Λόγια στο σεξ

Ενας άνδρας και μία γυναίκα. Γνωρίζονται σε μπαρ της Αθήνας. Μετά από δύο ώρες βρίσκονται στο σπίτι του άνδρα για one night stand. Το ξημέρωμα βρίσκει την κυρία στο Αστυνομικό Τμήμα όπου καταθέτει μήνυση για εξύβριση. Αυτά που άκουσε την ώρα της ερωτικής συνεύρευσης ήταν στα αλήθεια προσβλητικά. Υπάρχουν τρεις περιπτώσεις κατά τις οποίες δεν πρέπει να παίρνεις τοις μετρητοίς αυτά που ακούς: στο σεξ, στον καβγά και στην προεκλογική περίοδο. Ανέβηκε ο Αλέξης Τσίπρας στο βήμα της ΔΕΘ και υποσχέθηκε φθηνή ηλεκτρική ενέργεια και εκδημοκρατισμό. Θα κρατικοποιήσει τη ΔΕΗ και παράλληλα θα ανατάξει τους θεσμούς, θα κάνει μεταρρυθμίσεις στη Δικαιοσύνη. Εννοείται ότι θα αυξήσει όλα τα επιδόματα που κυκλοφορούν και ο κατώτατος μισθός θα ανέβει στα οκτακόσια ευρώ. Θα περιορίσει και τα Airbnb, προκειμένου να μειωθεί το κόστος της στέγασης – δεν διευκρίνισε με ποιον τρόπο υποχρεώνεις κάποιον να νοικιάσει το σπίτι του κατά πώς ορίζει η στεγαστική πολιτική της κυβέρνησης. Εννοείται ότι όλα αυτά είναι «πλήρως κοστολογημένα».

Στις ομιλίες της ΔΕΘ ισχύει διαχρονικά η εξής συνθήκη: ο πρωθυπουργός, που κρατάει και το πορτοφόλι, είναι υποχρεωμένος να εξαγγείλει συγκεκριμένα μέτρα καθώς οφείλει να τα εφαρμόσει άμεσα. Ο αρχηγός της αντιπολίτευσης έχει το πλεονέκτημα της πλειοδοσίας. Μπορεί πάντα να δώσει παραπάνω. Και όλα είναι κοστολογημένα. Εδώ ακουμπάει ο καημός μου. Θα ήθελα μία χρονιά να δω τον αρχηγό της αντιπολίτευσης με τους πίνακες και τα διαγράμματά του να εξηγεί από πού θα βρει τα λεφτά, με ποιον τρόπο και πότε ακριβώς θα υλοποιήσει αυτά που υπόσχεται. Δεν είναι ανάγκη να μας τα δείχνει εκείνη τη στιγμή στην οθόνη, ας ανεβάσει τη μελέτη στο κομματικό site. Και υπάρχει και ένα ερώτημα που με βασανίζει, αλλά δεν έχω δημοσκόπο να το πω: τι ποσοστό της κοινής γνώμης πιστεύει, δέχεται ως ρεαλιστικά αυτά που ακούει από το βήμα της ΔΕΘ; Πόσοι είναι σαν την κυρία από το μπαρ που τα πήρε όλα τοις μετρητοίς και πόσοι αναγνωρίζουν ότι κάποια πράγματα απλώς λέγονται για να ντύσουν μία στιγμή;

Το κοινό των ομιλιών

Οι περισσότεροι συγκρίνουν τις ομιλίες Μητσοτάκη και Τσίπρα στη ΔΕΘ. Θα σας πρότεινα να συγκρίνουμε και το κοινό τους. Στου Μητσοτάκη ήταν λες και είχαν φέρει συντονιστή κοινού από τηλεοπτικό show. Πολύ καλός συντονισμός στο χειροκρότημα, ενώ όταν είπε το «νταβατζηλίκια γιοκ», το κοινό σηκώθηκε δημιουργώντας κύμα, κατά τα πρότυπα των ποδοσφαιρικών γηπέδων. Μία φορά το έχασαν, όταν χειροκρότησαν πριν ο ομιλητής αναγγείλει το μέτρο, αλλά, εντάξει, δεν επηρέασε τη συνολική εικόνα. Από την άλλη, το κοινό του Τσίπρα ήταν πιο χαλαρό, με διευρυμένη παλέτα αντιδράσεων. Ας πούμε όταν ο ομιλητής αναφέρθηκε στα μέσα ενημέρωσης, το κοινό μουρμούρισε, εκπέμποντας και έναν τόνο γέλιου, προσδίδοντας κάτι από stand up comedy. Και η μουρμούρα έγινε χειροκρότημα όταν ο αρχηγός είπε ότι θα κάνει τη δική του λίστα Πέτσα, αλλά με δίκαια κριτήρια.

Ο Ντι Κάπριο στο «The Revenant»

Στα κανάλια έχουν αρχίσει να παίζουν ρεπορτάζ για ανθρώπους που αγοράζουν λάμπες πετρελαίου, μαζεύουν ξύλα στα δάση και επενδύουν σε σόμπες. Και έτσι θα πάει μέχρι την 25η Μαρτίου. Μόλις πιάσουν τα κρύα θα βγουν τα ρεπορτάζ για πολίτες που σκοτώνουν αρκούδες και κυκλοφορούν, σκεπασμένοι με το δέρμα, όπως ο Λεονάρντο ντι Κάπριο στο «The Revenant». Στο Τwitter θα έχουμε περιστατικά για πυρκαγιές στα σπίτια όταν η λάμπα πετρελαίου έπεσε πάνω στα σπίρτα που πουλάει το παιδί. Και φυσικά είναι τα τζάκια. Στα οποία θα καίγεται οτιδήποτε είναι διαθέσιμο (εδώ βγαίνει θέμα με παλιατζήδες που πεινάνε). Στις πόλεις θα σχηματιστεί ένα τοξικό νέφος από καμένο Overlay και βερνίκι ξύλου, ενώ εκείνο το τραπεζάκι της γιαγιάς, που το είχες μέσα στην καρδιά σου, τώρα θα το έχεις στα πνευμόνια σου.