Η ΕΥΠ και τα μυστικά της καταστροφής του «αρχείου Ανδρουλάκη»

Νέα ερωτήματα για τη διαδικασία καταστροφής του αρχείου παρακολούθησης του προέδρου του ΠΑΣΟΚ Νίκου Ανδρουλάκη από την ΕΥΠ προκύπτουν από την κατάθεση του προέδρου της ΑΔΑΕ Χρήστου Ράμμου στην Επιτροπή Θεσμών και Διαφάνειας. Αυτά αφορούν στον ακριβή χρόνο διαγραφής του «αρχείου Ανδρουλάκη» και στον συσχετισμό της με την απόσυρση και την καταστροφή του παλιού συστήματος υποκλοπών της ΕΥΠ.

Οπως ήδη έχουν αποκαλύψει «ΤΑ ΝΕΑ» – και επιβεβαιώθηκε από τις αναφορές του Χρήστου Ράμμου – η ΕΥΠ ανέφερε σε απόρρητο έγγραφό της, κατά τον πρόσφατο έλεγχο που διενέργησε κλιμάκιο της Αρχής, ότι η καταστροφή του «αρχείου Ανδρουλάκη» τελέστηκε περίπου τρεις μήνες μετά την ολοκλήρωση της παρακολούθησής του (το διάστημα Σεπτεμβρίου – Δεκεμβρίου 2021), λόγω μικρής χωρητικότητας του παλιού, γερμανικού συστήματος συνακροάσεων, το οποίο έχει πλέον αντικατασταθεί. Στο σκεπτικό συμπληρώνεται ότι αποφασίσθηκε η «εξαΰλωση» του αρχείου παρακολούθησης του τότε ευρωβουλευτή επειδή δεν προέκυψε κάτι άξιο λόγου.

Ο επικεφαλής της ΑΔΑΕ συμπλήρωσε ότι στις 29 Ιουλίου 2022, δηλαδή τις ημέρες που αποκαλυπτόταν η «υπόθεση Ανδρουλάκη» με την παρακολούθησή του από το παράνομο λογισμικό «Predator» αλλά και από το σύστημα νομίμων συνακροάσεων της ΕΥΠ, υπήρξε η καταστροφή – με πλήρη διαγραφή δεδομένων και διάλυση – του παλιού συστήματος υποκλοπών των μυστικών υπηρεσιών. Σύμφωνα με αναφορές του ίδιου, η ΑΔΑΕ είχε ενημερωθεί από τις αρχές Μαΐου 2022 να παρευρεθεί στην καταστροφή του παλιού συστήματος της ΕΥΠ χωρίς να προσδιορίζεται σαφής ημερομηνία. Η ΑΔΑΕ, ωστόσο, δεν ανταποκρίθηκε.

Τα αναπάντητα γιατί

Ομως, τα ερωτήματα που ανακύπτουν, σύμφωνα με υπηρεσιακούς παράγοντες, είναι δύο:

Πρώτον: Γιατί η ΕΥΠ φέρεται να κατέστρεψε – σύμφωνα με τις επίσημες ενημερώσεις της ΑΔΑΕ – το «αρχείο Ανδρουλάκη» τρεις μήνες μετά την ολοκλήρωση της παρακολούθησης, με επίκληση στην «προβληματική» χωρητικότητα του παλιού συστήματος υποκλοπών της ΕΥΠ, αφού εκείνη την περίοδο το εν λόγω σύστημα είχε αντικατασταθεί πλήρως από νέο, ιταλικό σύστημα; Γιατί η ΕΥΠ να ενδιαφέρεται, δηλαδή, μήπως «υπερχειλίσει» με δεδομένα ένα σύστημα παρακολουθήσεων που πλέον έμπαινε στο περιθώριο; Καθότι το διάστημα των τριών μηνών – από το τέλος της παρακολούθησης του Νίκου Ανδρουλάκη (στα τέλη Δεκεμβρίου του 2021) – εξέπνεε στα τέλη Φεβρουαρίου του 2022, χρόνος που «μπήκε σε πλήρη λειτουργία το νέο σύστημα» και το παλιό δεν παρακολουθούσε πλέον κανέναν, μέχρις ότου καταστραφεί εντελώς το καλοκαίρι.

Δεύτερον: Ποιος είναι ο λόγος καταστροφής του παλιού συστήματος υποκλοπών στα τέλη Ιουλίου, όταν, δηλαδή, αναδείχθηκε η υπόθεση Ανδρουλάκη, εφόσον φαίνεται ότι υπήρχε προοπτική αυτό να συμβεί από τον Μάιο (σ.σ. τότε δεν υπήρχε κανένα θέμα παρακολούθησης του προέδρου του ΠΑΣΟΚ) και υπήρχαν εκκρεμείς συνεννοήσεις μεταξύ ΑΔΑΕ και ΕΥΠ, χωρίς να προσδιορίζεται σαφής ημερομηνία για την τυπική «εξαΰλωση» του συστήματος; Αυτό, βέβαια, προκύπτει με το δεδομένο ότι η πλήρης διάλυση του παλιού «Μεγάλου Αδελφού» ήταν πλέον μία τυπική, φαινομενικά αδιάφορη διαδικασία, ενώ από τον Φεβρουάριο ήταν σε πλήρη λειτουργία και το νέο υπερσύγχρονο σύστημα. Το ζητούμενο, λοιπόν, είναι αν ήταν συμπτωματική η καταστροφή του τη χρονική στιγμή που προέκυπτε η «υπόθεση Ανδρουλάκη». Ωστόσο, ένας άμεσος έλεγχος σε αυτό το μηχάνημα θα μπορούσε να διακριβώσει αν σε αυτό υπήρχε ακόμη ή όχι το υλικό της παρακολούθησης του πολιτικού αρχηγού. Θα μπορούσε, συγκεκριμένα, να διαπιστωθεί πότε δημιουργήθηκε και πότε διεγράφη αυτό το αρχείο