Τα προβλήματα που φανερώθηκαν για την ΑΕΚ

Η ήττα της ΑΕΚ από τον Βόλο, όπως και κάθε ήττα μιας μεγάλης ομάδας από μια μικρότερη, έκανε στην άκρη το χαλί. Και φάνηκαν όλα τα προβλήματα που είχαν συσσωρευτεί από κάτω. Προβλήματα που κρύβονται όσο μια ομάδα κερδίζει. Ποιο είναι το μεγαλύτερο που αντιμετωπίζει η «Ενωση» σ’ αυτό το νέο της ξεκίνημα; Το ότι δεν έχει πει ο Αλμέιδα στους ποδοσφαιριστές που θα παίξουν το σύστημα το οποίο «υπηρετεί». Και αυτό που θέλει να καθιερώσει στη δική του ΑΕΚ. Ενα σύστημα με τρεις κεντρικούς αμυντικούς, που αυτομάτως χρειάζεται δύο παίκτες στα άκρα οι οποίοι να μπορούν να παίξουν όλη την πλευρά.

Ο Αλμέιδα επιλέγει να χρησιμοποιήσει, τουλάχιστον στο ξεκίνημα, τον Αμραμπατ στα δεξιά και τον Τσούμπερ στα αριστερά. Δύο παίκτες, δηλαδή, που έχουν μάθει σε όλη τους την καριέρα να αγωνίζονται στο επιθετικό τρίτο, που δεν μπορούν να υπηρετήσουν επαρκώς αυτό που ζητάει από εκείνους ο Αλμέιδα. Ο Αμραμπατ στα 36 του αποκλείεται είτε να μάθει, είτε να μπορέσει να παίξει μπακ χαφ. Με τον δε Τσούμπερ, όταν τον παίρνεις από «ψηλά» και τον… αναγκάζεις να γίνεται και αμυντικός, επί της ουσίας στερείς από την ομάδα σου την ποιότητά του μεσοεπιθετικά.

Ο Βόλος τα «διάβασε» όλα αυτά και αν κάποιος παρατηρήσει το παιχνίδι προσεκτικά θα δει πως κυρίως από την πλευρά του Αμραμπατ πίεσε πολύ. Ιδιαίτερα στο ξεκίνημα, όσο δηλαδή είχαν και περισσότερες αντοχές οι φιλοξενούμενοι. Με την έλευση νέων μεταγραφικών αποκτημάτων (χθες ανακοινώθηκε ο Ελίασον, ο Μουκουντί θα παίξει στόπερ άρα ο Χατζησαφί πιθανόν να πάει αριστερά), ο Αλμέιδα μπορεί να παίξει περισσότερο ορθολογικά αυτό που θέλει. Αν, όμως, δεν έχει τα… υλικά που χρειάζεται η ΑΕΚ θα εξακολουθήσει να είναι μια προβληματική ομάδα. Και ο κόσμος της θα έχει όλα τα δίκια με το μέρος του για να παραπονιέται για τον κακό σχεδιασμό.