Πρωταγωνιστής του θεάματος και μιας εποχής

Μια πληθωρική προσωπικότητα που άφησε ισχυρό το αποτύπωμά της στην ιστορία του ελληνικού θεάτρου και κινηματογράφου, με επτά δεκαετίες παρουσίας και έντονη εμπλοκή στην πολιτική ζωή, καθώς είχε ενεργό ρόλο στα πράγματα ως μέλος και του ελληνικού κοινοβουλίου από τις τάξεις του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδος, ο Κώστας Καζάκος πέθανε χθες σε ηλικία 87 ετών. Το τελευταίο διάστημα νοσηλευόταν στο νοσοκομείο Ευαγγελισμός καθώς αντιμετώπιζε αναπνευστικά προβλήματα τα οποία είχαν επιταθεί εξαιτίας του ότι είχε στο παρελθόν προσβληθεί και από τον κορωνοϊό.

Από τον μαυραγορίτη Κοσμά στο κινηματογραφικό «Μπλόκο» του Αδωνη Κύρου και τον λοχαγό Αλέξη Θεοδώρου στο «Κονσέρτο για πολυβόλα» του Ντίνου Δημόπουλου έως τη θρυλική παράσταση του Ιάκωβου Καμπανέλλη «Το μεγάλο μας τσίρκο», την οποία σκηνοθέτησε με βοηθό τον Αρη Δαβαράκη μεσούσης της δικτατορίας και εξαιτίας της οποίας βρέθηκε στα υπόγεια της ΕΑΤ ΕΣΑ μαζί με τη Τζένη Καρέζη, και τον «Οιδίποδα τύραννο» στην Επίδαυρο σε σκηνοθεσία του Ρόμπερτ Στούρουα – την παράσταση που ξεσήκωσε θύελλα αντιδράσεων επειδή ο Αγγελιοφόρος (Αννα Μακράκη) άναψε τσιγάρο στην ορχήστρα -, ο Κώστας Καζάκος έβαλε τη σφραγίδα του σε πλήθος θεατρικών, κινηματογραφικών και τηλεοπτικών παραγωγών, είτε με τις ερμηνείες του είτε ως σκηνοθέτης.

Η ζωή του δεν είχε να ζηλέψει πολλά από τις περιπέτειες των ηρώων που καλούνταν να ερμηνεύσει ή να σκηνοθετήσει. Ο γεννημένος στον Πύργο Ηλείας ηθοποιός μεγάλωσε με τους αντάρτες να κοιμούνται τα βράδια στο σπίτι του την περίοδο της Κατοχής, ενώ με την απελευθέρωση ο δημόσιος υπάλληλος πατέρας του βρέθηκε χωρίς δουλειά και εν συνεχεία εξόριστος. Καταφύγιο του νεαρού τότε Κώστα ήταν τα βιβλία που διάβαζε μετά μανίας τα βράδια μετά το νυχτερινό σχολείο στο οποίο φοιτούσε στην Αθήνα, όπου είχε μετακομίσει η οικογένειά του, ενώ τα πρωινά προσπαθούσε να κερδίσει το μεροκάματο για να βοηθήσει τους οικείους του. Οταν οι κόποι του καρποφόρησαν και κατάφερε να περάσει στο πανεπιστήμιο, το πιστοποιητικό κοινωνικών φρονημάτων που έλειπε από τον φάκελό του δεν επέτρεψε την εγγραφή του στο ανώτατο εκπαιδευτικό ίδρυμα κι έτσι έπρεπε να αναζήτησε έναν άλλο επαγγελματικό δρόμο.

ΚΑΡΙΕΡΑ. Τυχαία βρέθηκε το 1953 έξω από την κινηματογραφική Σχολή Σταυράκου, όπου έγινε δεκτός κατόπιν εξετάσεων και γνωρίστηκε με τον μετέπειτα δάσκαλό του Κάρολο Κουν. Το 1958 υπήρξε από τους ιδρυτές του Ελεύθερου Θεάτρου, ενώ στο μεταξύ είχε ξεκινήσει την κινηματογραφική του καριέρα και ήδη είχε γνωριστεί με τον Ιάκωβο Καμπανέλλη, χωρίς να εγκαταλείψει το ενδιαφέρον για τις πολιτικές εξελίξεις. Δραστηριοποιήθηκε μάλιστα στην ΕΔΑ και στο μεταξύ γνωρίστηκε με τη Τζένη Καρέζη, με την οποία έμειναν ζευγάρι ως τον θάνατό της το 1992 και απέκτησαν έναν γιο, τον Κωνσταντίνο. «Το ’68 παντρευτήκαμε. Ηταν ανήσυχη αλλά ζούσε σε άλλο κλίμα. Ηταν πολύ ευαίσθητος άνθρωπος και της δημιουργήθηκαν ενοχές για το ότι πέρασαν τρομερές δεκαετίες από δίπλα της και δεν είχε πάρει χαμπάρι. Αναστατώθηκε κι έπεσε με τα μούτρα μετά. Εγραψε δύο σίριαλ μόνη της για την Κατοχή. Την ταρακούνησε που έζησε δίπλα στα γεγονότα και δεν τα έβλεπε. Και μετά έκανε έναν αγώνα για την αναζήτηση του χαμένου καιρού, κάτι που δείχνει άνθρωπο ζωντανό» έλεγε για την Τζένη Καρέζη σε συνέντευξή του στη στήλη «Γευματίζοντας με ΤΑ ΝΕΑ» που παραχώρησε στις αρχές της χρονιάς στη Μαρία Μουρελάτου.

Το 1997 προχώρησε στον τρίτο του γάμο με την ηθοποιό Τζένη Κόλλια, με την οποία απέκτησε τέσσερα παιδιά (εκ των οποίων το δεύτερο πέθανε από σπάνια ασθένεια), ενώ το 1961 είχε κάνει έναν ακόμη γάμο, ο οποίος δεν είχε γίνει ιδιαιτέρως γνωστός, με τη ζωγράφο Νερίνα Λυμπεροπούλου, αδελφή της ηθοποιού Μάγιας Λυμπεροπούλου. Εκτός από τις 40 κινηματογραφικές παραγωγές όπου εμφανίστηκε και τους δεκάδες θεατρικούς ρόλους, έδωσε το «παρών» και στη μικρή οθόνη, με πλέον χαρακτηριστική τη συμμετοχή του στη σειρά του Mega Channel «Βέρα στο δεξί», ενώ στη μακρά του διαδρομή τιμήθηκε και με πολλές διακρίσεις.

ΠΟΛΙΤΙΚΗ. Παράλληλα, μεταξύ άλλων, διετέλεσε πρόεδρος της Πανελλήνιας Πολιτιστικής Κίνησης (ΠΑΠΟΚ), ενός καλλιτεχνικού οργανισμού που ιδρύθηκε με πρωτοβουλία του ΚΚΕ, και βουλευτής Επικρατείας με το ίδιο κόμμα κατά την περίοδο 2007-2012. Συλλυπητήρια ανάρτηση έκανε ο Πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης: «Με θλίψη πληροφορήθηκα τον θάνατο του Κώστα Καζάκου. Μιας πληθωρικής και δυναμικής προσωπικότητας, που υπήρξε διαρκώς παρούσα στην Τέχνη, όπως και στη δημόσια ζωή ως βουλευτής. Και από τις δύο θα λείψουν, τώρα, τόσο η επιβλητική του εμφάνιση όσο και η χαρακτηριστική φωνή του«. Η Κεντρική Επιτροπή του ΚΚΕ, επίσης, εξέδωσε μακροσκελή ανακοίνωση, όπου αποχαιρετούσε τη «γενναιόψυχη προσωπικότητα, με διεισδυτικό στοχασμό και βαθιά συνείδηση της κοινωνικής αποστολής της τέχνης να εξανθρωπίζει τον άνθρωπο».