«Ο “Απόλλων” είναι μια ένδειξη αγάπης για την Υδρα»

Στο πλαίσιο μιας προηγούμενης έκθεσης του ΔΕΣΤΕ, της «Ρευστής Αρχαιότητας», ο ίδιος είχε δηλώσει στην καθηγήτρια του Princeton Μπρουκ Χολμς πως το βλέμμα προς την αρχαιότητα και ευρύτερα προς την ιστορία της τέχνης «σχετίζεται με την ιδέα της αποδοχής, να δίνεις νόημα και αγάπη σε κάποιον έξω από τον εαυτό σου. Με ενδιαφέρει να προσφέρω τον εαυτό μου σε πράγματα και σε άλλους ανθρώπους». Την ερχόμενη Δευτέρα στην Υδρα ο Τζεφ Κουνς δείχνει έμπρακτα την πρόθεσή του να προσφέρει. Με το μεγάλο νέο έργο του το οπoίο ονoμάζει «Apollo» ο αμερικανός καλλιτέχνης κάνει στον τόπο ένα μεγάλο δώρο, τόσο σε κλίμακα όσο και σε συμβολισμούς.

«Ο “Απόλλων” είναι ο εορτασμός στη φιλία μου με τον Δάκη Ιωάννου» λέει ο Τζεφ Κουνς στα «ΝΕΑ». εξηγώντας ότι ο γιγάντιος χρυσός ήλιος που ήδη έχει εγκατασταθεί στη στέγη των Σφαγείων του νησιού είναι μόνο ένα δείγμα του πολύπλοκου έργου για το οποίο εργάζονται το δεκαμελές συνεργείο των βοηθών του από Αμερική και Καναδά μαζί με προσωπικό από την Υδρα και άλλους έλληνες καλλιτέχνες. «Ηρθα στην Υδρα για πρώτη φορά το 1986 χάρη στον Δάκη Ιωάννου. Η φιλία μας είχε ήδη ξεκινήσει, πέρα από το ότι ήταν συλλέκτης των έργων μου. Επισκέφθηκα πολλές φορές στο παρελθόν το νησί αυτό, όπως και άλλες περιοχές της Ελλάδας. Τριάντα έξι χρόνια μετά μπορώ να πω ότι αυτό το μέρος δεν έχει αλλάξει καθόλου και διατηρεί την ιδιαίτερη ομορφιά των ανθρώπων του. Γι’ αυτό ήθελα να δημιουργήσω αυτό το έργο, ως ένδειξη αγάπης προς τον τόπο, αλλά και ως ένδειξη της προσωπικής μου σχέσης με τον Δάκη».

ΓΥΡΙΣΜΑ ΣΕΛΙΔΑΣ. Ο «Απόλλωνας» αποτελεί και για τον ίδιο τον Κουνς το γύρισμα της σελίδας του πολύκροτου καλλιτεχνικού του βίου. Θα είναι η πρώτη φορά που θα συνδυάσει γλυπτά μεγάλης κλίμακας με ζωντανά στοιχεία, ήχο και ένα σύστημα επιτελεστικής διάδρασης που θα συνυπάρχουν στον χώρο των Σφαγείων. Η ομάδα των συντελεστών του έργου δουλεύει στην Υδρα εδώ και δύο μήνες με απόλυτη μυστικότητα. Αν και η περιέργεια όλων είναι μεγάλη, κανένας δεν γνωρίζει το σύνολο της ιδέας του Τζεφ Κουνς, καθώς επεξεργάζονται τμηματικά τα στάδια της παραγωγής του. Ωστόσο ο μεταλλικός ήλιος βάρους 2,5 τόνων που τοποθετήθηκε στην κορυφή τέθηκε χθες σε κίνηση, με τις αχτίδες του να περιστρέφονται και να λαμπυρίζουν στο φως. Και οι περαστικοί στο νησί που αρχίζουν να κάνουν τη βόλτα τους προς το Μαντράκι καθώς περνάνε από τον χώρο με την άκρη του βλέμματός τους μπορούν να παρατηρήσουν μια μικρή λεπτομέρεια από το ασπρόμαυρο ψηφιδωτό που έχει δημιουργηθεί στο πάτωμα του Σφαγείου και το οποίο παραπέμπει σε έναν αρχαιοελληνικό γραμμικό κυματισμό. Ωστόσο ο Κουνς, ο οποίος έφτασε στην Υδρα την περασμένη Κυριακή για να παρευρεθεί στην τελετή αναγόρευσης σε επίτιμο δημότη Υδρας του Δάκη Ιωάννου, με ένα ευγενικό χαμόγελο απέφυγε να απαντήσει στο ερώτημα αν ο «Απόλλωνάς» του αποτελεί συνέχεια της έρευνάς του για την επίδραση της αρχαιότητας στο έργο του. «Σε κάποιο από τα ενδιάμεσα ταξίδια μου στην Ελλάδα, με φιλοξενούσε ένας άλλος συλλέκτης μου και επειδή γνώριζε το ενδιαφέρον μου για τον κόσμο της αρχαιότητας με έφερε σε επαφή με έναν έλληνα ειδήμονα της ενάλιας αρχαιολογίας. Ηταν μαγικό που με ξενάγησε στο παρελθόν και μου αποκάλυψε ένα δίκτυο ανθρώπινων σχέσεων μέσα από αυτά τα ευρήματα που είχε εντοπίσει κάτω από το νερό» συμπλήρωσε ο καλλιτέχνης, για να κατευθυνθεί προς τους συνεργάτες του και να ελέγξει τη διαδικασία του έργου.

ΟΙ ΜΥΘΟΙ. Η άποψη άλλωστε που είχε εκφέρει στη συνέντευξή του για τη «Ρευστή Αρχαιότητα» δίνει νόημα σε αυτά τα μικρά θραύσματα του νέου – άγνωστου ακόμη – έργου, για τα οποία ήδη μιλάνε οι κάτοικοι της Υδρας. Οπως για το πρόβατο, το κριάρι και την κατσίκα που οι συνεργάτες του Τζεφ Κουνς νοίκιασαν από έναν κτηνοτρόφο στο νησί, ώστε κάθε μέρα να τα ετοιμάζει και να τα συνοδεύει για τέσσερις μήνες στο σφαγείο για να συμμετέχουν έως το βράδυ στον κόσμο του «Απόλλωνα»: «Οταν καταπιάνεσαι με τον μύθο, η τέχνη αρχίζει να γίνεται πιο κοινωνική, να αφορά περισσότερο την κοινότητα. Ως καλλιτέχνης έχεις πάντα ιδέες και αντιλαμβάνεσαι διαφορετικές αισθήσεις. Ωστόσο το νόημα είναι να προχωράς μπροστά, να μοιράζεσαι και να είσαι όσο πιο γενναιόδωρος μπορείς» ήταν τα λόγια του.