«Ανάγκη για σταθερότητα στον ευρωπαϊκό Νότο»

Οι πολιτικές εξελίξεις στη Ρώμη, που προκαλούν ανησυχία σε όλη την ευρωπαϊκή οικογένεια μετά την ανακοίνωση παραίτησης του Μάριο Ντράγκι, βρίσκονται στο ραντάρ και της Αθήνας, η οποία αγωνιά για «εστία αστάθειας» στον Νότο, όπως το θέτουν αρμόδιες πηγές, εν μέσω μιας τόσο κρίσιμης φάσης σε πολλαπλά επίπεδα – γεωπολιτικό, ενεργειακό και οικονομικό. Η κυβέρνηση θέλει σε περιβάλλον σταθερότητας την Ιταλία στο πλευρό των συμμάχων της για μείζονα ζητήματα για τα ελληνικά συμφέροντα, αντιμετωπίζοντας προσωπικά τον Μάριο Ντράγκι ως «ισχυρό πυλώνα» εντός του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου. Αλλωστε από τη μέρα της ανάληψης των καθηκόντων Ντράγκι, ο Κυριάκος Μητσοτάκης, επικαλούμενος και την προσωπική τους γνωριμία κατά τη διάρκεια της ελληνικής κρίσης, εξέφραζε ανοιχτά την πεποίθηση ότι «θα κάνει πολλά ώστε να αλλάξουν στερεότυπα, που εκτιμώ ότι αποτελούν κληροδότημα της προηγούμενης δεκαετίας». Μετά τις χθεσινές εξελίξεις, η κυβέρνηση εντείνει το μήνυμά της για την ανάγκη σταθερότητας, «που εξασφαλίζεται μόνο μέσω αυτοδύναμης κυβέρνησης», στις ταραγμένες περιόδους.

Αρμόδιες πηγές επισημαίνουν ότι Αθήνα και Ρώμη (όπου ήδη έχει αναλάβει πρεσβευτής η άλλοτε επικεφαλής διπλωματική σύμβουλος του Πρωθυπουργού Ελένη Σουρανή) βρίσκονται όλο αυτό το διάστημα σε ανοιχτή γραμμή με «ειλικρίνεια», όπως λένε οι ίδιες πηγές, «σημεία σύμπλευσης» και ενιαία οπτική σε αρκετά μέτωπα. Αυτά, κατά την ελληνική πλευρά, είχαν αποτυπωθεί καθαρά προ μηνός στο τετ α τετ δύο ωρών στο Παλάτζο Κίτζι, μια επίσημη συνάντηση «πολιτικής και συμβολικής αξίας» που ο Μητσοτάκης επεδίωκε πολύ καιρό. Ενδεικτικά ήταν τότε που οι δύο πρωθυπουργοί έδωσαν τα χέρια ώστε να προτάξουν από κοινού στις Βρυξέλλες την ανάγκη για τολμηρές αποφάσεις στην αντιμετώπιση της ενεργειακής κρίσης – να τεθεί πλαφόν στη χονδρική τιμή του φυσικού αερίου, συγκεκριμένα. Συζητήσεις της ευρωπαϊκής οικογένειας έπονται μάλιστα το φθινόπωρο, με τον ενεργειακό εφιάλτη να βαραίνει ήδη τη Γηραιά Ηπειρο.

Κοινώς, η Αθήνα από την πρώτη στιγμή θεωρούσε ότι η κινητικότητα Ντράγκι θα μπορεί να αναβαθμίζει τη «φωνή» συνολικά του ευρωπαϊκού Νότου, ενώ πέραν του ενεργειακού τομέα (και των νέων απαιτήσεων, όπως οι συνέργειες, που αναδεικνύει ο συνεχιζόμενος πόλεμος στην Ουκρανία) οι δύο χώρες αντικρίζουν ίδιες προκλήσεις, που εξακολουθούν να χρειάζονται αποφασιστικές απαντήσεις – Προσφυγικό, κλιματική κρίση, μεταρρυθμίσεις, οι δημοσιονομικοί κανόνες με αιχμή και την αύξηση των αμυντικών δαπανών σε ευρωπαϊκό επίπεδο.