Τα καλά νέα

Ας μη χρειαστεί να μείνουμε παραπάνω στον διαστημικό  Αντετοκούνμπο. Αλλωστε, έχει πολλές φορές επισημανθεί από αυτή τη γωνιά πως μόνο με τους πόντους του κορυφαίου παίκτη του κόσμου μπορεί να έρθει το μετάλλιο και δη το χρυσό. Μόνο αν είναι σούπερ ο Γιάννης θα εκτοξευτεί το σύνολο του Δημήτρη Ιτούδη – αναγκαία και ικανή συνθήκη το συγκεκριμένο.

Ωστόσο, για όσους ακτινογραφούν τους αγώνες, υπάρχουν δύο πολύ καλά νέα: αρχικά, η επάνοδος σε πλήρη δράση του Γιώργου Παπαγιάννη. Ο διεθνής σέντερ πάτησε στο παρκέ 24′ και δεν

ήταν… περαστικός, ούτε το έκανε για να βρει ρυθμό. Ηταν ενεργός ο Παπαγιάννης, πάλευε τα ριμπάουντ, έριξε τάπα, δεν φοβήθηκε το πόδι του, αξιοποίησε ασίστ, γενικά «δούλεψε» και στις δύο πλευρές του γηπέδου. Με τον Παπαγιάννη είναι «άλλη ομάδα» η Εθνική. Το δεύτερο καλό νέο; Πρόκειται για τον Νικ Καλάθη. Αν ο επιθετικός στο ποδόσφαιρο  έχει ανάγκη το γκολ για να αποκτήσει ηθικό και να πάρει μπροστά, ο πλέι μέικερ σε ένα ματς μπάσκετ «ζει» για τις ασίστ που μοιράζει, για το πόσο υψηλό βαθμό παίρνει στη δημιουργία. Στο συναρπαστικό τρίτο 10λεπτο του χθεσινού αγώνα με την Ουκρανία, λοιπόν, ο Καλάθης ήταν γκαρντ κατευθείαν από το ΝΒΑ! Το απέδειξε σε δύο φάσεις: πρώτα όταν δώρισε χωρίς καν να βλέπει δύο εύκολους πόντους στον Ντόρσεϊ. Ακολούθως, μοιράζοντας μια υπέροχη σκαστή πάσα με το ένα χέρι στον Γιάννη. Δεν χρειάζεται να αναφερθεί η κατάληξη της μπάλας. Γνωστά αυτά… Οι δύο ασίστ του Καλάθη τον όπλισαν με παραπάνω αυτοπεποίθηση και τελείωσε το ματς με 50% στα τρίποντα, ήτοι με 3/6. Για Καλάθη, το ποσοστό αυτό φαντάζει σούπερ, καθόσον δεν μιλάμε για κάποιον χαρισματικό σουτέρ. Ολοι όμως και όλα χρειάζονται. Σίγουρα οι πόντοι ενός παίκτη που είναι γρήγορος, στη μέρα του «τρέχει» για τα καλά την ομάδα, στο ανοιχτό γήπεδο ξεχωρίζει και το κυριότερο, είναι αλτρουιστής γιατί γνωρίζει τα συν και τα πλην του. Οταν όλοι οι παίκτες της γαλάζιας ομάδας βρίσκονται σε καλή ημέρα, τα πάντα είναι πιθανά. Ο Γιάννης και οι υπασπιστές του – αυτή είναι η πλήρης αλήθεια για την εφετινή έκδοση της ομάδας μπάσκετ. Και αν όχι τώρα, τότε πότε θα φτάσουμε ψηλά σε ένα Ευρωμπάσκετ; Με την πορεία στον όμιλο όλοι πείστηκαν πως όχι μόνο υπάρχει ταλέντο, αλλά έχουμε και τη θέληση, φωνάζουμε το «επιστρέψαμε». Τώρα, τίποτα δεν μπορεί να αποκλειστεί και άλλωστε, η απόδοση όλο και ανεβαίνει!