Το τετραπλό sold out του Θανάση Παπακωνσταντίνου στο Κατράκειο

Κανείς δεν πήγε ανυποψίαστος σε αυτή τη συναυλία. Ολοι γνώριζαν ότι θα έπρεπε να βρίσκονται στο Κατράκειο δυο-τρεις ώρες πριν αρχίσει, ότι η νύχτα θα γινόταν μέρα από τα καπνογόνα και ότι δύσκολα θα μπορούσαν ν’ αποφύγουν νερά και άλλα πόσιμα υγρά που κρατούσαν στα χέρια τους. Είναι κάτι σαν μέρος μιας τελετουργίας που όσο και αν ενοχλεί έχει γίνει αποδεκτό και το βέβαιο είναι ότι στο τέλος της βραδιάς κανείς δεν το θυμάται. Οι συναυλίες του Θανάση Παπακωνσταντίνου είναι μια αφορμή για να στηθεί μια μουσική, για να «τραγουδήσουμε όλοι μαζί και όσοι δεν ξέρουν τα λόγια να λένε “λα, λα, λα”, για να φτάσει το τραγούδι μας στην “ανώτερη πύλη”» όπως είπε ο αγαπημένος τραγουδοποιός.

Ο Θανάσης Παπακωνσταντίνου εμφανίστηκε στο αθηναϊκό κοινό έπειτα από τέσσερα χρόνια απουσίας. Η ανταπόκριση ήταν ενθουσιώδης αφού μέσα σε 20 ώρες από την ανακοίνωση εξαφανίστηκαν τα εισιτήρια της χθεσινής συναυλίας. Το ίδιο έγινε και με τις επόμενες τρεις που ανακοινώθηκαν. Αναμενόμενο για τους περισσότερους. «Ημουν σίγουρος ότι απόψε θα γίνει κάτι πάρα πολύ ωραίο. Το κατάλαβα όταν άνοιξε η προπώληση. Σας ευχαριστούμε πάρα πολύ. Συγκινήθηκα βαθιά. Σκέφτηκα τον εαυτό μου όταν ήμουν κλεισμένος για πάρα πολλά χρόνια στη Λάρισα που έξω γινόταν χαμός στις καφετέριες που ήταν γεμάτες από κόσμο. Εγώ ήμουν κλεισμένος και όταν έβγαινα λίγο έξω να ξεζαλιστώ, έλεγα “μήπως χάνω τη ζωή μέσα από τα χέρια μου;”. Μήπως ζωή είναι εκεί έξω; Αλλά πήρα την απάντηση. Οχι, αυτό που έκανα έφτασε να είναι αυτό σήμερα. Σας ευχαριστώ πολύ» είπε από μικροφώνου. Δεν ήταν η μοναδική στιγμή που εξέφρασε την ευγνωμοσύνη του και τη χαρά του που βρισκόταν μπροστά σε 8.000 κόσμο, μαζί με την εξαίσια μπάντα του.

Η ΜΕΛΙΝΑ ΚΑΝΑ. Στις ξεχωριστές στιγμές της χθεσινής συναυλίας ήταν και η εμφάνιση της Μελίνας Κανά που με τις σπουδαίες ερμηνείες της σύστησε τα τραγούδια του Θανάση Παπακωνσταντίνου – όπως βεβαίως και του Σωκράτη Μάλαμα – στο ευρύ κοινό. «Είμαι ευτυχισμένη» είπε όταν ανέβηκε στην σκηνή η σπουδαία τραγουδίστρια πριν ξεκινήσει να τραγουδά το «Απόψε», το «Αερικό», το «Μιλώ για σένα» ή τη «Φεϊρούζ». Σε αυτά αλλά και σε όσα ακούστηκαν το βράδυ της Δευτέρας στο Κατράκειο Θέατρο, η κίνηση των σωμάτων στην πλατεία, στις εξέδρες δημιουργούσε κύματα που εναρμονίζονταν με τον ρυθμό των τραγουδιών, φτιάχνοντας εικόνες που θα μείνουν ανεξήτιλες στη μνήμη μας.

Ο εμφανώς συγκινημένος Θανάσης μίλησε – κάτι που δεν συνηθίζει – πολλές φορές προλογίζοντας τα κομμάτια του. Οπως όταν αναφέρθηκε στο περιεχόμενο της δημιουργίας του: «Τα τραγούδια μου έχουν μέσα τους τον τόπο που μεγάλωσα και πολλές φορές σκέφτηκα αν αυτό αφορά τους υπόλοιπους ανθρώπους. Και εντέλει κατέληξα ότι όσο πιο τοπικός είσαι τόσο πιο παγκόσμιος. Γιατί τοπικός σημαίνει ότι είσαι αυθεντικός και η αυθεντικότητα είναι παγκόσμια σταθερά». Σταθερές όμως είναι η αισθητική του που αναγνωρίσαμε αμέσως μόλις ακούστηκαν οι πρώτες νότες του «Σαν Μικέλε» και άρχισε να τραγουδάει «Δεν μ’ αναγνωρίζετε γιατί έλειπα καιρό», αλλά και πριν πει το τελευταίο τραγούδι «Παλιά πληγή» που υπενθύμισε: «Πατρίδα μας είναι η ελευθερία και η ευγένεια».