Γυναίκα πρότυπο

Η μεγάλη ιστορία σε ό,τι αφορά τη Μαύρη Αμερική, που με τον πρόσφατο θάνατό της σε ηλικία 89 ετών αφήνει πίσω της η Νισέλ Νίκολς, συνδέεται βεβαίως με το γεγονός ότι επί σειρά ετών υπήρξε ένα από τα πιο δημοφιλή πρόσωπα της αμερικανικής τηλεόρασης χάρη στον ρόλο της υπολοχαγού Ουχούρα στη σειρά «Star Trek». Αλλά δεν είναι μόνο η επιτυχία της σειράς στην οποία πρέπει κανείς να σταθεί: στη δεκαετία του 1960, εποχή που η Αμερική φλεγόταν από τον ρατσισμό, οι ρόλοι των περισσότερων μαύρων ηθοποιών στην τηλεόραση περιορίζονταν σε εκείνους του υπηρετικού προσωπικού. Η Νίκολς ήταν μία από τις πρώτες μαύρες αμερικανίδες ηθοποιούς που υποδύθηκαν πρόσωπα με εξουσία. Ο δημιουργός της σειράς Τζιν Ρόντενμπερι δήλωνε πάντα περήφανος που κατάφερε ώστε η Νίκολς να γίνει πρότυπο προς μίμηση για τις μαύρες γυναίκες, ό,τι δηλαδή είχε γίνει για τους μαύρους άνδρες ο Σίντνεϊ Πουατιέ, την ίδια ακριβώς περίοδο. Και ίσως για αυτόν τον λόγο η Νίκολς να είχε κερδίσει την εύνοια ακόμα και του μαύρου πολιτικού ηγέτη Μάρτιν Λούθερ Κινγκ Τζούνιορ που ήταν και δηλωμένος φαν του «Star Trek».

Ομως εδώ υπάρχει μια παραδοξότητα. Ακριβώς στο πικ της, το 1966, την εποχή που τα μάτια όλων των Αμερικανών παρακολουθούσαν την πρώτη σεζόν του «Star Τrek», η Νίκολς απομακρύνθηκε από αυτήν για να επιστρέψει στην πρώτη της αγάπη, το θεατρικό μιούζικαλ. Ηταν ο Κινγκ εκείνος που την απέτρεψε να παραιτηθεί πλήρως όπως αποκαλύπτει το ντοκιμαντέρ «Trek Nation» (2010) που αφορά την ιστορία της σειράς «Star Trek». Λέγεται επίσης ότι ο βασικότερος λόγος που η Νίκολς ήθελε να παραιτηθεί, ήταν η ενόχλησή της για τη ρατσιστική αντιμετώπισή της από το κανάλι το οποίο απέκρυβε την αλληλογραφία των θαυμαστών της.

Γεννημένη στο Ρόμπινς του Ιλινόις στις 28 Δεκεμβρίου 1932, η Νίκολς μεγάλωσε στο Σικάγο μαζί με τα εννιά αδέλφια της. Η αγάπη της για τον χορό και το τραγούδι κυλούσε από πολύ νωρίς στο αίμα της· λέγεται μάλιστα ότι η ηθοποιία δεν την ενδιέφερε καν. Μετά τις σπουδές της στην Ακαδημία Μπαλέτου στο Σικάγο, η Νίκολς κέρδισε μια θέση στη χορευτική ομάδα του σπουδαίου τζάζμαν Ντιουκ Ελινγκτον, για τον οποίο αργότερα επίσης τραγούδησε. Στον κινηματογράφο μπήκε στα τέλη της δεκαετίας του 1950 χορεύοντας μαζί με τον Σάμι Ντέιβις Τζούνιορ στο κλασικό μιούζικαλ «Porgy and Bess».

Το ενδιαφέρον είναι ότι στη δεκαετία του 1970 και χάρη στην επιτυχία του «Star Trek» η Νίκολς συμμετείχε ως ομιλήτρια σε ένα πρόγραμμα στρατολόγησης γυναικών στη NASA και χάρη στις ομιλίες της πολλοί εμπνεύστηκαν και ακολούθησαν τη ΝASA, γυναίκες και άνδρες. Το 2018, αυτό το σκέλος των δραστηριοτήτων της έγινε θέμα του ντοκιμαντέρ «Woman in motion».