Το αβαντάζ του Γιοβάνοβιτς και του Λουτσέσκου…

Τη δεύτερη αγωνιστική του πρωταθλήματος αποχαιρετάμε με συμπάθεια τον προπονητή του Αρη Χερμάν Μπούργος. Ο αργεντινός κόουτς πλήρωσε την ήττα του Αρη στο Αγρίνιο, αλλά κυρίως τις μεγάλες φιλοδοξίες της ομάδας της Θεσσαλονίκης τη φετινή σεζόν. Ο πρόεδρος του Αρη Θόδωρος Καρυπίδης μίλησε φέτος το καλοκαίρι για την ανάγκη του Αρη να μπει στους ομίλους του UEFA Conference League και την υποχρέωση της ομάδας να κάνει πρωταθλητισμό. Ο στόχος που λέγεται ευρωπαϊκός όμιλος χάθηκε νωρίς. Ο Αρης αποκλείστηκε από τη Μακάμπι Τελ Αβίβ. Ο Καρυπίδης απέλυσε τον Μπούργος για να μη χαθεί γρήγορα κι ο δεύτερος – για να μην αποδειχθεί το όνειρο της διεκδίκησης του πρωταθλήματος εφιάλτης.

Λάθος

Ποιο ήταν το λάθος του Μπούργος; Οταν ο Αργεντινός αντικατέστησε τον Ακη Μάντζιο, του ζητήθηκε να φτιάξει μια ομάδα που να παίζει επιθετικά. Ο Μπούργος το πήρε τοις μετρητοίς και παρουσίασε φέτος μια ομάδα που αγωνιζόταν σταθερά με τέσσερις κυνηγούς! Το ότι στο σχήμα δεν υπήρχε καμία ισορροπία φάνηκε στο Τελ Αβίβ όταν ο Αρης γλίτωσε μια ήττα με πέντε γκολ από τη Μακάμπι χάρη στον τερματοφύλακα Κουέστα. Πέντε γκολ θα μπορούσε να δεχθεί και στο Αγρίνιο: ο Παναιτωλικός σταμάτησε στα τρία. Είναι λυπηρό μια ομάδα να αλλάζει προπονητή τη δεύτερη αγωνιστική. Αλλά τι να έκανε ο Καρυπίδης; Να εξηγούσε στον Μπούργος ότι πρέπει να προσέξει λίγο την άμυνα και να βάλει στην καλύτερη των περιπτώσεων κάποιον μέσο παραπάνω; Αν το έκανε δεν θα σεβόταν τον προπονητή. Δικαίως ο Μπούργος θα έλεγε πως του έκανε παρεμβάσεις. Οπότε από σεβασμό προς τον θεσμό του προπονητή ο Καρυπίδης τον απέλυσε. Είναι παράδοξο αλλά κάνει κατανοητό το γιατί της απόφασης.

Προσδοκίες

Στην αρχή της σεζόν ταλαιπωρούνται ομάδες που έχουν μεγάλες προσδοκίες. Ο Αρης άλλαξε προπονητή, όπως νωρίς άλλαξε και ο Ολυμπιακός. Ο Ματίας Αλμέιδα στην ΑΕΚ είναι αντιμέτωπος με τις πρώτες γκρίνιες. Αντίθετα ο Ραζβάν Λουτσέσκου στον ΠΑΟΚ και ο Ιβάν Γιοβάνοβιτς στον ΠΑΟ, παρ’ όλο που κι αυτοί γνώρισαν ευρωπαϊκούς αποκλεισμούς, δεν έχουν κανένα πρόβλημα – κι όχι βέβαια γιατί οι ομάδες τους κέρδισαν τα δύο πρώτα ματς στο πρωτάθλημα. Ο Λουτσέσκου και ο Γιοβάνοβιτς κατάλαβαν κάτι πολύ νωρίς γιατί είναι άριστοι γνώστες του πού βρίσκονται. Για να μην έχεις πρόβλημα ως προπονητής στην Ελλάδα πρέπει ή να είσαι απόλυτα συγκεντρωτικός (ώστε να κινδυνεύει με διάλυση μια ομάδα αν σε διώξει) ή να έχεις έναν προϊστάμενο στον οποίο να μπορείς να φορτώνεις και τις δικές σου δυσκολίες. Ο Γιοβάνοβιτς είναι τόσο συγκεντρωτικός που ο ΠΑΟ άργησε να κάνει μεταγραφές γιατί δεν έδινε εγκρίσεις. Ο Λουτσέσκου έχει βρει στο πρόσωπο του πορτογάλου τεχνικού διευθυντή Μπότο έναν ιδανικό φταίχτη για διάφορα: στη Θεσσαλονίκη συζητούν πολύ για τις επιλογές του Πορτογάλου («που έφερε δώδεκα παίκτες κτλ. κτλ.») και πολύ λιγότερο για το τι κάνει και τι δεν κάνει ο Λουτσέσκου. Ως γνωστόν στην Ελλάδα τους προπονητές (ενίοτε και τους παίκτες…) τους καταστρέφουν οι συζητήσεις – αν αρχίσουν οι οπαδοί να τους πιάνουν στο στόμα τους η δουλειά τους γίνεται δύσκολη. Αν συζητάνε άλλους (τον πρόεδρο, τους παίκτες, το κακό το ριζικό, τους αντιπάλους, τους διαιτητές κ.λπ.) οι προπονητές δεν έχουν πρόβλημα έστω κι αν έχουν αποχαιρετήσει την Ευρώπη από τις αρχές Αυγούστου στερώντας από τα ταμεία των ομάδων χρήματα απαραίτητα…

Εύκολα

Χάρη στην ηρεμία των προπονητών τους κυρίως, ο ΠΑΟΚ και ο ΠΑΟ έχουν αρχίσει το πρωτάθλημα πολύ καλά, δηλαδή με δύο νίκες σε δύο ματς. Ο Γιοβάνοβιτς παρατάσσοντας στο Ηράκλειο έναν Παναθηναϊκό που είναι σαν να μην έχει κάνει μεταγραφές (στην ενδεκάδα υπήρχαν μόλις δύο πρόσφατα αφιχθέντες, ο Σπόραρ και ο Τσέριν…) κέρδισε εύκολα έπειτα από δέκα χρόνια τον αποδεκατισμένο ΟΦΗ. Ο ΠΑΟΚ βρήκε στο 96′ το γκολ της νίκης κόντρα στον Ατρόμητο δείχνοντας χαρακτήρα. Οπως στην πρεμιέρα είχε ένα πολύ καλό πρώτο ημίχρονο (έκανε 75% κατοχή μπάλας, έφτιαξε ευκαιρίες και απλά δεν έφτασε στο 2-0 για να τελειώσει το ματς) κι ένα λιγότερο καλό δεύτερο, αλλά το ότι δεν έπαθε κάποια ταραχή μετά την ισοφάριση του Ατρομήτου με τον νεαρό Τζοβάρα στο 92′ είναι στα υπέρ του. Οι συζητήσεις βέβαια για το αν το ρόστερ του είναι επαρκές δίνουν και παίρνουν γιατί οι νίκες του είναι δύσκολες και όχι θεαματικές – το είδος των νικών που δεν σε γλιτώνουν από την υποβόσκουσα γκρίνια. Και οι δύο πρωτοπόροι θα κριθούν από τα ντέρμπι που έχουν μπροστά τους. Αν ο ΠΑΟ κερδίσει την ΑΕΚ την τέταρτη αγωνιστική θα διεκδικήσει σοβαρά το πρωτάθλημα. Οπως κι ο ΠΑΟΚ αν την άλλη Κυριακή περάσει με νίκη από το Κλ. Βικελίδης: πέρυσι τον Αρη δεν τον κέρδισε. Ωστόσο πρέπει να πω κάτι: ακόμα κι αν ο ΠΑΟ και ο ΠΑΟΚ δεν τα καταφέρουν στο πρώτο ντέρμπι της χρονιάς δύσκολα οι προπονητές τους θα στοχοποιηθούν από τους οπαδούς. Κι αυτό και για τους δύο είναι μεγάλο αβαντάζ. Ολοι οι προπονητές κάνουν την ίδια δουλειά. Αλλά όχι στις ίδιες συνθήκες.

Λάθη

Τι άλλο είδα στη δεύτερη αγωνιστική; Κάποια ανησυχητικά λάθη – στα οποία μάλιστα εμπλέκονται και οι διαιτητές που βρίσκονται στο VAR, πράγμα άκρως επικίνδυνο. Στο ματς του Ιωνικού με τον Λεβαδειακό π.χ. δεν δόθηκε ένα πέναλτι υπέρ του γηπεδούχου που δεν χρειαζόταν διαιτητή – πόσω μάλλον διαιτητή στο VAR για να το δώσει! Το τράβηγμα της φανέλας του Μάντζη από τον Λιάγκα είναι τόσο εξόφθαλμο, ώστε θα δικαιολογούνταν μόνο αν ο Λιάγκας κάνει συλλογή από φανέλες και ήθελε ντε και καλά αυτή του αντιπάλου του! Στη δε Τούμπα ο Τζήλος βλέπει τον Κούρτιτς να κλωτσάει και να πατάει τον Γκονζάλες και δεν του βγάζει ούτε κίτρινη κάρτα, ενώ εξαιτίας της σκληρότητας του χτυπήματος έπρεπε να τον αποβάλει. Στο επόμενο σεμινάριο, που ο Μπένετ μπορεί να το κάνει σε κάποιο πανηγύρι (τώρα που ανακάλυψε τη μαγεία του σχετικού ελληνικού εθίμου χάρη στον Καρατζίκα και στον Μάνταλο που πρέπει να του μάθουν να τραγουδάει και τη «Λυγαριά» και το «Κόρη καραβοκύρη») ελπίζω οι φάσεις να αναλυθούν. Αν και θα ήταν σωστότερο στη λήξη των αγώνων να έχει γίνει στους διαιτητές αλκοτέστ.

Κόντε

Στη δεύτερη αγωνιστική είχαμε και τον πρώτο σοβαρό τραυματισμό της σεζόν: ο υπέροχος Κόντε, ο φορ του ΠΑΣ, έπαθε ρήξη χιαστών και στο άλλο του γόνατο, ενώ μόλις επέστρεψε. Συμβαίνει δυστυχώς συχνά – το έχουν πάθει πρόσφατα ο Φορτούνης και ο Μάνταλος. Αλλά δεν είναι παρηγοριά…