Μετά το καλοκαίρι

Ερχεται, λένε, καύσωνας που θα κάψει τα τσιμέντα, θα ψήνεις γεμιστά πάνω στο πεζοδρόμιο. Οι μετεωρολόγοι μιλάνε για ιστορικά ρεκόρ ζέστης που θα καταγραφούν στην Ευρώπη και ενδεχομένως να ζεματίσουν και εμάς. Σε έναν φανταστικό κόσμο θα μπορούσαμε να στοκάρουμε ζέστη για τον χειμώνα. Διότι όταν ακούς τον Πρωθυπουργό να λέει ότι θα είναι ο πιο δύσκολος χειμώνας των τελευταίων 50 ετών, αντιλαμβάνεσαι ότι αντί να ανάβεις τη θέρμανση, μπορεί να σε συμφέρει να καις απευθείας τα λεφτά – θρυλείται ότι το έκανε ο Πάμπλο Εσκομπάρ για να ζεστάνει την κόρη του. Και δεν είναι μόνο αυτό. Οι Ρώσοι έκλεισαν τον αγωγό που στέλνει αέριο στην Κεντρική Ευρώπη. Θέλουν να κάνουν εργασίες συντήρησης. Λέγεται ότι ενδεχομένως να μην τον ανοίξουν σε δέκα μέρες, όπως προβλέπεται. Θα πουν ότι, λόγω των κυρώσεων, δεν έχουν ανταλλακτικά, τους λείπει ένα σπάνιο είδος βίδας κ.λπ.

Και τι θα γίνει τότε; Μπορεί οι Ευρωπαίοι να αδειάσουν τους Ουκρανούς και να τους στείλουν με το ζόρι σε συνθηκολόγηση. Ισως όμως να βάλουν περισσότερα τούβλα στο τείχος που τους χωρίζει με τη Ρωσία. Αν συμβεί αυτό, δεν είναι μόνο το ξεπάγιασμα που μας περιμένει – εμείς οι νότιοι θα το διαχειριστούμε. Η ύφεση στη Γερμανία θα σηκώσει τσουνάμι που θα μας καλύψει όλους. Και τότε η Ευρώπη θα βρεθεί αντιμέτωπη και με στασιμοπληθωρισμό, δηλαδή αύξηση των τιμών με παράλληλη αύξηση της ανεργίας.

Ε, λοιπόν, έχω την αίσθηση ότι όλο αυτό το έχει πιάσει ο μέσος Ευρωπαίος. Το επεξεργάζεται και το μεταβολίζει, το μετατρέπει σε μεγάλο φωτεινό καλοκαίρι με ρεκόρ στις μετακινήσεις, φεστιβάλ και συναυλίες χωρίς προηγούμενο. Δεν το βλέπετε και εσείς γύρω σας; Μία YOLO κατάσταση, με την πανδημία να έχει τελειώσει μέσα μας και μία διάθεση που παραπέμπει σε ό,τι φάμε, ό,τι πιούμε και ό,τι αρπάξει… Γιατί ξέρουμε ότι όταν φύγει το καλοκαίρι, ο χειμώνας θα μπει πριν προλάβουμε να κλείσουμε το παράθυρο. Αλλά το θέρος έχει δρόμο μπροστά του. Το ελληνικό καλοκαίρι είναι πάντα μακρύ, νομίζεις ατελείωτο.

Η τόλμη του Ελπιδοφόρου

Οταν ενθρονίστηκε ο Αρχιεπίσκοπος Αμερικής Ελπιδοφόρος, αναρωτήθηκα για ποιο λόγο η σεμνή τελετή δεν πραγματοποιήθηκε στη Μύκονο ή κάπου στις ελβετικές Αλπεις. Διότι όλο το εγχώριο jet set πήγε στη Νέα Υόρκη για να τιμήσει τον ιεράρχη που, όπως αποδείχθηκε, διατηρεί άριστο πλέγμα σχέσεων από την κοσμική Αθήνα μέχρι τα ρετιρέ του Μανχάταν. Αυτός είναι και ο λόγος που ευλόγησε, στην Αθήνα, βάφτιση τέκνου ομόφυλου ζευγαριού (ιδιαιτέρα εύπορου) με σημαντική παρουσία στην ελληνοαμερικανική κοινότητα. Ωστόσο η ταυτότητα των γονέων δεν μειώνει το ύψος της τόλμης που επέδειξε ο Αρχιεπίσκοπος. Διαβάζοντας δε τις αντιδράσεις συντηρητικών κύκλων στην κοινωνική δικτύωση, εκτιμάς περισσότερο την κίνησή του. Αλλωστε τι έκανε ο ιεράρχης; Εβαλε στην Εκκλησία του Χριστού ένα παιδί. Εννοείται ότι αυτές οι κραυγές δεν φτάνουν μέχρι την Αρχιεπισκοπή που, αν μη τι άλλο, είναι και δυο βήματα από το Σέντραλ Πάρκ. Mπορεί να κάνει ένα χαλαρωτικό περίπατο, χαζεύοντας τις βιτρίνες στην Πέμπτη Λεωφόρο.

Το φως από τους γαλαξίες

Θα είδατε, ελπίζω, τη φωτογραφία που απεικονίζει ένα κομμάτι του σύμπαντος πριν από 13 δισ. χρόνια. Είναι σαν να βλέπεις τον έναστρο ουρανό, απλώς αντικαθιστάς τα αστέρια με γαλαξίες. Θεωρητικά υπολείπονται κάτι λίγα χρόνια για να φτάσουμε στο Big Bang ή, τέλος πάντων, σε οτιδήποτε συνέβη και οδήγησε στην ύπαρξή μας. Από τη NASA λένε ότι θα φτάσουμε κοντά στη μεγάλη αρχή. Εβλεπα τη φωτογραφία, άκουγα τον Μπάιντεν και σκεφτόμουν ότι η Αμερική μπορεί να ρίξει τη ματιά της δισεκατομμύρια χρόνια πίσω, αλλά ταυτόχρονα να κάνει και ένα πισωγύρισμα 50 ετών. Είναι η ίδια χώρα που εισάγει φως από τους γαλαξίες και εξάγει σκοτάδι από μυαλά.