Ο λαϊκισμός του Καρίμ Μπενζεμά

Το διάβασα αυτές τις μέρες με την αφορμή της κατάκτησης της Χρυσής Μπάλας από τον Καρίμ Μπενζεμά: ανάμεσα στις πολλές περιπέτειες που είχε εκτός αγωνιστικού χώρου ο γάλλος φορ της Ρεάλ Μαδρίτης υπάρχει και μία στην οποία έχει κατηγορηθεί για εκμετάλλευση ανήλικου κοριτσιού και παιδοφιλία. Δεν ξέρω πολλούς ποδοσφαιριστές που να έχουν αντιμετωπίσει ανάλογες κατηγορίες και ο Μπενζεμά είναι πολύ τυχερός που η ιστορία αυτή στην οποία υπήρξε πρωταγωνιστής διαδραματίστηκε το 2010. Που μοιάζει πολύ μακρινό πλέον. Εχουν ενδιαφέρον κάποιες λεπτομέρειες αυτής της ιστορίας γιατί δείχνουν πόσο ο κόσμος έχει αλλάξει. Ας την ξαναθυμηθούμε.

Ερευνώνται

Ηταν 18 Απριλίου του 2010 όταν το γαλλικό τηλεοπτικό κανάλι M6 τάραξε τη χώρα με μια αποκλειστικότητα. Ενα ρεπορτάζ, απολύτως εμπεριστατωμένο, ανέφερε ότι τέσσερις επιφανείς ποδοσφαιριστές της γαλλικής εθνικής ομάδας ερευνώνται γιατί υπήρξαν κατ’ επανάληψη θαμώνες ενός γνωστού νυχτερινού κλαμπ στο οποίο λειτουργούσε κύκλωμα ιερόδουλων πολυτελείας – υπήρχαν δηλαδή κορίτσια που παρείχαν σεξουαλικές υπηρεσίες και στα οποία οι συγκεκριμένοι είχαν μια πρόσβαση, ας πούμε προνομιακή. Ποιο ήταν το μεγάλο πρόβλημα; Οτι ορισμένες από τις κοπέλες που συνευρίσκονταν με τους παίκτες ήταν ανήλικες. Η δημοσιοποίηση των ονομάτων των παικτών προκάλεσε φυσικά τεράστιο θόρυβο. Το παρεάκι ήταν ο Φρανκ Ριμπερί, ο Σίντνεϊ Γκοβού, ο Μπεν Αρφά και ο Μπενζεμά.

Ρεκόρ

Ο Μπενζεμά κατηγορήθηκε για σειρά συνευρέσεων με σκοπό το σεξ με μια 16χρονη, τα στοιχεία της οποίας όπως συμβαίνει και στο εξωτερικό σε αυτές τις περιπτώσεις έγιναν γνωστά σε χρόνο-ρεκόρ. Ο παίκτης αρνήθηκε αρχικά μέσω του δικηγόρου του οποιαδήποτε κατηγορία και κατηγόρησε τους συλληφθέντες ιδιοκτήτες του κλαμπ και τη 16χρονη για προσπάθεια εκβιασμού. Στις 20 Ιουλίου, ωστόσο, ο Μπενζεμά ανακρίθηκε από την αστυνομία του Παρισιού και παραδέχτηκε ότι ήταν τακτικός θαμώνας. Του απαγγέλθηκε η σχετική κατηγορία για «σεξουαλική εκμετάλλευση ανήλικης» και ένας Θεός ξέρει πώς δεν προφυλακίστηκε διότι ήταν ύποπτος φυγής, με δεδομένο ότι ήδη είχε υπογράψει για τη Ρεάλ Μαδρίτης – ίσως τον βοήθησε ότι η κοπέλα δήλωσε «επαγγελματίας». Ωστόσο η υπόθεση έφτασε στα δικαστήρια. Ο Μπενζεμά και ο Ριμπερί ήταν οι μόνοι δύο που κάθισαν στο εδώλιο του κατηγορουμένου. Τον Ιανουάριο του 2014, ο δικαστής απέσυρε τις κατηγορίες εναντίον τους κρίνοντας ότι δεν υπήρχαν επαρκή στοιχεία που να αποδεικνύουν ότι οι δύο γνώριζαν ότι οι ιερόδουλες ήταν ανήλικες. Οι γαλλικές εφημερίδες της εποχής μιλάνε και για κλίμα συμπαράστασης στους ποδοσφαιριστές, που έπαιξε ρόλο στην τελική απόφαση του δικαστηρίου: λέγεται ότι ειδικά για τον Μπενζεμά είχαν κινητοποιηθεί οι οργανωμένοι οπαδοί της Λυών με τους οποίους ο παίκτης είχε άριστες σχέσεις καθώς με τη φανέλα της γαλλικής ομάδας είχε τέσσερα πρωταθλήματα. Αν συνέβη κάτι τέτοιο είναι προφανώς κατακριτέο – πουθενά οι οργανωμένοι δεν φέρονται με το γάντι όταν πρέπει να υπερασπιστούν ένα είδωλό τους. Αλλά φανταστείτε τι θα συνέβαινε στη Γαλλία αν αυτή η ιστορία συνέβαινε σήμερα.

Κρίση

Το 2010 δεν ήταν ακόμα αισθητά στη Γαλλία τα αποτελέσματα της απερχόμενης οικονομικής κρίσης. Ο Μπενζεμά δεν ήταν ένας ακόμα μισητός πλούσιος που έβγαζε του κόσμου τα εκατομμύρια, όπως θα τον έβλεπαν σήμερα. Ηταν συμπαθής σε μια μεγάλη μερίδα του κοινού, όχι μόνο γιατί ήταν σπουδαίος ποδοσφαιριστής (σίγουρα ο καλύτερος γάλλος σέντερ φορ), αλλά και γιατί είχαν προηγηθεί άλλες περιπέτειές του. Ο Μπενζεμά ήταν μετανάστης τρίτης γενιάς. Ο αλγερινός παππούς του είχε γεννηθεί στην Αλγερία και είχε φτάσει στη Λυών το 1950. Οι γονείς του ωστόσο, μουσουλμάνοι και αλγερινής καταγωγής και οι δύο, ήταν γεννημένοι στη Λυών. Οταν το 2006 ο Μπενζεμά κλήθηκε να διαλέξει υπηκοότητα δήλωσε ότι αγαπά τη χώρα της καταγωγής του, δηλαδή την Αλγερία, αλλά προτιμά να αγωνιστεί για τη χώρα που τον έκανε ποδοσφαιριστή, δηλαδή τη Γαλλία. Η απόφαση αυτή προκάλεσε την οργή των Αλγερινών, αλλά τον έκανε αγαπητό στους Γάλλους. Λίγο καιρό αργότερα μια καταγγελία του Λιλιάμ Τουράμ τον έφερε ξανά στην επικαιρότητα. Ο Τουράμ είχε πει ότι εντός της ποδοσφαιρικής ομοσπονδίας της Γαλλίας υπάρχει ένα ολόκληρο κύκλωμα που δεν θέλει να αγωνίζονται στην Εθνική παιδιά μεταναστών με το πρόσχημα ότι είναι απείθαρχα. Στη Γαλλία ξέσπασε ποδοσφαιρικός εμφύλιος πόλεμος καθώς προσωπικότητες όπως ο Λοράν Μπλαν και ο Ντιντιέ Ντεσάν κατηγόρησαν τον Τουράμ ότι λέει κουταμάρες, αλλά η παρέμβαση του Μπενζεμά υπήρξε πυροσβεστική. Ο πανέξυπνος Καρίμ έδωσε δίκιο και στους δύο λέγοντας πως ναι μεν υπάρχουν κάποιες διακρίσεις, αλλά και τα παιδιά των μεταναστών δεν είναι άψογα και χρησιμοποίησε τον εαυτό του (!) ως παράδειγμα λέγοντας πως ο ίδιος δεν τραγουδά τον εθνικό ύμνο.

Προφίλ

Ο Μπενζεμά είχε χτίσει εγκαίρως το προφίλ ενός πανέξυπνου αντισυμβατικού τύπου που μιλά έξω από τα δόντια κι αυτό όταν τον έπιασαν με τα 16χρονα κάπως μέτρησε. Αν αυτά είχαν συμβεί σήμερα, με το κίνημα #ΜeΤoo να ορίζει τα όρια της συμπεριφοράς δεν νομίζω ότι ο Μπενζεμά θα την είχε γλιτώσει. Και δικαίως δεν θα την είχε γλιτώσει. Διότι κάποιος που ταξιδεύει από τη Μαδρίτη στο Παρίσι για να διασκεδάσει σε ένα συγκεκριμένο κλαμπ που προμηθεύει ανήλικα κορίτσια στους πελάτες του δύσκολα θα έπειθε πως όλα αυτά είναι συμπτώσεις που βασίζονται στην άγνοια.

Λόγος

Στον Μπενζεμά ωστόσο από αυτές τις ιστορίες έμεινε κάτι: ότι πρέπει να κολακεύει τον κόσμο που ως ποδοσφαιριστή τον θαυμάζει διότι ανά πάσα στιγμή μπορεί να χρειαστεί την υποστήριξή του. Οι δηλώσεις του όταν πήρε τη Χρυσή Μπάλα από τα χέρια του φίλου του Ζινεντίν Ζιντάν ήταν η επιτομή του λαϊκισμού – ένα λογύδριο σαν παζλ δημιουργημένο λέξη προς λέξη. «Νιώθω υπερηφάνεια, ζω ένα παιδικό όνειρο. Με αυτό μεγάλωσα και το είχα στο μυαλό μου. Τότε είχα δύο πρότυπα στη ζωή μου, τον Ζιντάν και τον Ρονάλντο (σ.σ. τον Βραζιλιάνο). Δεν σταμάτησα στιγμή να δουλεύω και το όνειρο το κρατούσα πάντα μέσα μου. Υπήρχε μία δύσκολη περίοδος που δεν ήμουν στην Εθνική Γαλλίας, αλλά δεν τα παράτησα και δούλεψα σκληρά» είπε και πρόσθεσε: «Ηταν δύσκολο όλο αυτό και με έκανε να δυναμώσω σε ψυχικό επίπεδο. Είμαι ικανοποιημένος με τη δουλειά μου και πολύ χαρούμενος. Ευχαριστώ τους συμπαίκτες μου στη Ρεάλ και στην Εθνική Γαλλίας. Στον μεγάλο μου πρόεδρο που είναι οικογένεια για μένα. Επίσης στην ακαδημία της Λυών και στον πρόεδρο Ζαν-Μισέλ Ολά, χάρη σε αυτόν εκπλήρωσα το όνειρό μου να παίξω στη Ρεάλ. Αυτή είναι η Χρυσή Μπάλα του λαού» τόνισε. Ο λαός στην εξουσία, που λένε…