Σκληρό ροκ από {LF}τον Αλέξη Τσίπρα

Κομμάτια και θρύψαλα. Οχι, στον 7ο όροφο της Κουμουνδούρου και στο στρατηγείο του Αλέξη Τσίπρα δεν ξαναδιαβάζουν αυτές τις ημέρες το γνωστό ομώνυμο έργο του Γιώργου Σκούρτη. Παρόλο που οι πιο επιτελικοί εδώ χρησιμοποιούν τον τίτλο του εν λόγω θεατρικού για να περιγράψουν το τι «απέγινε το αντι-ΣΥΡΙΖΑ» μέτωπο μετά το σκάσιμο των αποκαλύψεων για τις παρακολουθήσεις και την έκδηλη αμηχανία της κυβέρνησης.

Σε συνεχείς συσκέψεις και παρά τις υψηλές θερμοκρασίες της πόλης ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ έχει πάρει από το προηγούμενο Σάββατο μια σειρά πολιτικών πρωτοβουλιών. Από σύγκληση της Πολιτικής Γραμματείας του κόμματός του για το όλο θέμα μέχρι δηλώσεις και παρεμβάσεις στα κοινωνικά δίκτυα του ίδιου, αίτημα για προ ημερησίας διάταξης συζήτηση στην Βουλή με επιστολή στον Κώστα Τασούλα και πρόωρη επανέναρξη των εργασιών της (θα έχουμε Διάσκεψη των προέδρων της στις 22 του μηνός), Επιτροπή Θεσμών και Διαφάνειας και μπαράζ παρεμβάσεων στα ΜΜΕ. Και πάνω απ’ όλα ένα σκληρό ροκ που «ιντριγκάρει» τον αντιδεξιό κόσμο που μιλά κεντρικά για το ζήτημα της Δημοκρατίας. Εδώ στο δεύτερο βρίσκεται ένα εκ των κλειδιών της τσιπρικής λογικής. Μέτωπο ευρύ, κλιμάκωση των ενεργειών και εναλλαγή τους (θεσμικές κινήσεις συνάμα με κινήσεις πιο εκτός «κουτιού») και «ευρωπαϊκοποίηση» της υπόθεσης. Τονίζουν με νόημα τις σκληρές διατυπώσεις από μεριάς της ομάδας των Ευρωσοσιαλιστών κατά της ελληνικής κυβέρνησης. Παρότι χώρος ανταγωνιστικός το ΠΑΣΟΚ για τον ΣΥΡΙΖΑ, χωρίς δεύτερη σκέψη ο Τσίπρας και οι συν αυτώ ενοποιούν το μέτωπο. Εδώ είναι για πολλούς η μεγάλη παγίδα για τον Νίκο Ανδρουλάκη. Να κατοχυρωθεί ως υποσύνολο της συριζαϊκής αρμάδας. Να χάσει το αυτόνομο του βηματισμού του. Σε σκληρές πολώσεις εξάλλου, στην Ελλάδα αυτό που δίνει τον τόνο είναι ο δικομματισμός και το πώς κινούνται τα βέλη των δύο μονομάχων – όχι ο τρίτος πόλος όσο ανοδικός κι αν είναι.

ΠΑΣΟΚ. Στον ΣΥΡΙΖΑ χαμογελούν αυτές τις ημέρες και για έναν ακόμη λόγο. Θεωρούν πως θολώνει η όλη υπόθεση κάθε δυνητικής μετεκλογικής συνεργασίας  ΝΔ – ΠΑΣΟΚ. Αλλά και τους δίνει χώρο, όσο τα ερωτήματα μετεωρίζονται πάνω από την καυτή Αθήνα, να στοχοποιούν τον ίδιο τον Πρωθυπουργό και το επιτελικό κράτος του. Δεν πέρασε απαρατήρητο πως την εβδομάδα που διανύσαμε, ο Αλ. Τσίπρας βγήκε δύο φορές «για τον Ανδρουλάκη» χωρίς να το σκεφτεί. Για την ακρίβεια, όπως τονίζουν από το κόμμα, βγήκε για το μείζον θέμα που απασχολεί τη χώρα και που επίσης έκανε μια σειρά ξένα ΜΜΕ να θέτουν ερωτήματα και να περιγράφουν με γκρίζους όρους τις όλες εξελίξεις για την κυβέρνηση. Οχι, για να το αποσαφηνίσουμε: Οργανωμένη συνεννόηση των δύο χώρων (ΣΥΡΙΖΑ – ΠΑΣΟΚ) δεν υφίσταται. Τουλάχιστον σε επίπεδο κορυφής.

Στον ΣΥΡΙΖΑ όμως διαβάζουν ένα γήπεδο ευρύ και πως επίσης η κυβέρνηση έχει κλειστεί στη μικρή περιοχή της. Με τον κίνδυνο βέβαια πάντα ενός αυτογκόλ για τον ίδιο τον ΣΥΡΙΖΑ τώρα που οι τόνοι είναι υψηλοί και υπάρχουν στελέχη του επιρρεπή στις υπερβολές. Τουλάχιστον τις λεκτικές. Οπως συμπληρώνουν πάντως δεν πτοούνται ούτε από την επικείμενη ραστώνη του Δεκαπενταύγουστου, ούτε από τυχόν μετατοπίσεις της πολιτικής ατζέντας. Θέλουν να πάνε τον Κυριάκο Μητσοτάκη με αυτό το θέμα. Και προφανώς με αυτή τη «βαλίτσα» ετοιμάζονται και για την αντιπαράθεση στην Ολομέλεια της Βουλής. Εδώ υπάρχει βέβαια μια παγίδα για τον ΣΥΡΙΖΑ και τον πρόεδρό του, όπως λένε προσεκτικοί παρατηρητές. Να μονοθεματοποιηθεί η δομική αντιπολίτευσή τους. Να μείνει πίσω η βαριά ατζέντα της πανδημικής κρίσης, της ενέργειας, των υψηλών τιμών και του πληθωρισμού. Και επίσης να μείνει πίσω η φετινή πρόθεση του Αλέξη Τσίπρα για ένα αναλυτικό, ρεαλιστικό, κοστολογημένο πρόγραμμα στη ΔΕΘ. Οχι, λένε κατηγορηματικά όσοι έχουν γνώση του πολιτικού σχεδιασμού. Στην Πολιτική ιεραρχείς. Και προφανώς στην τακτική τους είναι να μη μείνει ασάφεια πως δίνει άλλος τον τόνο στην πολεμική κατά της κυβέρνησης. Θέλουν να γίνουν εκείνος ο οριστικός ταμιευτήρας που θα εισπράξει την αμηχανία και τη δυσαρέσκεια. Και βλέπουν ως επιταχυντή πως η κυβέρνηση έχει μπλέξει τις γραμμές της στο θέμα των παρακολουθήσεων – εκ των πραγμάτων ευαίσθητο για τη Δημοκρατία και τους πολίτες. Στο μυαλό του Αλέξη Τσίπρα υπάρχει προφανώς και το διακύβευμα της «προοδευτικής διακυβέρνησης».

Οι μέρες του Αυγούστου, φέρνουν γεγονότα για τους επόμενους μήνες. Και αργά ή γρήγορα όλοι θα πάρουν θέση. Εδώ, στην Κουμουνδούρου διαβάζουν τη δυσθυμία Ανδρουλάκη κατά της ΝΔ ως προνομιακό παράγοντα. Βλέπουν ακόμη και μια είδους διάρρηξη των σχέσεων της κυβέρνησης με ένα μέρος του μετριοπαθούς Κέντρου.