DΝΑ νικητή

Ισως το πιο σημαντικό επίτευγμα αυτής της γενιάς του ελληνικού πόλο με τον Θοδωρή Βλάχο στο τιμόνι είναι που μαθαίνουν την Ελλάδα να ξεπερνάει το σύνδρομο του «μικρού τελικού».

Μια χώρα που παραδοσιακά ακόμα και ύστερα από επικούς χαμένους ημιτελικούς σε μεγάλες διοργανώσεις κατέρρεε ψυχολογικά και αγωνιστικά στους αγώνες του χάλκινου μεταλλίου την επόμενη ή τη μεθεπόμενη μέρα.

Η απογοήτευση διαδεχόταν τον άκρατο ενθουσιασμό που υπήρχε με την προοπτική μιας πρόκρισης σε τελικό Ευρωπαϊκού ή Παγκοσμίου Πρωταθλήματος και η ήττα ήταν αναμενόμενη και βαριά στο αγώνα για την 3η θέση.

Ξεκινώντας από το μπάσκετ, το σερί ήταν απογοητευτικό καθώς κορυφαίες εθνικές μας ομάδες έχαναν συνεχόμενα στους αγώνες του χάλκινου μεταλλίου σε Ευρωμπάσκετ (1993, 1995, 1997,  2007) ή σε Παγκόσμιο Πρωτάθλημα (1994, 1998) με φωτεινή εξαίρεση μόνο το χάλκινο στο Ευρωμπάσκετ του 2009 (καθώς το προηγούμενο στο Κάιρο, το μακρινό 1949, δεν μπαίνει στην εξίσωση).

Αν πάμε στο πόλο, εκτός της χρυσής (και μεγαλύτερης) χαμένης ευκαιρίας στον αγώνα του χάλκινου μεταλλίου στο ανοιχτό του ΟΑΚΑ από τη Ρωσία στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Αθήνας το 2004, έχουμε και τις χαμένες ευκαιρίες στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα του 2003 και 2017 και στα Ευρωπαϊκά (1999 και 2016).

Πλέον η συγκεκριμένη ομάδα από το 2015 στο Καζάν πετυχαίνει για δύο συνεχόμενες διοργανώσεις να πάρει μετάλλιο (ασημένιο στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Τόκιο πέρυσι και χάλκινο τώρα) ξεπερνώντας όλες τις αντιξοότητες, με κορυφαία την απώλεια του βασικού τερματοφύλακα ακριβώς λίγο πριν από τα παιχνίδια των μεταλλίων!

Και μάλιστα σε μια ομάδα που έχει ανανεωθεί κατά τα 5/13 σε σχέση με το ολυμπιακό τουρνουά έναν χρόνο νωρίτερα με έμπειρους και βασικούς φουνταριστούς (Κολόμβος, Μουρίκης) να κλείνουν το κεφάλαιο «εθνική ομάδα».

Και όμως κόντρα σε μια παραδοσιακά υπερδύναμη του πόλο που επί 15 χρόνια ανέβαινε στο βάθρο του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος, την Κροατία, η Εθνική μας παρουσιάστηκε πιο έτοιμη από ποτέ, σαν να μην είχε απουσίες και έχοντας ξεπεράσει την πίκρα από τη μεγάλη χαμένη ευκαιρία του να παίξει στον τελικό.

Αυτό το φίλτρο που έχει περάσει στο DNA των παικτών ο κόουτς Βλάχος είναι η καλύτερη εγγύηση για το μέλλον, που μοιάζει χρυσή, όπως και το χρώμα του μεταλλίου που κυνηγάμε πλέον, αρχής γενομένης από τον άλλο μήνα στο Ευρωπαϊκό της Ρώμης.