Οι δύο Εθνικές

Το βλέμμα στα Ευρωπαϊκά Πρωταθλήματα που διεξάγονται αυτές τις ημέρες. Πρώτα στο μπάσκετ: η Εθνική Ανδρών πετά, πάει ως πρώτη στη φάση των «16» και ονειρεύεται μεγαλεία. Κυρίως γιατί έχει ταλέντο, τον υπερπαίκτη Γιάννη , το μυδράλιο Ντόρσεϊ και πλήθος άλλων άσων με θαυμαστή ποιότητα που αναμφίβολα μπορούν να την οδηγήσουν ψηλά. Πόσο ψηλά; Αυτό δεν μπορεί κάποιος να το προδικάσει, ωστόσο όλοι εκτιμούν ότι τα καλύτερα είναι μπροστά μας. Η Εθνική του Δημήτρη Ιτούδη δεν κοιτά ζευγαρώματα και αντιπάλους – οι άλλοι πρέπει να κοιτούν τη δική μας ομάδα, να την υπολογίζουν και γιατί όχι, να τη φοβούνται. Ο όμιλος είχε ματς ντέρμπι, τίποτα δεν κατακτήθηκε δίχως κόπο, χρειάστηκε να καταθέσουν ψυχή και πολλές δυνάμεις οι παίκτες στο παρκέ και αυτό μάλλον καλό τους έκανε, σφυρηλάτησε την ομάδα, την ατσάλωσε και στο εξής όλα μπορούν να πάρουν τον δρόμο τους. Η αισιοδοξία είναι συνοδός της εθνικής ομάδας μπάσκετ…

Ακολούθως δεν μπορεί κάποιος να μη δει την εξέλιξη της πορείας της Εθνικής Ανδρών στο πόλο. Εμεινε έξω από την τετράδα, δεν κατάφερε να μπει στα ημιτελικά η ομάδα του Βλάχου. Ισως η λάμψη του Αντετοκούνμπο δεν άφησε να πέσει φως στην πισίνα – συμβαίνουν αυτά κάποιες φορές. Είναι όμως αλήθεια πως οι διεθνείς δεν βρέθηκαν στην καλύτερη δυνατή κατάσταση, δεν ήταν όπως πέρυσι με τη δεύτερη θέση στους Ολυμπιακούς Αγώνες στο Τόκιο ή όπως στις αρχές Ιουλίου με το χάλκινο μετάλλιο στο Παγκόσμιο. Μας… καλόμαθε το πόλο και η ήττα στα προημιτελικά από την Ισπανία πλήγωσε όσους δηλώνουν φαν του αθλήματος. Ας είναι. Η υδατοσφαίριση θα επιστρέψει. Γιατί αυτό το άθλημα και η επιτυχία, είναι έννοιες που βαδίζουν εδώ και χρόνια μαζί.