Πρώτη προτεραιότητα να βρεθεί ένας προπονητής{CR}

Ο Ολυμπιακός πήγε πέρυσι στο Κλεάνθης Βικελίδης έχοντας κατακτήσει το πρωτάθλημα κι αν και εντελώς αδιάφορος κέρδισε τον Αρη, που καιγόταν για βαθμούς. Την Κυριακή επέστρεψε στο ίδιο γήπεδο, προηγήθηκε με 1-0 και έχασε τελικά με 2-1. Ο Αρης τον κέρδισε γιατί είχε πίστη και γιατί εκμεταλλεύτηκε την οπισθοχώρησή του στο δεύτερο ημίχρονο. Αυτή την οπισθοχώρηση του Ολυμπιακού τη βλέπουμε διαρκώς κατά τη διάρκεια των παιχνιδιών του φέτος. Την είδαμε στη Χάιφα στο ματς με τη Μακάμπι, στην Μπρατισλάβα στο ματς με τη Σλόβαν, στα ματς με τον Απόλλωνα Λεμεσού (και στα δύο), στο παιχνίδι με τη Ναντ στη Γαλλία – ακόμα και στο δεύτερο ημίχρονο με τον Ιωνικό, απλά σε αυτό το παιχνίδι δεν στοίχισε.

Ψυχολογία

Γιατί συμβαίνει αυτό; Ο βασικός λόγος είναι ψυχολογικός: η ομάδα γυρίζει πίσω για να προστατεύσει την άμυνά της και να πάρει το αποτέλεσμα. Το οποίο θεωρείται, κατά κάποιον τρόπο, η γιατρειά για όλα τα προβλήματα. Διότι στην Ελλάδα, ως γνωστόν, αν κερδίζεις είσαι ομαδάρα, ανεξάρτητα από τον τρόπο που το κάνεις. Κι αυτό είναι για την ώρα το πιο μεγάλο από τα προβλήματα του φετινού Ολυμπιακού: η ψυχολογική του δυσκολία. Η ομάδα μοιάζει να μην αντέχει την πίεση των υποχρεώσεων, πράγμα που για τον Ολυμπιακό είναι ανήκουστο.

Πρόσληψη

Ο Ολυμπιακός απέλυσε και τον προπονητή Κάρλος Κορμπεράν. Επειδή ακούω πολλά, θέλω να εξηγήσω κάτι: η πρόσληψη του Κορμπεράν έγινε υπό την πίεση της ανάγκης να βρεθεί κάποιος να οδηγήσει την ομάδα καλοκαιριάτικα σε ευρωπαϊκούς ομίλους. Υπό κανονικές συνθήκες ο Ολυμπιακός θα ‘πρεπε να προσλάβει έναν έλληνα προπονητή να κάνει διαχείριση. Χρόνος για χτίσιμο δεν υπήρχε, ενώ στην ημερήσια διάταξη ήταν η εκτέλεση του μεταγραφικού σχεδιασμού. Αλλά Ελληνας ήταν δύσκολο να αντέξει στον πάγκο της ομάδας κι ο Κορμπεράν πήρε την ευκαιρία του.

Πείρα

Θα μπορούσε να αναζητηθεί ένας προπονητής με μεγαλύτερη πείρα; Φυσικά. Μόνο που αυτός πιθανότατα θα επιχειρούσε πολλές αλλαγές κι αυτό ίσως έφερνε έναν δεύτερο ευρωπαϊκό αποκλεισμό, που θα αποτελούσε τρομερό πισωγύρισμα. Η διοίκηση του Ολυμπιακού πίστευε πως μια προσεκτική διαχείριση αρκούσε για να ‘ρθει τουλάχιστον μια πρόκριση στο Γιουρόπα Λιγκ – όπως και συνέβη. Φοβόταν επίσης μήπως ένας νεοφερμένος, με όνομα και απαιτήσεις, καταργούσε τον σχεδιασμό που υπήρχε. Ο πρόεδρος του Ολυμπιακού, Βαγγέλης Μαρινάκης, είχε υποσχεθεί μια νέα ομάδα, οι στόχοι ήταν από νωρίς συγκεκριμένοι (τον Μαρσέλο και τον Χάμες, αλλά και τον Πεπ Μπιέλ δεν ξυπνάς ένα πρωί και τους αγοράζεις…), η διοίκηση είχε τη βεβαιότητα πως τα μεγάλα ονόματα μπορεί να έρθουν, αρκεί να υπάρχει υπομονή. Ο Κορμπεράν είχε. Αλλος μπορεί να μην είχε και να ζητούσε να μείνουν οι παίκτες που βρήκε – όλοι οι προπονητές με πείρα νομίζουν ότι είναι και λίγο θαυματοποιοί.

Υλικό

Ο Μαρινάκης δεν ήθελε να φανεί ανακόλουθος στον κόσμο: αν ο Ολυμπιακός ανακοίνωνε πως ο νέος του προπονητής είναι ευχαριστημένος με το υλικό, η διοίκηση θα στηνόταν στον τοίχο από χιλιάδες δυσαρεστημένους οπαδούς, που θα την κατηγορούσαν για ανακολουθία. Ετσι έπεσε το βάρος στο πώς θα ολοκληρωθούν οι προσθήκες κάποιων μεγάλων παικτών που είχαν κριθεί απαραίτητες, όχι μέσα στο καλοκαίρι, αλλά από πέρυσι τον Μάιο, όταν ο Ολυμπιακός πανηγύριζε το πρωτάθλημα. Μόνο που ο Κορμπεράν φάνηκε να λυγίζει και από τις απαιτήσεις και από το ίδιο το βάρος των «ονομάτων». Αλλωστε ποτέ του δεν είχε βρεθεί στο τιμόνι μιας τόσο ακριβής ομάδας.

Κυνισμός

Μια πιο κυνική διοίκηση θα έφερνε έναν νέο προπονητή, έμπειρο και μπαρουτοκαπνισμένο, ήδη μετά την πρόκριση του Ολυμπιακού στους ομίλους – μετά δηλαδή από το περιπετειώδες ματς με τον Απόλλωνα Λεμεσού στο Γ. Καραϊσκάκης. Αν υπήρχε κυνισμός ο Ολυμπιακός θα διέκοπτε και τη συνεργασία του με τον Πέδρο Μαρτίνς μετά την κατάκτηση του πρωταθλήματος. Ομως η διοίκηση του Ολυμπιακού μόνο κυνική δεν είναι: τα πιο πολλά από όσα συμβαίνουν τα αντιμετωπίζει μάλλον συναισθηματικά – απόδειξη και το πόσοι παλιοί παίκτες έχουν χρησιμοποιηθεί κατά καιρούς σε διοικητικές θέσεις κυρίως γιατί υπήρξαν αγαπητοί από τον κόσμο. Παρ’ όλο που ο Ολυμπιακός πέρασε ένα καλοκαίρι χωρίς νίκη, στον Κορμπεράν δόθηκε κι άλλος χρόνος γιατί ο σύλλογος δεν ήθελε να κατηγορηθεί για μικροψυχία. Τον αντάμειψαν γιατί έκανε ό,τι καλύτερο μπορούσε σε μια πολύ δύσκολη στιγμή. Αλλά αυτό δεν ελάττωσε την πίεση του αγχωμένου Ισπανού. Η απόφασή του να χρησιμοποιεί ως βασικούς παίκτες που μόλις κατέβαιναν από το αεροπλάνο και η αδυναμία του να βρει κάτι που να έμοιαζε έστω με βασική ενδεκάδα, είχαν ως αποτέλεσμα τον Ολυμπιακό που βλέπουμε: μια ομάδα που πασχίζει, όχι να παίξει ποδόσφαιρο, αλλά να κρατήσει ένα αποτέλεσμα. Πιο προβληματική και από τα αποτελέσματα είναι η εικόνα.

Επιλογές

Ο Ολυμπιακός έχει υπαρκτά προβλήματα και ψευδοπροβλήματα. Το ορατό του πρόβλημα είναι να βρει έναν προπονητή που να κάνει δύο πράγματα που δεν μπορούσε να κάνει ο Ισπανός: το πρώτο, να βοηθήσει την ομάδα ψυχολογικά ως αληθινός ηγέτης και το δεύτερο, να ξεκαθαρίσει με ποιους παίκτες θα πορευτεί και ποιους θα αφήσει. Ο Ολυμπιακός έχει 40 ποδοσφαιριστές: κανείς προπονητής δεν μπορεί να διοικήσει τόσους – θα πρέπει π.χ. να κάνει θεωρία σε αμφιθέατρο. Οποιος θα έρθει, πρέπει να έχει το κύρος, την εξουσία και την αποφασιστικότητα να διαλέξει τους κατάλληλους για τη δημιουργία μιας ομάδας.

Τρόπος

Είναι οι πολλοί παίκτες πρόβλημα; Θα έλεγα ότι είναι ψευτοπρόβλημα. Πρόβλημα θα γίνουν αν δεν υπάρξουν κρίσεις και επιλογές. Πρόβλημα για μια ομάδα δεν είναι να έχει πολλούς παίκτες: είναι να μην έχει παίκτες. Τους πολλούς εύκολα τους κάνεις λιγότερους: υπάρχει ο Ολυμπιακός Β’ στον οποίο αρκετοί μπορεί να καταλήξουν και πολύ σύντομα φτάνει η επόμενη μεταγραφική περίοδος, καθώς χάρη στο Μουντιάλ του Κατάρ το πρωτάθλημα θα διακοπεί και όσοι περισσεύουν θα φύγουν – η όποια αναστάτωση εξαιτίας της πολυκοσμίας θα κρατήσει σαράντα μέρες το πολύ. Τα αγωνιστικά προβλήματα του Ολυμπιακού, ωστόσο, δεν θα λύνονταν αν αύριο έφευγαν δεκαπέντε παίκτες. Σιγά το δύσκολο! Θα λυθούν όταν ένας προπονητής κάνει επιλογές, φροντίσει να αναπτερώσει το ηθικό των παικτών και φτιάξει μια ομάδα που να παίζει ποδόσφαιρο πρωτοβουλίας, που στον Ολυμπιακό ταιριάζει και που ο κόσμος περιμένει να δει. Το πρόβλημα είναι ότι έναν τέτοιο προπονητή δεν είναι απλό να τον βρεις μεσούσης της περιόδου. Κι όταν ήδη απέχεις επτά βαθμούς από την κορυφή, τα περιθώρια απώλειας βαθμών είναι λίγα. Αλλά αυτά, καλό είναι να μην τα σκέφτεται η διοίκηση του Ολυμπιακού. Το πρώτο μέλημα είναι να βρεθεί ένας προπονητής.