Πιθανό ένα δημοψήφισμα ανεξαρτησίας του «ψευδοκράτους»

Για το ενδεχόμενο να προχωρήσει ο Ερντογάν σε δημοψήφισμα ανεξαρτησίας και προσάρτησης του «ψευδοκράτους» στην Τουρκία προειδοποιεί ο Εντι Ζεμενίδης, εκτελεστικός διευθυντής του Ελληνοαμερικανικού Συμβουλίου Ηγεσίας (HALC). Ο ελληνοαμερικανός ομογενής, ένας εκ των δυναμικότερων υποστηρικτών των ελληνικών συμφερόντων στην Ουάσιγκτον, εκτιμά επίσης στη συνέντευξή του με «ΤΑ ΝΕΑ» ότι όσο η Τουρκία συνεχίζει τις προβοκάτσιες ο γερουσιαστής Μενέντεζ θα διατηρεί το βέτο έναντι της Τουρκίας για το ζήτημα των F-16. Παράλληλα, βάζει τέλος στις πληροφορίες που τον θέλουν να τοποθετείται στο Επικρατείας ως ομογενής στις επόμενες εκλογές. «Είναι ιδιαίτερή μου τιμή ότι μιλάνε έτσι για μένα, αλλά έχω έναν ρόλο στον αγώνα που αποκαλούμε Ελληνισμό, στον οποίο δεν μπορώ να ανταποκριθώ από τη Βουλή των Ελλήνων», δηλώνει.

«Γνωρίζουμε πλέον πώς αντιμετωπίζουν μια κρίση οι Τούρκοι, ειδικότερα τα τελευταία έξι χρόνια μετά το πραξικόπημα, προκαλώντας μεγαλύτερη κρίση. Δεν θα εκπλαγώ αν σε δύο, τρεις ή τέσσερις μήνες ο Ερντογάν δηλώσει ότι θα προχωρήσει σε δημοψήφισμα για την ανεξαρτησία και προσάρτηση του “ψευδοκράτους” με την Τουρκία. Θα πρέπει να εξετάζουμε τέτοια σενάρια και να σχεδιάζουμε ανάλογες κινήσεις», δηλώνει ο κ. Ζεμενίδης στην αρχή της συζήτησής μας. «Μπορεί να αποτέλεσε έκπληξη το μνημόνιο συνεργασίας για τους υδρογονάνθρακες μεταξύ Τουρκίας και Λιβύης, τουλάχιστον τη συγκεκριμένη χρονική στιγμή που υπεγράφη, αλλά ήταν αναμενόμενο ότι θα προχωρούσε σε τέτοια κίνηση ο Ερντογάν όσο υπάρχει εμφύλιος στη Λιβύη».

«Ο Ερντογάν τεστάρει την Αμερική»

Τον ρωτάμε σχετικά με την άποψη που εκφράζεται από ορισμένους ειδικούς ότι μπορεί να ενοχλεί την Τουρκία η συσπείρωση της Δύσης εναντίον της, με εξαίρεση τη στάση του γ.γ. του ΝΑΤΟ. «Την τακτική Στόλτενμπεργκ τη χρησιμοποιούσαμε πάνω από δεκαετία, στη λογική να ενθαρρύνουμε την Τουρκία στην προσπάθεια στροφής της προς τη Δύση υπό τον Ερντογάν. Δόθηκε τότε μεγάλο περιθώριο στην Τουρκία. Στην πρώτη του θητεία ο Μπαράκ Ομπάμα μιλούσε στο τηλέφωνο πιο συχνά με τον Ερντογάν από ό,τι με τη Μέρκελ ή τον Κάμερον, ενώ στο πρώτο του ταξίδι στην Ευρώπη περιέλαβε την Τουρκία, μεταβαίνοντας από τις Βρυξέλλες, όπου συμμετείχε σε συνάντηση στο ΝΑΤΟ. Στη Συρία ο Ομπάμα άφησε την πρωτοβουλία στον Ερντογάν και τον Τσαβούσογλου μετά από αίτημά τους. Επίσης οι ΗΠΑ προώθησαν την ευρωπαϊκή πορεία της Τουρκίας, υπήρξαν συζητήσεις για να εισέλθει η Τουρκία στη συμφωνία ελεύθερου εμπορίου ΗΠΑ – Ευρώπης. Η Τουρκία, όμως, επέλεξε να απομακρυνθεί από τη Δύση, δεν θέλει να ανήκει στη Δύση, το βλέπουμε και από την τοποθέτηση του Ερντογάν ως Ευρασιάτες. Ξεκίνησε όταν η Τουρκία αναζήτησε αμυντική σχέση με τους Ρώσους ώστε να ασκείται πίεση στις ΗΠΑ. Δέχθηκαν, μάλιστα, τους S-400 με χειρότερους όρους από αυτούς που πρόσφερε ο Ομπάμα για τα Patriot, ενώ το μεγαλύτερο πρόβλημα αποτελούν οι σχέσεις της Αμερικής με τους Κούρδους. Προς το παρόν σε κάθε θέμα ο Ερντογάν τεστάρει την Αμερική. Από την αρχή του ουκρανικού πολέμου δεν ακολουθεί τις κυρώσεις, αλλά άλλαξε στάση μόλις οι ΗΠΑ μίλησαν για κυρώσεις στις τουρκικές τράπεζες που βοηθούν το χρηματοπιστωτικό σύστημα της Ρωσίας. Ο Ερντογάν έχει λανθασμένη εντύπωση μέχρι πού μπορεί να τραβήξει το σχοινί, αλλά υπάρχει και έλλειψη σαφούς μηνύματος από την κυβέρνηση των ΗΠΑ. Πάντως, φαίνεται να γνωρίζουν οι Τούρκοι ότι αν περάσουν την κόκκινη γραμμή θα πρέπει να έχουν στρατηγική για το πώς θα αντιμετωπίσουν μια σοβαρή αντίδραση από τις ΗΠΑ», λέει ο κ. Ζεμενίδης, επισημαίνοντας ταυτόχρονα ότι «υπάρχει ακόμη περιθώριο να παίξει η Τουρκία ρόλο στη Δύση, να έχει καλές σχέσεις με τη Δύση και με την Ελλάδα». Πάντως, ειδικότερα για το Κυπριακό λέει ότι «η Τουρκία κάπως θέλει να χρησιμοποιήσει τη Δύση να μονιμοποιήσει κάποια κατοχική παρουσία, και δυστυχώς η ΕΕ, ο ΟΗΕ και οι ΗΠΑ τής δίνουν τέτοιο περιθώριο. Αλλά και εμείς πρέπει να μιλήσουμε για μια λύση όχι με στόχο να ξεπεράσουμε το 1974, αλλά για να φτάσουμε στο 2074 με σταθερότητα και ειρήνη».

Οι σχέσεις Ελλάδας – ΗΠΑ

Θα υπάρξουν νέες πρωτοβουλίες όσον αφορά τη συνεργασία Ελλάδας – ΗΠΑ; «Δεν χρειαζόμαστε νέες πρωτοβουλίες, έχουμε ακόμη να εφαρμόσουμε τα νομοσχέδια Μενέντεζ – Ρούμπιο 1 και 2. Επίσης, ο Μενέντεζ διατηρεί το βέτο για τα F-16 και όσο συνεχίζει ο Ερντογάν τις προβοκάτσιες, είναι πιθανότερο ότι θα διατηρήσει το βέτο. Επιπλέον, μέχρι το τέλος της χρονιάς θα έχουμε την ακρόαση επιβεβαίωσης για τη νέα πρεσβευτή των ΗΠΑ στην Κύπρο, την πρώτη επί προεδρίας Μπάιντεν, την Τζούλι Φίσερ, οπότε θα γίνει ανοιχτή συζήτηση για τα θέματα αυτά, το Κυπριακό, την άρση του εμπάργκο όπλων στην Κύπρο, πώς θα αντιδράσουμε σε περίπτωση προσάρτησης του “ψευδοκράτους”. Η ακρόαση αυτή θα είναι επίσης μια αφορμή για να ασκηθεί πίεση προς την Τουρκία», λέει. Αναφερόμενος δε στο «παρασκήνιο» επιλογής της Φίσερ, επισημαίνει ότι θυμίζει την τοποθέτηση Τζέφρι Πάιατ στην Αθήνα, ο οποίος είχε μεταβεί από σημαντική θέση, αυτή του πρεσβευτή στην Ουκρανία. «Αντιστοίχως η Φίσερ προέρχεται από πρώτης κατηγορίας θέση, πρώην πρεσβευτής των ΗΠΑ στη Λευκορωσία».

Η Βουλή και ο Ελληνισμός

Οσον αφορά πληροφορίες ότι θα είναι υποψήφιος Επικρατείας στη θέση του ομογενούς, δηλώνει: «Είναι ιδιαίτερή μου τιμή ότι μιλάνε έτσι για μένα, αλλά έχω έναν ρόλο στον αγώνα που αποκαλούμε Ελληνισμό, στον οποίο δεν μπορώ να ανταποκριθώ από τη Βουλή των Ελλήνων. Είμαι Αμερικανός, το HALC είναι αμερικανικός θεσμός, που πρέπει να παίξει ρόλο στην πολιτική της Αμερικής, και ό,τι καταφέρνουμε οφείλεται στο ότι μπορούμε να πλησιάσουμε το σύστημα της Αμερικής. Εχω ασχοληθεί με την αμερικανική εξωτερική πολιτική ανεξαρτήτως ελληνικών θεμάτων και δεν πρέπει να αμφισβητείται ο ρόλος μου αυτός. Οταν λέω ότι είναι προς όφελος της Αμερικής η συμμαχία με την Ελλάδα, η προστασία του Αιγαίου, η επίλυση του Κυπριακού, λαμβάνουν σοβαρά υπόψη τους την άποψή μου. Δεν θέλω να το θέσω σε κίνδυνο. Θα είμαι πάντα στην πλευρά της Ελλάδας, η χώρα μπορεί να στηριχθεί στο HALC, να μας έχει σύμμαχους και εταίρους. Αυτά που κάνω για την Ελλάδα μπορώ να τα κάνω χωρίς να είμαι στη Βουλή, αλλά δεν θα μπορούμε να συνεχίσουμε να τα κάνουμε ως HALC αν είμαι στην ελληνική Βουλή».