Τεράστια λάθη στις αξιολογήσεις…

Η ήττα της ΑΕΚ από τον Βόλο με 0-1 στη Ριζούπολη το Σάββατο το βράδυ ήταν για πολλούς και η πρώτη έκπληξη του πρωταθλήματος. Ουδεμία αντίρρηση. Αλλά είναι και κάτι περισσότερο από έκπληξη: είναι απόδειξη πως ακόμα και στο ελληνικό ποδόσφαιρο τα λάθη πληρώνονται ακριβά. Κυρίως τα λάθη στις αξιολογήσεις. Γιατί έχασε η ΑΕΚ; Ούτε γιατί ήταν αμυντικά ευάλωτη όπως πέρυσι, ούτε γιατί οι κυνηγοί της έχασαν γκολ που δεν χάνονται. Δεν ήταν ούτε άτυχη, ούτε μπορεί να επικαλεστεί διαιτητικά λάθη που την καταδίκασαν. Ο απλός λόγος που έπαθε ό,τι έπαθε είναι ότι αξιολόγησε εντελώς λανθασμένα τη νίκη της στην πρεμιέρα κόντρα στη Λαμία με 0-3.

Λαμία

Μια εβδομάδα πριν έγραφα εδώ ότι η νίκη της στη Λαμία δεν είναι αποτέλεσμα στο οποίο μπορεί να σταθεί σοβαρά κανείς, γιατί οι απουσίες της Λαμίας, σε συνδυασμό με τα απερίγραπτα λάθη της άμυνάς της εκείνο το βράδυ δημιούργησαν συνθήκες παιχνιδιού που δεν επιτρέπουν σοβαρή προσέγγιση του ματς. Ομως αυτή η απλή παρατήρηση είναι το είδος της επισήμανσης που στην ΑΕΚ δεν θέλει κανείς να ακούει! Γιατί; Γιατί στην ΑΕΚ κρίνουν πως η ομάδα έχει μεγαλύτερη ανάγκη από ενθουσιασμούς παρά από ανάλυση της πραγματικότητας.

Κακό

Η ΑΕΚ δεν αγωνίστηκε στην Ευρώπη φέτος. Ως εκ τούτου δεν είχε μέσα στο καλοκαίρι κάποιο κακό αποτέλεσμα από αυτά που δημιούργησαν πρόβλημα στον ΠΑΟ, στον ΠΑΟΚ, στον Αρη, που αποκλείστηκαν νωρίς, αλλά ακόμα και στον Ολυμπιακό που είναι η μόνη ομάδα που στην Ευρώπη συνεχίζει. Η έλλειψη αποτυχιών όμως δεν σημαίνει πως όλα είναι ρόδινα – ίσα ίσα. Την ίδια στιγμή υπάρχει κι ένα άλλο πρόβλημα: η έλλειψη παιχνιδιών στην Ευρώπη είχε ως αποτέλεσμα μέχρι το ματς με τον Βόλο η Ενωση να μην έχει δώσει κανένα σοβαρό ματς – τα φιλικά είναι έτσι κι αλλιώς παιχνίδια προετοιμασίας και στη Λαμία η Ενωση γύρισε με μια νίκη αποτέλεσμα μάλλον μιας ωραίας εκδρομής. Το ματς με τον Βόλο ήταν το πρώτο σοβαρό της χρονιάς. Και μάλλον για αυτό το έχασε.

Λογική

Ο Βόλος κέρδισε την ΑΕΚ έχοντας κάνει κάτι που λογική δεν έχει: μετά την ισοπαλία με τον Αστέρα στην πρεμιέρα έδιωξε τον προπονητή του. Μάλιστα με τον Γάλλο Οσβαλντ Τανσό υπήρξε και δημόσιος καυγάς. Ο Γάλλος ισχυρίστηκε ότι γίνονταν παρεμβάσεις στο έργο του και η ΠΑΕ απάντησε πως απλά του δόθηκε κάποια συμβουλή για το καλό του, που επειδή δεν θεώρησε σωστό να την λάβει υπόψη του έχασε και τη θέση του κι ας πρόσεχε – το απλοποιώ αλλά όντως κάτι τέτοιο του απάντησαν. Κάποιος θα αναρωτηθεί πώς γίνεται με τέτοια προετοιμασία του ματς μια ομάδα να κερδίσει. Μα αυτό είναι όλη η ομορφιά του ελληνικού πρωταθλήματος: εδώ το μη λογικά εξηγήσιμο είναι κανόνας επιτυχίας! Θέλω να πω πως στις πιο πολλές ομάδες οι διοικήσεις θεωρούν αυτονόητο να διώξουν έναν προπονητή (γιατί η ομάδα θα αντιδράσει…), παρά να στηρίξουν κάποιον για να κάνει μια δουλειά. Αυτό δεν αποκλείεται εντός ολίγου να είναι και το πρόβλημα του Αλμέιδα π.χ. Ο Αργεντίνος είπε πως θα ήθελε μεγαλύτερη συνεργασία με τον μεγαλομέτοχο της ομάδας. Αυτός αντίθετα από τον Τανσό είναι έξυπνο παιδί. Καταλαβαίνει πως όσο λιγότερη είναι η συνεργασία, τόσο λιγοστεύει η εμπιστοσύνη…

Λόγος

Λογικά μια ήττα τη δεύτερη αγωνιστική, έστω και εντός έδρας, δεν θα έπρεπε να είναι λόγος ανησυχίας. Αλλά εγώ θα πω κάτι και μακάρι να βγω ψεύτης γιατί δεν μου αρέσει οι άνθρωποι να χάνουν τις δουλειές τους: το ντέρμπι της τέταρτης αγωνιστικής ΠΑΟ – ΑΕΚ θα είναι ματς – κριτήριο για την παραμονή του Αλμέιδα. Επιβάλλεται επίσης να πω πως όποιος κοουτσάρισε τον Βόλο το Σάββατο είναι καλύτερος προπονητής από τον Τανσό…

Εθνική μπάσκετ

Το να πηγαίνεις με καθαρό μυαλό σε ένα παιχνίδι (και χωρίς ψευδαισθήσεις) είναι πολύ βασικό σε όλα τα σπορ. Καμιά φορά για να μην πετάνε όλοι στα αστέρια είναι χρήσιμα και κάποια προβλήματα. Η Εθνική μπάσκετ π.χ. θα ήταν εύκολο φέτος να καβαλήσει καλάμι πριν από την έναρξη του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος. Με τον Γιάννη Αντετοκούνμπο να ενθουσιάζει όποτε πατάει το παρκέ, τον κόσμο να γεμίζει το ΟΑΚΑ ακόμα και σε ματς όπως το χθεσινό με το Βέλγιο, με τα μπράβο των αντιπάλων της να πληθαίνουν, το να αποκτήσει η ομάδα του Δημήτρη Ιτούδη έπαρση δεν θα ήταν δύσκολο. Αλλά η έλλειψη του Παπαγιάννη στην προετοιμασία, οι δυσκολίες του Σλούκα, ο τραυματισμός του Κώστα Αντετοκούνμπο στο Βελγράδι και οι ενοχλήσεις του Γιάννη στη μέση, δεν επιτρέπουν τεράστιους ενθουσιασμούς. Η ομάδα του Ιτούδη που πετάει για το Μιλάνο είναι πλούσια σε ταλέντο, αλλά είναι και εύθραυστη. Και πρέπει να βλέπει κάθε ματς σαν τελικό διότι ποτέ κανείς δεν μπορεί να γνωρίζει τι προβλήματα μπορεί να έχουν οι καλοί της παίκτες αύριο.

Κορεάτες

Μιλώντας για καλούς παίκτες καθόλου δεν με εντυπωσίασε ότι στην αποστολή του Ολυμπιακού για Τρίπολη για το δύσκολο ματς που έχει σήμερα με τον Αστέρα βρήκε θέση ο νεοφερμένος φορ Χουάνγκ Ουι Τζο. Δεν αποκλείω να τον δούμε και βασικό κι ας έχει κάνει όλες κι όλες δυο προπονήσεις. Ο Κορεάτης έρχεται από ένα ευρωπαϊκό πρωτάθλημα που έχει αρχίσει, έχει κάνει προετοιμασία, δεν έχει το παραμικρό πρόβλημα τραυματισμού κ.λπ. Κι ο Ελ Αραμπί έτρεχε την Πέμπτη το βράδυ 100 και πλέον λεπτά ενώ ο Χασάν είναι ακόμα λαβωμένος. Κάποιος θα πει ότι οι παίκτες χρειάζονται χρόνο προσαρμογής. Ισχύει, αλλά αυτό το χρειάζονται κατά βάση για να κριθούν δίκαια – για να έχουμε δηλαδή μια πλήρη εικόνα των ικανοτήτων τους. Κατά τα άλλα δεν είναι λίγοι όσοι κατέβηκαν από το αεροπλάνο, έπαιξαν και ξεχώρισαν αμέσως. Κι ο Κορεάτης είναι τέτοια περίπτωση νομίζω.

Ζωή

Σήμερα ξεκινά και το Αμερικάνικο Open στη Νέα Υόρκη. Θα λείπει πάλι ο Νόβακ Τζόκοβιτς εξαιτίας της άρνησής του να κάνει εμβόλιο. Αντίθετα από την απουσία του στη Μελβούρνη αυτή τη φορά ο Σέρβος αντιμετωπίζεται με μεγαλύτερη συμπάθεια: όλοι σχεδόν οι top παίκτες δήλωσαν πως θα τον ήθελαν εκεί. Ετσι συμβαίνει με τους ιδιόρρυθμούς. Αρχικά σε εξοργίζουν – διότι δεν είσαι εσύ ο τρελός, κι αυτοί αυτό που προσπαθούν είναι συχνά πυκνά να σε βγάλουν τρελό. Στη συνέχεια αρχίζεις και τους βλέπεις με μια κάποια συμπόνια: δεν φταίνε αυτοί αν το μυαλό τους έχει πάρει ανάποδες στροφές. Η ζωή τα ‘φερε έτσι…