Βιαστείτε, δεν κρατιόμαστε!

Δικαιώθηκε η προνοητικότητα του Αντρόποφ, όπως και ο θαυμασμός του Πούτιν για τον αείμνηστο. Το λέω διότι ο Αντρόποφ ήταν εκείνος που ξεκίνησε, στα τέλη της δεκαετίας του 1970, να στήνει τον μηχανισμό μεταφοράς κεφαλαίων της KGB στη Δύση, με σκοπό τη χρηματοδότηση «σκοτεινών επιχειρήσεων». Αυτό τον μηχανισμό, μέσω του οποίου ο Πούτιν διοχέτευσε 300 εκατομμύρια δολάρια σε αντισυστημικά – δηλαδή, αντιδημοκρατικά – κόμματα στη Δύση, όπως ανακοίνωσαν προχθές οι Αμερικανοί.

Το συγκεκριμένο ποσό διοχετεύθηκε σε κόμματα, αξιωματούχους και πολιτικούς, σε πάνω από 24 χώρες, από το 2014 μέχρι σήμερα και πρόκειται για το άθροισμα όλων εκείνων των συναλλαγών τις οποίες εντόπισαν οι μυστικές υπηρεσίες των ΗΠΑ, που διεξήγαγαν και συνέταξαν τη σχετική έρευνα. Εννοείται ότι μπορεί να υπάρχουν άλλα τόσα εκατομμύρια ή ακόμη περισσότερα, τα οποία δεν έχουν εντοπισθεί. Τα στοιχεία δημοσιοποίησε σύμβουλος του προέδρου Μπάιντεν, όμως η έρευνα πρόκειται να παρουσιασθεί συνολικά τον Δεκέμβριο στη Σύνοδο Κορυφής για τη Δημοκρατία (Summit for Democracy), μια διεθνή πρωτοβουλία που έχει ξεκινήσει ο Τζο Μπάιντεν. Μέχρι τότε, όμως, οι αμερικανικές Αρχές ενημερώνουν φιλικές χώρες που εμπλέκονται στην υπόθεση. Και το ερώτημα που προκύπτει στο μυαλό του καθενός μας είναι, βέβαια, τι στοιχεία για την Ελλάδα μπορεί να περιλαμβάνει η αμερικανική έρευνα.

Τη μία περίπτωση, την πολύ κραυγαλέα, τη γνωρίζουμε σχεδόν οι πάντες σε τούτη τη χώρα, εντούτοις καλό θα ήταν να το ακούσουμε και επισήμως από την αμερικανική κυβέρνηση. (Μας έχει λείψει, άλλωστε, καιρός να επανέλθει στην επικαιρότητα…) Πέραν αυτού, όμως, δεν περιμένω συνταρακτικές αποκαλύψεις. Αν οι Αμερικανοί ενημέρωσαν ή σκοπεύουν να ενημερώσουν την Αθήνα, για πράγματα που καλό θα ήταν να γνωρίζει, μην περιμένετε από την κυβέρνηση να βγάλει στη δημοσιότητα το παραμικρό. Τέτοιες κατηγορίες δεν μπορούν ποτέ να βασισθούν σε ανεπίσημη ενημέρωση. Αν όμως οι Αμερικανοί, με δική τους πρωτοβουλία, εκθέσουν διεθνώς στην κοινή γνώμη τα στοιχεία της έρευνας των υπηρεσιών τους, τότε το πράγμα αλλάζει και οι όποιες αποκαλύψεις για ρωσική χρηματοδότηση πολιτικών και κομμάτων στην Ελλάδα γίνονται μέρος του πολιτικού παιχνιδιού και, από εκεί και πέρα, ξεκινά η κλωτσοπατινάδα.

Θα τολμήσουν να το κάνουν οι Αμερικανοί ή θα διστάσουν, επειδή ενδεχομένως να κατηγορηθούν ότι παρεμβαίνουν στα εσωτερικά άλλων χωρών, επειδή αποκαλύπτουν τον τρόπο με τον οποίο η Ρωσία παρεμβαίνει στα εσωτερικά των ίδιων χωρών; Αν κρίνουμε από τη δήλωση του ανώνυμου αξιωματούχου που έδωσε τις πληροφορίες στους δημοσιογράφους, αυτό σκοπεύουν να κάνουν. «Καταλήξαμε», είπε, «ότι ο αποτελεσματικότερος τρόπος για να αντιμετωπίσουμε τη ρωσική επιρροή είναι να την αποκαλύψουμε». Αν εκείνοι το εννοούν, εμείς εδώ ανυπομονούμε!

Σε τελευταία ανάλυση, σε πόλεμο βρισκόμαστε. Το πεδίο της μάχης μπορεί να είναι στην Ουκρανία, αλλά ο στρατηγικός στόχος της Ρωσίας είναι η αποσταθεροποίηση της δημοκρατίας στη Δύση. Επιβάλλεται, λοιπόν, να  μάθουμε τους πληρωμένους εχθρούς της…

ΑΘΛΟΣ ΤΟΥ ΜΕΡΑΚΛΕΟΥΣ

Αν ήταν δώδεκα, κατά τη μυθολογία, οι άθλοι του Ηρακλέους, αυτό για το οποίο θα σας μιλήσω τώρα είναι ο δέκατος τρίτος άθλος του Μερακλέους. Πρέπει να είναι κάποιος βαθιά μερακλής, με τρόπο που οι συνηθισμένοι άνθρωποι δεν μπορούμε καν να συλλάβουμε, για να παρακολουθεί το ΚΚΕ…

Κατά πληροφορίες που διέρρευσαν από την Εξεταστική, ο Γιάννης Ρουμπάτης (διοικητής της ΕΥΠ επί ΣΥΡΙΖΑ) κατέθεσε ότι η υπηρεσία δεν παρακολουθούσε ποτέ το ΚΚΕ επί των ημερών του και πρόσθεσε ότι ίσως να το παρακολουθούσαν κάποιοι «εκτός ελληνικής επικρατείας». Μάλιστα. Και σας ρωτώ, ποιοι μπορεί να ήσαν αυτοί οι μερακλήδες; Τι το φοβερό μπορεί να απεργάζεται το ΚΚΕ (εκτός από την επανάσταση του προλεταριάτου…), το οποίο να είναι χρήσιμο σε κάποιον για να προστατευθεί; Και μη μου πείτε σας παρακαλώ, οι Αμερικανοί! Αν οι Αμερικανοί, με τους πόρους και την τεχνογνωσία που διαθέτουν, δεν έχουν καταλάβει ότι το ΚΚΕ είναι μεν ένα βαρίδι της Ιστορίας, πλην όμως ακίνδυνο και αβλαβές λόγω του θρησκευτικού χαρακτήρα της ιδεολογίας τους, τότε δεν έχουν καταλάβει τίποτε για την Ελλάδα. Κανείς δεν κινδυνεύει από το ΚΚΕ, όπως δεν κινδυνεύει από τους Μορμόνους ή τους Χιλιαστές. Απλώς, πιάνει χώρο στο πολιτικό σύστημα, αλλά αυτό οφείλεται, όπως είπα, σε ιστορικούς λόγους.