Ο ξυπόλητος πρίγκιπας

Η εικόνα του αείμνηστου αιθίοπα μαραθωνοδρόμου, Αμπέμπε Μπικίλα να νικά όλους τους αντιπάλους του στον μαραθώνιο των Ολυμπιακών Αγώνων της Ρώμης – σαν σήμερα στις 10 Σεπτεμβρίου του 1960 – τρέχοντας ξυπόλητος είναι από τις πιο χαρακτηριστικές σκηνές στην ιστορία του παγκόσμιου αθλητισμού και του ολυμπιακού κινήματος.

Ο γιος ενός φτωχού βοσκού που έτρεχε στο υψόμετρο ενός ορεινού χωριού της Αιθιοπίας από μικρή ηλικία για να βοηθάει τον πατέρα του στο να βοσκήσουν τα ζώα του, έμελλε να γίνει ένας από τους κορυφαίους μαραθωνοδρόμους όλων των εποχών.

Υπηρετώντας στην αυτοκρατορική φρουρά του Χαϊλέ Σελασιέ, είχε την τύχη να τον δει ο Σουηδός Ονι Νισκάνεν, προπονητής της πρώτης ομάδας δρομέων που έστειλε η Αιθιοπία σε Ολυμπιακούς Αγώνες το 1956 στη Μελβούρνη.

Τον επέλεξε αμέσως για την ομάδα που θα πήγαινε στη Ρώμη και έβγαλε λαυράκι. Ο Μπικίλα έγινε ο πρώτος αθλητής στην ιστορία που κέρδισε τον Μαραθώνιο σε δύο συνεχόμενους Ολυμπιακούς Αγώνες (1960 και 1964) και ο πρώτος μαύρος Αφρικανός, που κέρδισε χρυσό μετάλλιο σε Ολυμπιακούς Αγώνες.

Στη Ρώμη ταξίδεψε ως αντικαταστάτης του πιο έμπειρου μαραθωνοδρόμου της χώρας, Βάμι Μπιράτου, ο οποίος είχε τραυματιστεί στον αστράγαλο παίζοντας ποδόσφαιρο.

Την ημέρα των αγώνων η Adidas, αποκλειστική χορηγός των παπουτσιών των αθλητών, έδωσε τα δύο τελευταία ζευγάρια  στον Μπικίλα, αλλά τον «χτύπαγαν» όπως είχε γίνει και την παραμονή που έτρεξε για προπόνηση. Η απόφαση με τον προπονητή του ήταν να τρέξει ξυπόλητος!

Στον αγώνα άρχισε να ξεπερνά τον έναν αθλητή μετά τον άλλο και να νικάει στο τέλος και ένα από τα μεγάλα φαβορί, τον Μαροκινό Ρχάντι Μπεν Αμπντεσελέμ γνωρίζοντας την αποθέωση.

Ο αυτοκράτορας της Αιθιοπίας Χαϊλέ Σελασιέ τον παρασημοφόρησε και τον προήγαγε στον βαθμό του δεκανέα ενώ αργότερα του χάρισε και τη ζωή, δίνοντάς του χάρη, όταν βρέθηκε μπλεγμένος (χωρίς να το θέλει ουσιαστικά) σε αποτυχημένο στρατιωτικό πραξικόπημα για την ανατροπή του αυτοκράτορα.

Το 1964 λίγο πριν από τους αγώνες του Τόκιο μπήκε στο νοσοκομείο με οξεία σκωληκοειδίτιδα και για να προλάβει να είναι έτοιμος έκανε κρυφά προπόνηση το βράδυ στον περίβολο του νοσοκομείου.

Στην Ιαπωνία έτρεξε φορώντας παπούτσια αυτή τη φορά της ιαπωνικής Asics. Πήρε άνετα το χρυσό κάτι που επιχείρησε να κάνει και τέσσερα χρόνια αργότερα στο Μεξικό αλλά ένας τραυματισμός στο γόνατο τον έβγαλε από νωρίς νοκάουτ.

Δυστυχώς έφυγε από τη ζωή πολύ νέος, μόλις 41 ετών, από εγκεφαλική αιμορραγία, μια επιπλοκή από το αυτοκινητιστικό ατύχημα του 1969 στο οποίο είχε τραυματιστεί πολύ σοβαρά, μένοντας τετραπληγικός.