Το μεγάλο δίλημμα της κάλπης

Η φράση του Κυριάκου Μητσοτάκη από τις Βρυξέλλες ότι «θα εισέλθουμε σύντομα στον τέταρτο χρόνο της διακυβέρνησης και γνωρίζω ότι είναι δύσκολο να σας πείσω ότι δεν θα γίνουν εκλογές…» καταγράφεται ως η τελευταία μέχρι σήμερα τοποθέτησή του για τον εκλογικό ορίζοντα. Στη συγκεκριμένη αποστροφή, σε συνδυασμό με την πρωθυπουργική ατάκα ότι «κανένας δεν έχει κατεβάσει τα μολύβια, δουλεύουμε απερίσπαστοι» (που ερμηνεύτηκε και σαν έμμεση βολή προς το κυβερνητικό επιτελείο), κρύβεται η βούληση του Μαξίμου να βάλει φρένο στη συνεχιζόμενη εκλογολογία. Το ίδιο δείχνει η εντολή προς τους υπουργούς για γκάζι στο κυβερνητικό έργο και μάλιστα με προοπτική εξαμήνου. Αλλωστε έγκυρες πηγές λένε στα «ΝΕΑ» ότι μόλις προ ημερών καθορίστηκαν σε κεντρικό επίπεδο νέα ορόσημα μέχρι τον προσεχή Δεκέμβριο. Τα 13 είναι νομοθετικά: τα ΑΕΙ (με εκτίμηση του Μητσοτάκη ότι η σχετική παρέμβαση θα ψηφιστεί στις επόμενες εβδομάδες), η «πολυεπίπεδη διακυβέρνηση», η Δευτεροβάθμια Φροντίδα Υγείας και η Ιατρική Εκπαίδευση, η αναμόρφωση του εργασιακού – ασφαλιστικού συστήματος στον Πολιτισμό, η λειτουργία Εθνικής Σχολής Δικαστικών Υπαλλήλων είναι μόνο μια πεντάδα. Αυτό δεν σημαίνει όμως ότι δεν είναι υπαρκτός ο προβληματισμός πίσω από τις κλειστές πόρτες της Ηρώδου Αττικού σχετικά με τις… λίστες επιχειρημάτων – τα «υπέρ» και τα «κατά» – σε ό,τι αφορά τα δύο βασικά σενάρια για τις κάλπες – φθινόπωρο του 2022 ή τέλος άνοιξης του 2023.

Δύο σχολές. Στην πραγματικότητα έχουν διαμορφωθεί ενδοκυβερνητικά δύο «σχολές» στελεχών, που μεταφέρουν στο πρωθυπουργικό γραφείο τις εισηγήσεις τους. Από τη μία στέκονται όσοι βλέπουν λόγους για πρόωρες κάλπες όσο κι αν την ίδια στιγμή μπορεί να αναγνωρίζουν απαγορευτικούς παράγοντες και από την άλλη εκείνοι που βλέπουν «πολύ περισσότερους» λόγους για να μη στηθούν οι κάλπες πριν από την ώρα τους, όσο κι αν οι ίδιοι διαπιστώνουν και μερικούς «κινδύνους» ταυτόχρονα με τις ευκαιρίες. Ως αποτέλεσμα, γεμίζουν με επιχειρήματα και αντίλογο δύο διαφορετικές λίστες, οι οποίες μάλλον δυσκολεύουν παρά ξεμπερδεύουν την επίλυση του γρίφου για τον χρόνο των εκλογών. Ταυτόχρονα στο πολιτικό σκηνικό εμπεδώνονται συνθήκες σφοδρής σύγκρουσης με τα κομματικά επιτελεία σε προεκλογικό συναγερμό, με τη μεσαία τάξη και την κοινωνική πολιτική να μετατοπίζονται στο επίκεντρο της πολιτικής αντιπαράθεσης, με το μέτωπο της ενέργειας και της ακρίβειας ψηλά στην ατζέντα, με πολλούς αστάθμητους παράγοντες (πρώτος, η Τουρκία) αλλά και με τα μηνύματα από τη Γαλλία υπό ανάλυση (σε ό,τι αφορά την αποχή των ψηφοφόρων, τις συνεργασίες κ.ο.κ.).

Κοινωνική φροντίδα. Προσωπικά ο Πρωθυπουργός, ο οποίος σε κάθε περίπτωση θεωρεί την κάλπη της απλής αναλογικής ως παράγοντα αστάθειας στον επικείμενο εκλογικό κύκλο, σκοπεύει να εντείνει στο προσεχές διάστημα τα σινιάλα του για την «κοινωνική φροντίδα» της Πολιτείας. Είναι πιθανό, λένε οι πληροφορίες, να το κάνει προσεχώς και με τη θεσμική οδό, δηλαδή προκαλώντας σχετική συζήτηση στη Βουλή, ενόσω ήδη κλιμακώνονται οι εντάσεις μεταξύ κυβέρνησης και αξιωματικής αντιπολίτευσης. Τελευταίο – ενδεικτικό του κλίματος – «επεισόδιο» η παραδοχή του Αλέξη Τσίπρα («Εφημερίδα των Συντακτών») ότι «αδικήσαμε τη μεσαία τάξη», όχι από «καπρίτσιο» αλλά από «εξαναγκασμό» και οι κατηγορίες του κυβερνητικού εκπροσώπου Γιάννη Οικονόμου για τον αρχηγό της αξιωματικής αντιπολίτευσης ότι «ξεζούμισε τη μεσαία τάξη με την υπερφορολόγηση, χωρίς να διευκρινίσει ότι αυτό του επιβάλλει η ιδεολογία του, γι’ αυτό και η υπόσχεσή του ότι δεν θα το ξανακάνει έχει τόση αξιοπιστία όση και ότι ο ήλιος θα βγει από τη Δύση».