Αυτοσχέδιο drive-in και προβολές στη συνοικία των Βαποριών

Θερινό σινεμά με ποπκόρν, μπίρες και μελτέμι. Συνθήκες τις οποίες μόνο οι νοσταλγοί του παρελθόντος εκτιμούν και αναζητούν όταν σχηματίζουν ουρές για να δουν κάποια ταινία άγνωστη ή που σπάνια προβάλλεται. Οπως το «Δαντελένιο νησί», που προβλήθηκε στο θερινό Παλλάς στην Ερμούπολη. Η μικρού μήκους ερασιτεχνική ταινία που γύρισε το 1965 ο συριανός μηχανικός κινηματογράφου Αντώνης Σιμόπουλος άνοιξε το Syros International Film Festival που φέτος συμπλήρωσε δέκα χρόνια. Το αρχειακό αυτό εύρημα που προβάλλει σε ασπρόμαυρο φιλμ τη βιομηχανικά αναπτυγμένη Ερμούπολη της δεκαετίας του ’50, σε εναλλαγές με το φυσικό τοπίο και την ανθρώπινη καθημερινή δραστηριότητα, ήταν ο πρόλογος γύρω από τη θεματική της επετειακής διοργάνωσης. Με τίτλο «Τόπος» οι διοργανωτές του SIFF Τζέικομπ Μο, Κασσάνδρα Σελεστίν, Ααρών Χανδρός, Γκέλυ Μαδεμλή συνέθεσαν το πρόγραμμα προβολών, workshops και συζητήσεων με σκοπό την ανάδειξη της τοπικότητας της Σύρου ως αναπόσπαστου κομματιού της εξελικτικής, δημιουργικής πορείας του φεστιβάλ.

Στην πράξη αυτό σημαίνει την έκπληξη που εμπεριέχεται σε κάθε μετακίνηση προς τα διαφορετικά σημεία προβολής και παρουσίασης των εκδηλώσεων. Γιατί το χαρακτηριστικό τού φεστιβάλ είναι ο απρόβλεπτος νομαδισμός του και οι ευρηματικές συνθήκες προβολής που κάθε χρόνο αλλάζουν ή προστίθενται στο κινηματογραφικό μενού.

Το «Απολιθωμένο δάσος». Οπως είναι η εμπειρία του αυτοσχέδιου drive-in σε ένα ανοιχτό γήπεδο στην Ποσειδωνία. Μια παραλιακή πόλη στα νοτιοδυτικά του νησιού γνωστή και ως Ντελαγκράτσια. Οπου και το παρακείμενο χωράφι με το αρχοντικό που ανήκει στην Καθολική Επισκοπή Σύρου. Εκεί το SIFF παρουσιάζει ταινίες από τη χρυσή εποχή του Χόλιγουντ. Η φετινή επιλογή του ήταν το «Απολιθωμένο δάσος», μία ταινία του 1926 στην οποία ο σκηνοθέτης Αρτσι Μάγιο αναδεικνύει τον Χάμφρεϊ Μπόγκαρτ σε κλασικό νουάρ χαρακτήρα με την Μπέτυ Ντέιβις να ονειρεύεται μία καλύτερη ζωή πέρα από την έρημο της Αριζόνα. Στο γήπεδο αυτό όπου οι θάμνοι ρίγανης ανέδυαν το σπιρτώδες άρωμά τους οι οδηγοί είχαν σταθμεύσει και σβήσει τις μηχανές λαμβάνοντας θέση για να δουν πρωτοποριακά φιλμάκια στους δρόμους του Παρισιού του 1968 από τους νεαρούς τότε κινηματογραφιστές Νίκο Θεοδοσίου και Τέο Ρόμβο. Καθώς και το φιλμ της Εύης Καλογηροπούλου «Ακολουθήστε τες». Μια ταινία σε ανάθεση της επιμελήτριας Νάντιας Αργυροπούλου, η οποία και μίλησε για τους καλλιτέχνες ακτιβιστές της Σύρου Τέο Ρόμβο και Χαρά Πελεκάνου.

Η εμπειρία του κινηματογράφου ακολουθεί τη συνθήκη θέασης που προσφέρει η Σύρος ως νησί των Κυκλάδων. Είναι ένα από τα μότο που χαρακτήρισαν το δεκάχρονο φεστιβάλ που σταδιακά μεγάλωσε και απέκτησε πολυάριθμο κοινό. Και ένα μέρος της φήμης του το οφείλει στους τόπους του νησιού που κατά κάποιον τρόπο συμμετείχαν ενεργά στη διάρκεια των προβολών. Στην επετειακή έκδοση – την οποία επιμελήθηκε η Εύα Βασλαματζή και συγκεντρώνει κείμενα και εικόνες από το σύνολο των διοργανώσεων – διαβάζουμε για την επεισοδιακή προβολή του «Φιτζκαράλντο» του Βέρνερ Χέρτζογκ το καλοκαίρι του 2015 στα «Αστέρια»: «…μία κόπια 16 χιλιοστών με πατημένους τους θολούς κιτρινωπούς ελληνικούς υποτίτλους. Η μηχανή προβολής βρυχάται και ο ήχος της μπερδεύεται με τον παφλασμό των κυμάτων. Κάπου στα μισά της ταινίας μια φωτεινή οπτασία εμφανίζεται στη μέση του πυκνόφυτου δάσους του Αμαζονίου: η εκκλησία του Αγίου Νικολάου που υψώνεται στην πλαγιά πάνω από την αποβάθρα της παραθαλάσσιας γειτονιάς των Βαποριών φωτίζεται και τρυπώνει στο σελιλόιντ χάρη στο φωτογραφικό εφέ της διπλοτυπίας. Το ρολόι του καμπαναριού ανακοινώνει την ώρα και οι επαναλήψεις των χτύπων του εναρμονίζονται με τις οπερατικές οβερτούρες του Ενρίκο Καρούζο, συνθέτη της ταινίας».

Στο ίδιο σημείο και φέτος, στην «πλατφόρμα του Λάκη», όπως είναι γνωστή στους καλοκαιρινούς επισκέπτες, το SIFF με μία ονειρική κατάσταση αποχαιρέτησε τους φίλους του είδους «σινεμά μετά εμπειρίας». Η ομάδα των αρχιτεκτόνων Point Suppreme μαζί με τους Ειρήνη Περάκη και Αντριεν Μιούλι επιμελήθηκαν την τοποειδή παρέμβαση στην οποία συμμετείχαν τα φωτισμένα μικρά ξύλινα καΐκια που έπλεαν γύρω από την πλατφόρμα. Ταυτόχρονα προβολές βίντεο πάνω στον βράχο της συνοικίας των Βαποριών, με εικόνες από την κατασκευή καραβιών στον Ταρσανά του νησιού, πληροφορούσαν τους θεατές για την ιστορία τους.