Επόμενη στάση… χρυσό

Ενα ακόμη μετάλλιο. Για μια ακόμη φορά στην ελίτ. Οι διακρίσεις για την εθνική πόλο είναι συνήθεια. Τέτοια που η ήττα στον ημιτελικό με την Ιταλία προκάλεσε (προσωρινή) θλίψη. Η ομάδα δεν αρκείται πια σε μια καλή θέση. Το χάλκινο είναι μια ακόμη επιτυχία. Το πανηγύρισαν δεόντως. Είναι το δεύτερο μέσα σε ένα χρόνο μετά το αργυρό πριν από ένα χρόνο στο Τόκιο και τους Ολυμπιακούς. Είναι η απόδειξη δεν ήταν τυχαίο. Η «γαλανόλευκη» θέλει και το χρυσό. Καλοί είναι οι Σέρβοι και οι Ισπανοί, αλλά η Ελλάδα είναι εδώ και ήρθε για να μείνει. Το παλεύει καιρό και η δουλειά που γίνεται είναι μεθοδική. Πήρε μόνιμο τον Θοδωρή Βλάχο για ομοσπονδιακό και οι βάσεις είναι σταθερές. Αυτοπεποίθηση υπάρχει και πλέον όλους τους κοιτάμε στα μάτια. Οι δικαιολογίες είναι πια μια άγνωστη λέξη για το ελληνικό πόλο.

Σχολή
To μόνο σίγουρο είναι ότι οι έλληνες πολίστες είναι από τους καλύτερους στον κόσμο. Αυτό το παραδέχονται όλοι. Μάλιστα δεν είναι… φωτοβολίδα. Υπάρχει διάρκεια και συνέχεια. Η νίκη επί της Κροατίας στον μικρό τελικό ήταν μια ακόμη μέρα στη δουλειά για αυτά τα παιδιά. Το άθλημα μας ταιριάζει. Μας αρέσει και οι επιτυχίες το αποδεικνύουν. Προσπάθεια διαχρονικά γίνεται. Οι διακρίσεις έρχονται τόσο σε συλλογικό όσο και σε εθνικό επίπεδο σε όλες τις κατηγορίες. Μπορεί να μην έχουμε τις τεχνικές υποδομές, όμως οι άνθρωποι της υδατοσφαίρισης έχουν μάθει να ξεπερνούν κάθε πρόβλημα. Κι αν κάποιοι λένε ότι λίγες χώρες ασχολούνται με το πόλο κάνουν λάθος. Ολοι ασχολούνται. Απλά εμείς είμαστε καλύτεροι. Από τους καλύτερους στον κόσμο.

Το μέλλον αυτής της ομάδας επιφυλάσσει κάτι πολύ καλό. Υπάρχει πολύ ταλέντο και πολύ μέλλον. Υπάρχει μεγάλο ταλέντο και στα παιδιά που έρχονται. Γίνεται καλή δουλειά και στις μικρότερες εθνικές και αυτό αποτελεί εχέγγυο επιτυχίας. Τώρα, τo 19o Παγκόσμιο Πρωτάθλημα υγρού στίβου πέρασε πια στην ιστορία και τώρα όλοι κοιτάζουν την επόμενη μέρα. Και για τη «χάλκινη» της Βουδαπέστης Εθνική ανδρών αυτή είναι το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του Σπλιτ.

Τίποτα στην τύχη
Ναι, μέχρι τις 29 Αυγούστου, οπότε και θα ξεκινήσει η διοργάνωση, υπάρχει ακόμη καιρός, όμως στο αντιπροσωπευτικό συγκρότημα δεν θα αφήσουν τίποτα στην τύχη. Είναι μια διοργάνωση στην οποία η Ελλάδα στοχεύει αποκλειστικά και μόνο στο βάθρο και μόνο με δουλειά θα έρθει κι αυτό το μετάλλιο. Σίγουρα οι απουσίες των Μάνου Ζερδεβά και Γιάννη Φουντούλη δεν είναι ασήμαντες, ωστόσο αυτή η ομάδα έχει μάθει να διαχειρίζεται τα όποια προβλήματα προκύψουν. Το έκανε σε κρίσιμο σημείο στην ουγγρική πρωτεύουσα, θα το κάνει και στην κροατική πόλη. Με τον Θόδωρο Βλάχο στο τιμόνι οι διεθνείς πηγαίνουν από τη μια επιτυχία στην άλλη και όποιος ποντάρει σε ακόμη μια στο Σπλιτ, μόνο χαμένος δεν θα βγει. Υπομονή και στις 10 Σεπτεμβρίου, η Εθνική θα πανηγυρίζει για τη νέα διάκριση που θα φέρουν αυτοί οι φοβεροί και τρομεροί παίκτες! Η πίστη και δουλειά που έχουν κάνει είναι η υπόσχεση πως ό,τι έχει γίνει ως τώρα είναι μόνο η αρχή.