ΟΙ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΕΣ ΑΠΟΦΑΙΝΟΝΤΑΙ: Ο ΕΡΩΤΑΣ ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΑΡΡΩΣΤΕΙΑ ΠΟΥ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΦΕΡΕΙ ΤΟ ΘΑΝΑΤΟ

ΠΑΡΙΣΙ, Ιούνιος. – Η Δάφνη Ντυ Μωριέ, συγγραφεύς του περίφημου μυθιστορήματος «Ρεβέκκα», έβαλε στα χείλη της νεαρής ηρωίδας της κυρίας Ντε Γουίντερ τα ακόλουθα λόγια που εκφράζουν και μία μεγάλη αλήθεια:

«Είμαι ευχαριστημένη, διότι δεν μπορώ για δεύτερη φορά να γνωρίσω τον πυρετό του πρώτου έρωτα. Είναι μία αρρώστεια, ένα βάρος».

Μεγάλοι σοφοί, σαν τον Αλλεντς, τον Χάφλεϋ εκφράζονται με παρόμοιες εκφράσεις για το πολύπλοκο αυτό ανθρώπινο συναίσθημα. Τελευταία, ένας Γάλλος ψυχίατρος, ο δόκτωρ Ελ, αφιέρωσε μία ενδιαφέρουσα μελέτη για τις «μεγάλες ερωτικές κρίσεις». Τόσο ο δόκτωρ Ελ, όσο και άλλοι επιστήμονες, διατυπώνουν την άποψι ότι πρόκειται για μία πραγματική δηλητηρίαση του οργανισμού. Γιατί ο έρως προκαλεί μία υπερέντασι ορμονών και δημιουργεί μία κατάστασι πυρετώδους μέθης. Γι αυτό, άλλωστε, και οι ερωτευμένοι έχουν την εντύπωση ότι είναι μόνοι στον κόσμο.

Αν ένας επιτυχής έρως αλλάζη τον άνθρωπο και τον κάμει να έχη αντιδράσεις, που μόνο η παθολογία μπορεί να εξηγήση, ένας άτυχος έρωτας προκαλεί μεγάλο κακό. Ο ερωτικός πυρετός δεν είναι ένας ποιητικός μύθος. Η ιατρική γνωρίζει αυτόν τον παράξενο πυρετό που αποκαλύπτει μία αναστάτωσι της ψυχής και του σώματος και φθάνει μέχρι παροξυσμού για να καταλήξη στην μεγάλη ερωτική θλίψι κι στα μεγάλα ψυχικά τραύματα.

Υπάρχουν άνθρωποι που πεθαίνουν από έρωτα; Οι ερωτικές απογοητεύσεις οδηγούν τους ανθρώπους στον θάνατο; Ενω οι στατιστικές λένε ότι οι άνδρες πιο εύκολα από τις γυναίκες αποφασίζουν την αυτοκτονία, στην πραγματικότητα, η γυναίκα είναι εκείνη που πεθαίνει από έρωτα. Αυτοεγκαταλείπεται, δεν έχει δυνάμεις και θέλησι να αντιδράση και γλιστρά προς το θάνατο. Ο Γερμανός καθηγητής και ψυχολόγος Κουρτ Φίσερ, σε ένα έργο του για την ερωτική μέχρι θανάτου απογοήτευσι αναφέρει μερικές χαρακτηριστικές περιπτώσεις.