Νυν απολύοις τον δούλον σου

Ο Σωτήρης Σέρμπος είναι γνωστή υπογραφή στους αναγνώστες αυτής της εφημερίδας. Συγκαταλέγεται στους σοβαρούς εμπειρογνώμονες της εξωτερικής πολιτικής μας, που γι’ αυτό δικαιούνται να σχολιάζουν και να προβλέπουν τις εξελίξεις. Η έως τώρα πορεία των πραγμάτων, μάλιστα, του έχει προσδώσει κύρος, μια που οι αναλύσεις του επιβεβαιώνονται. Ορθώς, δηλαδή, η εφημερίδα μας ζητά τακτικά τη γνώμη του, επειδή είναι διαυγής και ουσιαστικός και μας βοηθά όλους να καταλάβουμε πού βρισκόμαστε.

Ο Σωτήρης Σέρμπος, τους τελευταίους μήνες, βρέθηκε να συμβουλεύει (αμισθί) τον πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ, Νίκο Ανδρουλάκη – κι ήταν μια καλή επιλογή. Ξέρει τα θέματα, ξέρει και τα πρόσωπα – κι αν δεν τα ξέρει κάνει ό,τι περνάει από το χέρι του να τα μάθει. Συναντιόταν, λέει, με τον Γρηγόρη Δημητριάδη όπως συναντήθηκε και με τον τούρκο πρεσβευτή στην Ελλάδα (έχει συναντηθεί, απ’ όσο ξέρω, και με τον Βαγγέλη Καλπαδάκη). Με ποιους να συναντιέται ένας διπλωματικός σύμβουλος αν όχι με όσους ασχολούνται, σε επίπεδο κομμάτων ή σε επίπεδο κρατών, με την εξωτερική πολιτική της χώρας; Ποιους να βλέπει, τον σύμβουλο αντισφαίρισης του υπουργού Αθλητισμού ή τον πρεσβευτή της Κόστα Ρίκα;

Αλλά, προφανώς, ένας άμισθος σύμβουλος, που έχει δουλειά (είναι καθηγητής Πανεπιστημίου) και δεν ενδιαφέρεται να μπει σε κάποιο ψηφοδέλτιο, αισθάνεται καλά αν οι συμβουλές του πιάνουν τόπο. Αν δηλαδή ο ίδιος δεν είναι διακοσμητικός. Επικρίνεται ο Σωτήρης Σέρμπος διότι είναι υπέρ της πολιτικής του Πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη στο θέμα της Ουκρανίας. Μικρή αλλά ουσιαστική λεπτομέρεια: ο Πρωθυπουργός έχει την πολιτική της Ευρωπαϊκής Ενωσης στο ζήτημα της Ουκρανίας και τη λέει καθαρά. Προφανώς ο Σέρμπος θα ήθελε και την καθαρή στάση του αρχηγού τον οποίο συμβούλευε – άλλωστε στην αρθρογραφία του πάντα επικρίνει τον ΣΥΡΙΖΑ για τη στάση του στο Ουκρανικό, που την ορίζει το τρίγωνο Δύση – Ελλάδα – Ρωσία. Τέλος, επειδή είναι άνθρωπος που γνωρίζει την ευθύνη του εξαιτίας της ανάμειξής του στα δημόσια πράγματα, δεν έχει κρύψει στην κρίσιμη και για την Ελλάδα συγκυρία ούτε την πίστη του στην ανάγκη προσήλωσης της χώρας στο ΝΑΤΟ ούτε τη στρατηγικού χαρακτήρα ανάγκη για διατήρηση της πολιτικής σταθερότητας.

Διαβάζω ότι ο Σέρμπος βρέθηκε στο περιβάλλον Ανδρουλάκη επειδή είχαν κοινή πορεία στο Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο, όπου συνυπήρξαν ως φοιτητές, ότι σε μια κρίση γενναιοδωρίας ο αρχηγός Ανδρουλάκης πήρε τον παλιό του συμφοιτητή στο κόμμα. Αλλά η μόνη σχέση του Σέρμπου με το Δημοκρίτειο Θράκης είναι ότι εκεί είναι καθηγητής, κατά τα άλλα το πτυχίο του το πήρε στο Πανεπιστήμιο Μακεδονίας και συνέχισε στο LSE, ενώ έκανε διδακτορικό στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Τον Ανδρουλάκη, ώσπου να πάει σύμβουλός του, τον είχε δει μόνο σε φωτογραφίες. Τσάμπα η γενναιοδωρία.

Σε κάθε περίπτωση, δεν περιμέναμε την παραίτηση του Σωτήρη Σέρμπου για να κατανοήσουμε ότι η πολιτική του ΠΑΣΟΚ είναι χύμα στο κύμα. Με γενικούρες, με στελέχη του κομματικού σωλήνα, με πολιτική της επιτηδευμένης οργής και χωρίς στρατηγική σε μια περίοδο όπου θα κυριαρχήσει η πολιτική πόλωση, το μόνο που μπορείς να κάνεις είναι να αμύνεσαι προστατεύοντας τα δημοσκοπικά ποσοστά σου. Τι ποσοστό να σου δώσουν, όμως, η θυματοποίηση μαζί με τη συναισθηματική και μυθολογική σχέση με τα κλισέ του ΠΑΣΟΚ. Νυν απολύοις…

Οταν μάλιστα χάνεις από τώρα τους αποδιοπομπαίους τράγους του χώρου σου, την κρίσιμη ώρα δεν θα έχεις έστω περίγυρο να τα φορτώσεις.