Τα δεδομένα μιας απόφασης
Γιατί ο Ολυμπιακός έκλεισε τον κύκλο {LF}του Κάρλος Κορμπεράν. Η αντίδραση {LF}του Ισπανού και η τελευταία ομιλία. {LF}Τα κριτήρια για τον διάδοχο
Ο Κάρλος Κορμπεράν αποχαιρέτησε τον Χάμες Ροντρίγκες και τους άλλους άσους του Ολυμπιακού αποδεχόμενος στωικά τη μοίρα του προπονητή. Το βλέμμα όλων τώρα στον τεχνικό που θα πάρει την (πολύ βαριά) σκυτάλη
Σε αυτές τις περιπτώσεις καταλήγεις πάντα στο ίδιο σταυροδρόμι. Να δείξεις υπομονή και να περιμένεις ή μήπως να μετρήσεις ρεαλιστικά τις πιθανότητες και να αποφασίσεις πως δεν πρέπει να χάσεις άλλο χρόνο; Ο Ολυμπιακός με τη μεγάλη εμπειρία του στον πρωταθλητισμό και στη διαχείριση «ειδικών καταστάσεων» επέλεξε το δεύτερο μονοπάτι. Και κάπως έτσι από το βράδυ της Κυριακής βρίσκεται σε μια νέα πραγματικότητα. Σε εκείνη τη συζήτηση που αφορά στον επόμενο προπονητή του.
Σε διεργασίες λοιπόν οι Ερυθρόλευκοι. Με τη γνωστή τακτική τους, κάτω από το ραντάρ των ΜΜΕ (έστω και αν η ονοματολογία πολύ λογικά δίνει και παίρνει). Και κυρίως με μπόλικη ψυχραιμία που δεδομένα αποτελεί τον καλύτερο σύμμαχο. Υπάρχει η διακοπή των δύο εβδομάδων (1/10 το ματς με τον Ατρόμητο για την 6η αγωνιστικής της Super League) και το 48ωρο ρεπό στον Ρέντη που ήταν προγραμματισμένο εξ αρχής. Υπάρχει ένα ούτως ή άλλως πραγματικά ποιοτικό ρόστερ που ακόμη δεν έχει καν ξεδιπλώσει τις αρετές του. Και κυρίως υπάρχει χρόνος για να μπορέσουν οι Ερυθρόλευκοι να επιστρέψουν δριμύτεροι. Ειδικά σε μια χρονιά σαν τη φετινή που από τα μέσα Νοέμβρη ως το τελευταίο δεκαήμερο του Δεκέμβρη η διεξαγωγή του Παγκοσμίου Κυπέλλου στο Κατάρ δίνει το προνόμιο μιας δεύτερης προετοιμασίας.
Ακόμη και τον «αέρα»
Οχι, δεν πρέπει κανείς να πάει αυτομάτως στο άλλο άκρο, ούτε φυσικά να υποθέσει πως η απομάκρυνση του Κάρλος Κορμπεράν έβγαλε αυτομάτως τα προβλήματα από την εξίσωση. Σαφώς και η κατάσταση είναι ζόρικη. Σε βαθμό που ο καθένας να καταλαβαίνει πως μια αλλαγή προπονητή δεν φτάνει από μόνη της για να αλλάξει τα πάντα. Ενας άνθρωπος όμως με την απαραίτητη ικανότητα αλλά και τον απαιτούμενο χαρακτήρα μπορεί να συνδράμει ουσιαστικά για να γυρίσει η σελίδα. Κάποιος που θα βάλει το ρόστερ σε μια σειρά. Που θα παρέμβει άμεσα στο ανασταλτικό παιχνίδι που ως τώρα αποτελεί το μεγαλύτερο πρόβλημα -αλλά και πάντα το υπ’ αριθμόν 1 πεδίο παρέμβασης κάθε νέου τεχνικού. Που θα αλλάξει ακόμη και τον «αέρα» στον Ρέντη μιας και το πρόβλημα του Ολυμπιακού δεν μοιάζει από ένα σημείο και έπειτα να είναι μοναχά αγωνιστικό, αλλά να έχει και προεκτάσεις στον ψυχολογικό τομέα.
Μήνυμα
Προσμετρήθηκαν όλα αυτά. Και επί της ουσίας προηγήθηκαν της απόφασης για τη δεύτερη αλλαγή προπονητή μέσα στη σεζόν. Δεν έγινε κάτι απλά και μόνο γιατί ο Ολυμπιακός έχασε το βράδυ της Κυριακής από τον Αρη. Δεν πάρθηκε μια τόσο σοβαρή απόφαση από το αποτέλεσμα μιας βραδιάς, ούτε καν από την ατμόσφαιρα που προκάλεσαν τα τελευταία ανεπιτυχή αποτελέσματα (τρεις ήττες από Ναντ, Φράιμπουργκ, Αρη, μια ισοπαλία με τον Βόλο στο δεκαήμερο που προηγήθηκε). Επιπλέον έχει σημασία κάτι ακόμη: Αν το ίδιο το κλαμπ, αν ο ερυθρόλευκος οργανισμός δεν δείξει πρώτος ότι πιστεύει στην «ανατροπή» της κατάστασης, πώς θα πιστέψουν και οι υπόλοιποι; Ολοι εκείνοι που από αύριο κιόλας θα μπουν στη διαδικασία να επαναφέρουν την κανονικότητα.
Η τελευταία ομιλία
«Ok. This is football» ήταν η ατάκα του Κάρλος Κορμπεράν στα αποδυτήρια του «Κλεάνθης Βικελίδης» όταν πληροφορήθηκε το τέλος της συνεργασίας του με τον πρωταθλητή Ελλάδας. Και έπειτα ζήτησε δύο πράγματα. Μερικά λεπτά για να το ανακοινώσει στους συνεργάτες του. Και να κλείσουν οι πόρτες πίσω του για να μιλήσει μια τελευταία φορά στους ποδοσφαιριστές. «Ετσι είναι το ποδόσφαιρο παιδιά. Κρίνονται όλα από τα αποτελέσματα. Ετσι συμβαίνει. Εδώ μέσα όμως υπάρχει σπουδαίο υλικό. Και νομίζω πως μπορείτε να καταφέρετε πολλά» είπε, κλείνοντας μια θητεία μόλις 49 ημερών στο μεγάλο λιμάνι.
Η ζυγαριά
Ηρθε την 1η Αυγούστου με μια ομολογουμένως πολύ δύσκολη και σύνθετη αποστολή: Να φορέσει τα παπούτσια του Πέδρο Μαρτίνς. Να οδηγήσει τον Ολυμπιακό στη φάση των ομίλων του Europa League. Να προχωρήσει σε έναν δεύτερο σχεδιασμό και να βάλει την ομάδα όπως πρέπει στο πρωτάθλημα. Κάποια τα κατάφερε. Κάποια όχι. Η ζυγαριά όμως αυτονόητα έγειρε. Με τριάντα τρεις ποδοσφαιριστές, έντεκα διαφορετικές εντεκάδες σε έντεκα ματς, αρνητικό λογαριασμό σε γκολ (13 υπέρ – 14 κατά) και μόλις δύο νίκες οι Ερυθρόλευκοι μάλλον τελικά πέτυχαν περισσότερα με τη φανέλα τους ή την ατομική ικανότητα κάποιων ποδοσφαιριστών τους και λιγότερα γιατί ο ισπανός προπονητής μπόρεσε να βάλει τα πράγματα σε μια σειρά. Μεταξύ μας: Καλά-καλά δεν κατάφερε να βάλει τις σκέψεις του σε μια ευθεία.














