάποιου είδους άσεμνη χειρονομία στους οπαδούς της Ενωσης: σήκωσε τα χέρια του και πανηγύρισε, όταν άρχισαν να τον βρίζουν και έδειξε ότι δεν τους ακούει. Ολα αυτά δεν θα αποτελούσαν προκλήσεις πουθενά: τα κάνουν δεκάδες ποδοσφαιριστές κάθε Σαββατοκύριακο, όταν πανηγυρίζουν κάποιο γκολ. Μόνο στην Ελλάδα θεωρείται πρόκληση να αντιδράσει ένας προπονητής ή ένας ποδοσφαιριστής με μια τέτοιου είδους χειρονομία, ενώ κάποιοι χιλιάδες τον βρίζουν ασταμάτητα! Μάλιστα όποιος δείξει τη δυσφορία του τιμωρείται κιόλας. Συνέβη την προηγούμενη εβδομάδα και πέρασε στα ψιλά: τιμωρήθηκε ο Ζερβίνιο του Αρη γιατί έκανε λέει χειρονομίες σε οπαδούς, λες και ξεσήκωσε με την απρεπή στάση του τους καντηλανάφτες μοναστηριού του Αγίου Ορους! Το αληθινά αστείο είναι ότι αυτή την αγωνιστική είδαμε δυο παίκτες, τον Νοκέρ στο Βόλος – Παναθηναϊκός (1-5) και τον τερματοφύλακα Αθανασιάδη στο ΑΕΚ – ΠΑΟΚ (2-0) να βρίζουν αντιπάλους κανονικότατα – ο Γάλλος Νοκέρ μάλιστα έβρισε τον Ιταλό Μπρινιόλι σε άψογα ελληνικά. Θα τους φωνάξει κανείς που δηλώνει αθλητικός εισαγγελέας (ή κάτι τέτοιο…) για να τους κάνει έστω μια σύσταση; Ούτε για αστείο.

Πίεσε

Κατά τα άλλα, η ΑΕΚ ισοπέδωσε τον ΠΑΟΚ: η ήττα της ομάδας της Θεσσαλονίκης με μόνο 2-0 είναι κατόρθωμα – το σκορ είναι κολακευτικό. Η ΑΕΚ πίεσε τους μικρούς του ΠΑΟΚ (ο Κουλιεράκης και ο Ντάντας υπέφεραν) κι ο Λουτσέσκου που κράτησε στον πάγκο τους Σβαπ, Ελ Καντουρί και Μπίσεσβαρ για να δείξει ότι η ανανέωση της ομάδας προχωράει, έλεγε στο τέλος του ματς ότι ο ίδιος δεν έχει μιλήσει ποτέ του για πρωταθλήματα, κύπελλα και τίτλους φέτος. Δεν είμαι αντίθετος στην απόφαση μιας ομάδας να κάνει ανανέωση, να δώσει ευκαιρίες σε νέα παιδιά, να αναδείξει μικρούς ακόμα και ξένους, αλλά πάντα πιστεύω ότι όλα αυτά είναι ο φερετζές της αποτυχίας. Γίνονται από προπονητές που δεν έχουν καμία εμπιστοσύνη στο υλικό της ομάδας και πιστεύουν πως κάνοντας όλα αυτά θα είναι άμοιροι ευθυνών για όσα ακολουθούν.

Αρης

Οι δυσκολίες των ομάδων της Θεσσαλονίκης είναι ένα από τα χαρακτηριστικά του εφετινού πρωταθλήματος: και ο ΠΑΟΚ και ο Αρης είναι κατώτεροι του αναμενόμενου. Κι αν στον ΠΑΟΚ είναι φανερό πως η δυσκολία προκύπτει από την αδυναμία της ομάδας να λειτουργήσει σωστά και να είναι ανταγωνιστική με πολύ χαμηλότερο μπάτζετ, στον Αρη είναι να απορείς με κάποιες επιλογές – μια εκ των οποίων είναι και η απόφαση πρόσληψης του κόουτς Αλαν Πάρντιου. Ο Αγγλος μετά από κάθε ματς προχωρά σε διαπιστώσεις σαν να είναι σχολιαστής στην τηλεόραση – λέει π.χ. ότι «η άμυνα έχει σοβαρά προβλήματα, αλλά και στην επίθεση χάνονται μεγάλες ευκαιρίες». Στην επόμενη εμφάνισή  του θα ζητήσει και ευθύνες από τον προπονητή της ομάδας που συμβαίνει να είναι αυτός…

Πάρντιου

Η αλήθεια είναι ότι ο Πάρντιου για την ώρα δεν έχει δώσει απολύτως τίποτα στον Αρη. Εχει μάλιστα ένα ρεκόρ που ίσως μείνει ακατάρριπτο: επί των ημερών του, και για έξι ματς, ο Αρης δεν έχει προηγηθεί ποτέ στο σκορ και δεν έχει κρατήσει ποτέ το μηδέν στην άμυνα! Υποτίθεται πως τα προβλήματα της άμυνάς του είχαν να κάνουν με την απουσία του Μπράμπετς: στο ματς με τον ΟΦΗ ο Τσέχος γύρισε, αλλά τα προβλήματα παρέμειναν. Μικρή παρηγοριά το καταπληκτικό γκολ της ισοφάρισης του Γκρέι με ένα ψαλίδι που θύμισε μέρες Νίκου Αναστόπουλου. Αλλά είναι μικρή παρηγοριά.

Αντρέας

Στο μεταξύ πέρασα κι εγώ όπως κι όλη η Ελλάδα πιστεύω όλο το Σαββατοκύριακο διαβάζοντας για τα έργα και τις ημέρες του Αντρέα Πάτση, που πρόσφατα διαγράφτηκε από την κοινοβουλευτική ομάδα της ΝΔ. Παραδόξως υπήρξε ελάχιστη προβολή της σταδιοδρομίας που έκανε ο Πάτσης ως ποδοσφαιρικός παράγοντας: το βρίσκω άδικο και για τον ίδιο και για το ποδόσφαιρό μας. Θυμίζω ότι ο Πάτσης ήταν πρόεδρος της Νίκης Βόλου, όταν αυτή ανέβηκε στην πρώτη κατηγορία μετά από 48 χρόνια και ήταν και ο άνθρωπος που αποφάσισε την πτώχευση της ομάδας ενώ το πρωτάθλημα ήταν εν εξελίξει: η ομάδα της Νέας Ιωνίας του Βόλου διαλύθηκε Δεκέμβρη μήνα κι όταν, σύμφωνα με όσα λένε στη Σουπερλίγκα, ο Πάτσης είχε εισπράξει το σύνολο του τηλεοπτικού συβολαίου από τη ΝΟVA.

Λογικά

Νομίζω πως αν στη ΝΔ πρόσεχαν αυτή τη λεπτομέρεια το τελευταίο που θα έκαναν (λογικά…) θα ήταν να τον συμπεριλάβουν στα ψηφοδέλτια. Οταν ένας άνθρωπος συμπεριφέρεται με τέτοιου είδους κυνισμό στον κόσμο μιας ποδοσφαιρικής ομάδας, τσαλακώνοντας αισθήματα στο όνομα κάποιου επιχειρηματικού κέρδους, πώς άραγε είναι δυνατόν να αποτελέσει παράδειγμα κοινοβουλευτικού άνδρα; Δεν ήταν άραγε φανερό πως το τελευταίο που θα τον ένοιαζε θα ήταν η κατά γράμμα τήρηση των υποχρεώσεων, ειδικά μάλιστα των ηθικών; Ισως μόνο εγώ το βλέπω έτσι. Μπορεί να κάνω και λάθος, αλλά αν πρόσεχαν αυτή τη λεπτομέρεια στο βιογραφικό του θα είχαν λιγότερους μπελάδες, όσοι σήμερα μιλάνε αμήχανα για την επιλογή του.