«Τη λατρεύω μέσα από την καρδιά μου»

Εδώ και 13 καλοκαίρια, ο Κώστας Παπανικολάου τρέχει με χαρά σε… βουνά και λαγκάδια (που λέει ο λόγος) για την αγαπημένη του Εθνική, αντί να κάνει έξτρα διακοπές λίγο πριν μπει μια ακόμα απαιτητική σεζόν χωρίς ανάσα.

Είναι κάτι που του είχε γίνει βίωμα και νωρίτερα όταν άρχισε τη «θητεία» του στις μικρές εθνικές ομάδες. Εκεί όπου με τους παίκτες της γενιάς του (μεταξύ των οποίων και οι συναρχηγοί του στην Εθνική Νικ Καλάθης και Κώστας Σλούκας) είχαν σαρώσει τα πάντα σε μία τριετία με δύο χρυσά και τρία ασημένια μετάλλια σε Ευρωμπάσκετ και Μουντομπάσκετ Παίδων και Εφήβων.

Περίμενε να πάρει – ενδεχομένως – και ένα μετάλλιο με τους άνδρες, αλλά από την τριάδα, μόνο ο Νικ Καλάθης ήταν ο τυχερός που ήταν μέλος του ρόστερ της Πολωνίας το 2009 το τελευταίο Ευρωμπάσκετ όπου πήραμε μετάλλιο.

Ο Κώστας Σλούκας είχε ξεκινήσει την καριέρα του στην Εθνική Ανδρών μία διετία αργότερα, ενώ ο «Παπ» είχε κάνει το ντεμπούτο του σε εκείνο το μαγικό καλοκαίρι του 2009 όπου έπαιξε σε τρεις εθνικές ομάδες!

Φιλικό με την Ανδρών, χρυσό μετάλλιο (συνδυασμένο με τον τίτλο του MVP της διοργάνωσης και μέλος της καλύτερης πεντάδας) στο Ευρωμπάσκετ των Νέων στη Ρόδο και ασημένιο μετάλλιο με την Εθνική Εφήβων στο Οκλαντ.

Μιλώντας στα «ΝΕΑ» και λίγο πριν η ομάδα αναχωρήσει για το Ευρωμπάσκετ, ο νέος αρχηγός της Εθνικής εξομολογείται γιατί η σχέση ενός παίκτη με την εθνική ομάδα είναι τόσο ξεχωριστή.

Τελικά ποιο είναι το πιο σημαντικό στοιχείο που κάνει την εθνική ομάδα πάντα ιδιαίτερη για κάθε παίκτη, ώστε να είναι πιστός στρατιώτης της και να δίνει το «παρών» ακόμα και έπειτα από μια ιδιαίτερα απαιτητική σεζόν με το σύλλογό του;

«Η εθνική ομάδα είναι κάτι ξεχωριστό. Πρώτα απ’ όλα εκπροσωπείς τη χώρα σου και αυτό από μόνο του είναι μια μεγάλη πρόκληση, μια μεγάλη τιμή και κάτι σπουδαίο.

Από εκεί και πέρα μην ξεχνάμε επίσης ότι οι μικρές εθνικές ομάδες έχουν δώσει την ευκαιρία σε πάρα πολλά παιδιά – αν όχι σε όλα – την ευκαιρία να προβληθούν και να ξεκινήσουν από εκεί την καριέρα τους, να τους δει ο κόσμος και έχουν και μια ανάλογη συνέχεια.

Οσο για μένα προσωπικά είχα την τύχη να είμαι εδώ το 2009 και το 2010 και να προλάβω λίγο την αύρα μιας χρυσής φουρνιάς, των μεγάλων παικτών, όπως του Σπανούλη, του Ζήση, του Παπαλουκά, του Διαμαντίδη και όλα τα παιδιά και να μάθω με τον καλύτερο τρόπο από αυτούς να αγαπώ με πάθος την Εθνική» λέει ο έμπειρος φόργουορντ του Ολυμπιακού, που εκεί διαδέχτηκε στην αρχηγία τον μεγάλο Γιώργο Πρίντεζη και στην Εθνική τον «κολλημένο» με το εθνόσημο Γιάννη Μπουρούση (ενδιάμεσα ήταν για λίγο και ο Χάρης Γιαννόπουλος στα παράθυρα) και μαζί του, δίπλα του και οι Νικ Καλάθης και Κώστας Σλούκας στο μήνυμα «Η ισχύς εν τη ενώσει» δείχνοντας με τον καλύτερο τρόπο το ενωτικό πνεύμα που πρέπει να επικρατεί (και γίνεται) στην Εθνική.

Εκφράζεται εύκολα με λόγια η τιμή να είσαι αρχηγός της εθνικής ομάδας της χώρας σου;

«Σίγουρα μιλάμε για κάτι πολύ τιμητικό το να είμαι αρχηγός, δεν αμφιβάλλω καθόλου, αλλά μην ξεχνάμε ότι είναι ήδη τεράστια τιμή και πρέπει να το νιώθουμε για τον καθένα μας το γεγονός ότι είμαστε εδώ από την προεπιλογή για να εκπροσωπήσουμε τη χώρα μας. Είναι κάτι μοναδικό και ξεχωριστό και κάτι που πρέπει να πηγάζει από μέσα σου για να το νιώσεις» απαντάει χωρίς δισταγμό ο παίκτης που θυμίζει… ελβετικό σουγιά καθώς ως πολυεργαλείο τα κάνει όλα (σούπερ άμυνα, δημιουργία και εκτέλεση) και συμφέρει.

Μετάλλιο με τους άνδρες δεν έχει φορέσει (ακόμα) στον λαιμό του και όπως και οι υπόλοιποι πάει με χαμηλά την μπάλα σε αυτό το Ευρωμπάσκετ, που ο πρώτος στόχος της Εθνικής είναι η πρόκριση στην τελική φάση στο Βερολίνο και τα νοκάουτ παιχνίδια.

Αλήθεια, πόσο εύκολο είναι σε ένα κρίσιμο νοκάουτ παιχνίδι, να «σβήσεις» για όσο διαρκεί ο αγώνας από τη μνήμη σου παλαιότερα παιχνίδια ίδιας σημασίας, που είχες ζήσει ώστε να μείνεις όσο το δυνατόν ανεπηρέαστος και με πιο ψυχρό το μυαλό ;

«Δεν νομίζω ότι σε κάποιον από τα παιδιά που είμαστε εδώ χρόνια υπάρχει στο μυαλό κάποιο παιχνίδι από το παρελθόν ή το τι έγινε εκεί. Κάθε ξεκίνημα, κάθε αρχή είναι μια νέα προσπάθεια, μια νέα ευκαιρία για να κάνουμε κάτι καλό για τη χώρα μας, αυτό είναι στο μυαλό μας, αυτό κοιτάμε πηγαίνοντας σε ένα τουρνουά και έτσι θα μπούμε και σε αυτή τη διοργάνωση» λέει με σιγουριά, ενώ όταν του κάνουμε την επόμενη ερώτηση – «Προσωπικά για σένα, με τι θα είσαι ικανοποιημένος επιστρέφοντας από το Ευρωμπάσκετ;» – χαμογελάει και απαντάει με νόημα:

«Θα σας πως όταν επιστρέψουμε».

Αν ήσουν φίλαθλος ποιο στοιχείο θα ήθελες να δεις σε αυτή την εθνική ομάδα;

«Αυτό που μας εκφράζει νομίζω είναι μια αμυντική προσέγγιση στα παιχνίδια. Είναι κάτι που μας εκφράζει άλλωστε χρόνια ως ομάδα και ως φιλοσοφία. Γενικά οι μεγάλες επιτυχίες είχαν έρθει με όπλο τη συμπαγή άμυνα και από εκεί υπήρχαν και τα ταλέντα, όπως υπάρχουν και τώρα, ώστε να δημιουργήσουν τις κατάλληλες συνθήκες για επίθεση».

Εάν έδινες μια υπόσχεση στους φιλάθλους ενόψει Ευρωμπάσκετ, ποια θα ήταν;

«Δεν νομίζω ότι μια υπόσχεση μπορεί να καλύψει με λόγια αυτό που θέλεις εσύ προσωπικά να καταφέρεις για τη χώρα σου πάνω απ’ όλα. Ευχής έργον για μένα είναι να είμαστε πολύ μαχητικοί από το πρώτο λεπτό του πρώτου αγώνα και σε όλα τα παιχνίδια και να δούμε στο φινάλε πού θα μας έχει βγάλει».

Ποιο είναι το κλειδί που ανοίγει την πόρτα προς μια διάκριση;

«Το μεγαλύτερο κλειδί για να ανοίξει την πόρτα της διάκρισης είναι η συνοχή και η σωστή νοοτροπία, ο σωστός τρόπος δουλειάς γενικότερα. Η εθνική ομάδα είναι ουσιαστικά ένας μήνας που πρέπει να βγεις από τα καλούπια σου και από το τι έχεις μάθει να κάνεις προσωπικά στον σύλλογό σου. Εκεί στην ομάδα σου μπορεί να έχεις συνηθίσει να βάζεις 20 πόντους και να παίρνεις όλες τις μπάλες, αλλά στην Εθνική να πρέπει να πάρεις πέντε ριμπάουντ και να κάτσεις περισσότερο στον πάγκο, γιατί θα υπάρχει ένας άλλος παίκτης που θα κάνει κάτι άλλο.

Αυτό το κομμάτι της νοοτροπίας είναι το σημαντικότερο και συνήθως οι ομάδες που το καταφέρνουν καλύτερα σε αυτό το μικρό διάστημα της προετοιμασίας είναι αυτές τελικά που πετυχαίνουν» καταλήγει ο αρχηγός της εθνικής μας ομάδας, που προχθές στο Βελιγράδι, στο παιχνίδι με τη Σερβία για τα προκριματικά του Παγκοσμίου Κυπέλλου 2023, είχε την ευκαιρία να συναντήσει εκ νέου τον σουπερστάρ των Σέρβων Νίκολα Γιόκιτς, ο οποίος μαζί με τον Γιάννη Αντετοκούνμπο και τον Σλοβένο Λούκα Ντόντσιτς συγκροτούν την κορυφαία τριάδα NBAers του φετινού Ευρωμπάσκετ, αλλά και τρεις εκ των κορυφαίων παικτών (μέσα σε μια δεκάδα το πολύ) που αγωνίζονται στο κορυφαίο πρωτάθλημα του κόσμου.

Ο Κώστας Παπανικολάου συνυπήρξε συμπαίκτης με τον Γιόκιτς στους Ντένβερ Νάγκετς, τη σεζόν 2015-16, στην εμπειρία του «Παπ» στο ΝΒΑ.

Μάλιστα είχαν συμπαίκτη και τον Ιταλό Ντανίλο Γκαλινάρι, ο οποίος πλέον στα 34 του ετοιμάζεται να αγωνιστεί με τους Σέλτικς, αλλά νωρίτερα θα τον βρει μπροστά του ο Παπανικολάου (για να θυμηθούν τα παλιά) και οι υπόλοιποι διεθνείς μας στον δεύτερο αγώνα μας στο Ευρωμπάσκετ, σε μια ακριβώς εβδομάδα, στο Μιλάνο, με την οικοδέσποινα Ιταλία στο πρώτο παιχνίδι της διοργάνωσης που εδώ και μέρες έχει γίνει sold out, αν και είχε τα πιο ακριβά εισιτήρια!