Η ναζιστική ιδεολογία, {LF}ο «ανώτατος ηγέτης» Μιχαλολιάκος και {LF}τα τάγματα εφόδου

«Το άρθρο 29 του Συντάγματος κατοχυρώνει την ελευθερία των Ελλήνων να ιδρύουν πολιτικά κόμματα και να μετέχουν σε αυτά, πλην όμως δεν μπορεί η επίκληση της πολιτικής ελευθερίας να δικαιολογήσει στην ελληνική έννομη τάξη την ύπαρξη μιας εγκληματικής οργάνωσης εσαεί υπό τον μανδύα του πολιτικού κόμματος, χωρίς καμία απολύτως δυνατότητα εφαρμογής του Ποινικού Νόμου με την αιτιολογία ότι σε επίπεδο συνταγματικού δικαίου δεν προβλέπεται απαγόρευση. Επομένως υπό την ορθή ερμηνεία του άρθρου 29 του Συντάγματος τα πολιτικά κόμματα δεν θα πρέπει να παρεμποδίζονται κατά την ενάσκηση της πολιτικής τους δραστηριότητας, τούτο όμως δεν μπορεί να ισχύει για τα εγκλήματα τα οποία διαπράττονται ακόμα και στο πλαίσιο μιας τέτοιας δραστηριότητας. Ετσι δεν παρεμποδίζεται η ποινικοποίηση όταν τα πολιτικά κόμματα παρεκκλίνουν της συνταγματικής τους αποστολής. Κατά κανόνα η φυσιογνωμία της εγκληματικής οργάνωσης δεν συμβαδίζει με την υπόσταση ενός κοινοβουλευτικού πολιτικού κόμματος, θεωρητικά όμως μία τέτοια δυνατότητα δεν μπορεί να αποκλειστεί. Καίτοι η εγκληματική συμπεριφορά των μελών ενός τέτοιου κόμματος δεν μπορεί να αποτελέσει τη βάση για τη διάλυσή του από πλευράς συνταγματικού δικαίου, ωστόσο ουδόλως εμποδίζεται ο ποινικός έλεγχος της συμπεριφοράς των μελών του ακόμη και με την εφαρμογή του άρθρου 187 του Ποινικού Κώδικα, δηλαδή της εγκληματικής οργάνωσης, εφόσον βέβαια συντρέχουν όλα τα αναγκαία για την πλήρωση της τυπικής μορφής του εγκλήματος αυτού στοιχεία.

Αν τα φυσικά πρόσωπα, ηγέτες, μέλη και οπαδοί αποκλίνουν από τον πολιτικό τους σκοπό και κινούνται προς διάπραξη εγκλημάτων, αν δηλαδή το κόμμα ή η πολιτική οργάνωση ή η ομάδα μεταλλαχθούν σε εγκληματική οργάνωση, τότε χωρεί η εφαρμογή του άρθρου 187 του Ποινικού Κώδικα.

Στην προκειμένη περίπτωση από την αποδεικτική διαδικασία που έγινε στο δικαστήριο και ειδικότερα από τις ανωμοτί καταθέσεις των παρισταμένων προσώπων για την υποστήριξη της κατηγορίας, τις ένορκες καταθέσεις των μαρτύρων κατηγορίας και υπερασπίσεως στο ακροατήριο, τα έγγραφα έντυπου και ηλεκτρονικού Τύπου τα οποία αναγνωρίστηκαν στο ακροατήριο και καταχωρήθηκαν στα πρακτικά της έκθεσης, τις εργαστηριακές πραγματογνωμοσύνες και τις εργαστηριακές εξετάσεις, τις τεχνικές εκθέσεις που αναγνώστηκαν στο ακροατήριο, από την επισκόπηση των φωτογραφιών, από το βιντεοληπτικό υλικό που περιλαμβάνεται στα ηλεκτρονικά πειστήρια, από την προβολή και ακρόαση ψηφιακού υλικού σε συνδυασμό με τις απολογίες των κατηγορουμένων και γενικά από όλη τη συζήτηση της υπόθεσης και από την αξιολογική εκτίμηση όλων των αποδεικτικών μέσων αποδείχθηκαν τα ακόλουθα:

Η ίδρυση

Η Χρυσή Αυγή ιδρύθηκε στις αρχές της δεκαετίας του 1980 ως ολιγάριθμη ομάδα εθνικοσοσιαλιστικής επιμόρφωσης με επικεφαλής τον κατηγορούμενο Νικόλαο Μιχαλολιάκο, η οποία στη συνέχεια μετεξελίχθηκε σε πολιτικό σχηματισμό κατά τα πρότυπα του γερμανικού εθνικοσοσιαλιστικού κόμματος με την επωνυμία Λαϊκός Σύνδεσμος Χρυσή Αυγή.

Η ναζιστική ιδεολογία της οργάνωσης αποτυπώνεται σε έγγραφα της ίδιας της οργάνωσης από ιδρύσεώς της όπως ενδεικτικά (σ.σ.: στο σημερινό ένθετο αναφέρονται ελάχιστα στοιχεία, ενώ στην πολυσέλιδη απόφαση απαριθμούνται αναλυτικά ένα προς ένα τα συγκεκριμένα αποδεικτικά στοιχεία):

n Το κείμενο του κατηγορουμένου Χρήστου Παππά με τίτλο Χρυσή Αυγή Ορκος 30/6/1983 που βρέθηκε στην οικία του μαζί με τα σύμβολα της ναζιστικής Γερμανίας.

n Το άρθρο του κατηγορουμένου Νικολάου Μιχαλολιάκου με τον τίτλο “Χίτλερ για χίλια χρόνια”. Συνέντευξη του ίδιου όπου αναφέρει “Το ιδεολογικό υπόβαθρο του Λαϊκού Συνδέσμου είναι ο εθνικοσοσιαλισμός. Εν πάση περιπτώσει υιοθετώντας μία αναλογική του ρήση θα μπορούσαμε να πούμε ότι ο εθνικοσοσιαλισμός είναι το φυσικότερο των πολιτευμάτων συμπεριλαμβανομένων όλων των άλλων. Τούτο σημαίνει ότι δεν αναγνωρίζουμε τον δήθεν εγκληματικό χαρακτήρα που προσάπτετε στην ιδεολογία μας εσείς οι δημοκράτες. Το μόνο έγκλημα του εθνικοσοσιαλισμού ήταν η ήττα του σε έναν πόλεμο που εξύφαναν, προκάλεσαν, επέβαλαν και κήρυξαν οι εχθροί του. Τι είναι ρατσισμός; Είναι το καθήκον να υπερασπίζεσαι την ιδιαίτερη φυλετική και πολιτική σου ταυτότητα. Ο εθνικοσοσιαλισμός ηττήθηκε σε μία μεγάλη μάχη, ο ιστορικός του ρόλος όμως παραμένει ενεργός και ήδη επανέρχεται στο προσκήνιο”.

n Αρθρο δημοσιευμένο στο περιοδικό “Χρυσή Αυγή” το έτος 1988, με τίτλο “Η ιστορία του εθνικοσοσιαλισμού” όπου μεταξύ άλλων αναφέρεται ότι “τα SS αποτέλεσαν τον πρώτο συνειδητό ευρωπαϊκό στρατό υπερασπιστή της φυλής και του πολιτισμού μας”.

n Ιδεολογική διακήρυξη που είναι κείμενο αμιγώς εθνικοσοσιαλιστικό, όπως και ο μεγάλος αριθμός φωτογραφιών, εγγράφων, βίντεο του Αδόλφου Χίτλερ και των SS με ναζιστικά σύμβολα, ναζιστικές σημαίες, στρατιωτικές στολές των ναζί.

Η ναζιστική αυτή ιδεολογία δεν άλλαξε το 1992, ούτε οι υποστηρικτές αυτής απομακρύνθηκαν, όπως αβάσιμα οι κατηγορούμενοι ισχυρίζονται. Τούτο άλλωστε σαφώς προκύπτει από δηλώσεις, έγγραφα, φωτογραφίες, βίντεο, ναζιστικά σύμβολα, ναζιστικό χαιρετισμό, ομιλίες εντός των γραφείων αλλά και δημόσια.

Τη ναζιστική ιδεολογία τους ηγετικά στελέχη της Χρυσής Αυγής την καθιστούσαν εμφανή, πλην άλλων και με δερματοστιξία όπως ο ναζιστικός αετός, η σβάστικα, το Sieg Heil και με άλλους τρόπους μεταξύ των οποίων και η εκπαίδευση ενηλίκων με το Χάιλ Χίτλερ. Η ναζιστική αυτή ιδεολογία των ηγετικών στελεχών, μελών, οπαδών, φίλων, υποστηρικτών της Χρυσής Αυγής, η οποία ουδέποτε αποκηρύχθηκε, αποτέλεσε το κίνητρο της εγκληματικής τους δράσης κατά εκείνων που επιλέγονταν ως αντιφρονούντες, ως πολιτική και ιδεολογική τους αντίπαλοι, ως και κατά των μεταναστών.

Το καταστατικό

Στις 30 Αυγούστου 2012, ήτοι σχεδόν δύο μήνες μετά τις βουλευτικές εκλογές Μαΐου και Ιουνίου 2012, κατατέθηκε στην Εισαγγελία του Αρείου Πάγου το καταστατικό του πολιτικού κόμματος με την επωνυμία Λαϊκός Σύνδεσμος Χρυσή Αυγή. Σύμφωνα με το άρθρο 10 παράγραφος 1 αυτού, τα όργανα της κεντρικής οργάνωσης του κόμματος κατά τη σειρά της κομματικής ιεραρχίας αυτού είναι:

1. Το συνέδριο του κόμματος, 2. Ο γενικός γραμματέας του κόμματος, 3. Η κεντρική επιτροπή του κόμματος, 4. Το πολιτικό συμβούλιο του κόμματος, 5. Η επιτροπή δεοντολογίας του κόμματος, 6. Η επιτροπή ελέγχου οικονομικών του κόμματος, 7. Η επιτροπή αξιολόγησης υποψηφίων νέων μελών, ενώ στην παράγραφο 2 ορίζεται ότι οι αποφάσεις των ανώτερων ιεραρχικά οργάνων δεσμεύουν τα υφιστάμενα ιεραρχικά όργανα, οι δε αποφάσεις των οργάνων της κεντρικής οργανώσεις του κόμματος δεσμεύουν τα περιφερειακά όργανα αυτού, εφαρμόζονται υποχρεωτικά από όλα τα κομματικά όργανα καθώς και από τα μέλη του κόμματος.

Η ιεραρχική δομή

(…) Κύριο χαρακτηριστικό της εγκληματικής οργάνωσης η οποία εκκολάφθηκε στους κόλπους του πολιτικού σχηματισμού και μετέπειτα πολιτικού κόμματος με την επωνυμία Λαϊκός Σύνδεσμος Χρυσή Αυγή και δραστηριοποιείται υπό την κάλυψή του ήταν η ιεραρχική δομή της με επικεφαλής τον αρχηγό της κατηγορούμενο Νικόλαο Μιχαλολιάκο, στη συνέχεια τους βουλευτές του κόμματος, οι οποίοι είχαν οριστεί και περιφερειάρχες, σε συνενωμένες μεγάλες εκλογικές περιφέρειες για τον συντονισμό των δράσεων, και τέλος τους υπεύθυνους κάθε τοπικής οργάνωσης που αποκαλούνταν πυρηνάρχες και προέρχονταν από τους επικεφαλής των πρώτων μικρών ομάδων οπαδών και φίλων του κόμματος, που αργότερα διευρύνθηκαν και αναβαθμίστηκαν σε τοπικές οργανώσεις. Η εγκληματική της δράση που σκοπό είχε την διά της βίας αντιμετώπιση των αλλοδαπών, των ιδεολογικών αντιπάλων, των αντιφρονούντων και διά του τρόπου αυτού την επιβολή και διάδοση πολιτικών ιδεών και θεωριών εκδηλωνόταν μέσω τοπικών οργανώσεων και πάντα υπό την καθοδήγηση ανωτέρου στην ιεραρχία στελέχους της. Ο επικεφαλής της τοπικής οργάνωσης, πυρηνάρχης μετά τον Μάιο του 2012, οπότε η εγκληματική οργάνωση ως πολιτικό κόμμα εισήλθε στη Βουλή, αναφερόταν απευθείας στον τοπικό βουλευτή περιφερειάρχη και αυτός ακολούθως στην ανώτατη ηγεσία αυτής. Στο καταστατικό που κατατέθηκε στην Εισαγγελία του Αρείου Πάγου και συγκεκριμένα στην παράγραφο 3 του άρθρου 26 ορίζεται ότι: “οι τοπικές οργανώσεις αναλαμβάνουν τη διοργάνωση και το συντονισμό των κομματικών δράσεων σε τοπικό επίπεδο, εποπτεύονται και ελέγχονται από την κεντρική επιτροπή του κόμματος”.

Η ιεραρχική δομή της Χρυσής Αυγής ήταν τέτοια, ώστε να εξασφαλίζει όχι μόνο ότι κάθε κατώτερο όργανο θα υπακούει στις εντολές του ανώτερου, αλλά περαιτέρω ότι καμία κομματική ενέργεια δεν γινόταν, χωρίς την ρητή εκ των προτέρων εντολή του ανώτερου οργάνου, που φτάνει μέχρι την κεντρική διοίκηση. Η αρχή αυτή επαναλαμβάνεται από τα στελέχη της οργάνωσης και αποτελεί αντικείμενο εγκυκλίων. Η ιεραρχική δομή της Χρυσής Αυγής επιτάσσει περαιτέρω την διαρκή λογοδοσία των κατώτερων οργάνων στην κεντρική διοίκηση, η οποία ενημερώνεται αδιάλειπτα για όλες τις δράσεις εξελίξεις και αλλαγές στα πλαίσια μιας τοπικής οργάνωσης, μέσω μηνιαίων αναφορών, υπογεγραμμένων από τον τοπικό γραμματέα. Απευθείας επικοινωνία απλού μέλους, ή και κατώτερου οργάνου, με την κεντρική διοίκηση παρακάμπτοντας ενδιάμεσο όργανο απαγορεύεται ρητά, αφού κάτι τέτοιο θα παραβίαζε την ιεραρχία. Η ανάγκη απόλυτης πειθαρχίας στην ιεραρχία συνέχισε και μετά την είσοδο της Χρυσής Αυγής στη Βουλή. Ετσι στην από 23 Απριλίου 2013 υπ’ αριθμόν 20 εγκύκλιο, που υπογράφεται από τον Χρήστο Παππά, με εντολή γενικού γραμματέα κοινοποιούμενης στο πολιτικό συμβούλιο, την κεντρική επιτροπή, τις περιφερειακές και τοπικές οργανώσεις, τους πυρήνες και τα μέλη του συνεδρίου αναφέρεται: “Γίνεται κατανοητό ότι η περαιτέρω επιτυχής πορεία του κινήματος θα εξαρτηθεί από την συμπαγή, αρραγή και καλά δομημένη οργανωτική του μορφή. Συνεπώς από εδώ και στο εξής όλες οι διαδικασίες θα προωθούνται μέσα από τα διοικητικά όργανα χωρίς καμία παρέκκλιση. Θα θεωρείται επομένως παράπτωμα η νοοτροπία, καθώς και οι ενέργειες ελαχίστων, οι οποίοι κινούνται εξωθεσμικά, και χρησιμοποιούν το όνομα του αρχηγού ή ισχυρίζονται ότι ήρθαν σε απευθείας συνεννόηση με τον αρχηγό. Θα πρέπει να λειτουργήσουμε με τα όργανα του κινήματος σαν ένας πολιτικός απελευθερωτικός στρατός του εθνικισμού και να εφαρμόσουμε πιστά την πάγια αρχή του στρατιωτικού δόγματος που λέγεται απαρέγκλιτη πίστη και υπακοή στην ιεραρχία”.

(…) Οι εντολές της κεντρικής διοίκησης αφορούν όχι μόνο τη γενική κατεύθυνση των δράσεων των κατώτερων οργάνων, αλλά κάθε λεπτομέρεια της δράσης της οργάνωσης, τόσο στο ιδεολογικό, όσο και στο πρακτικό πεδίο αφού η κεντρική διοίκηση με εγκυκλίους της καθορίζει εκ των προτέρων ακόμα και το τι θα κρατάνε τα μέλη κατά τη διάρκεια της ετήσιας πορείας στα Ιμια το 2013.

Χαρακτηριστικά παραδείγματα επιβεβαιώνουν πλήρως στην ιεραρχία από τον αρχηγό μέχρι τον τελευταίο υποστηρικτή και την απαρέγκλιτη τυφλή και απόλυτη πειθαρχία των κατώτερων στους ανώτερους, χωρίς δικαίωμα έκφρασης, αντιλογίας, ακόμα και απορίας, πειθαρχία απαραίτητη για την υλοποίηση των καταστατικών σκοπών και στόχων της εγκληματικής οργάνωσης.

Η αρχή του αρχηγού

Η αρχή του αρχηγού αποδεικνύεται ότι διαπερνά την ιεραρχική δομή της εγκληματικής οργάνωσης από την αρχή της ίδρυσής της. Ο γενικός γραμματέας, ο αρχηγός, ο ανώτατος ηγέτης, ο Νικόλαος Μιχαλολιάκος έχει την απόλυτη, απεριόριστη και αδιαμφισβήτητη εξουσία ως και την απόλυτη ευθύνη των τελικών αποφάσεων. Η πίστη στον αρχηγό ανάγεται σε επίπεδο μεταφυσικής, εκδηλώνεται δε πανηγυρικά και με τη διαδικασία του Ορκου.

(…) Η μετεξέλιξη ενός πυρήνα σε τοπική οργάνωση, το άνοιγμα των γραφείων, η συγκρότηση του πενταμελούς συμβουλίου διοίκησης ήταν αποκλειστική αρμοδιότητα και ευθύνη της κεντρικής διοίκησης, η οποία εκπροσωπείτο ανά πάσα στιγμή από τον εκάστοτε υπεύθυνο περιφέρειας. Η κεντρική διοίκηση ήξερε λοιπόν από τους επικεφαλής και τα μέλη των τοπικών, έστελνε οδηγίες και ελάμβανε γνώση για οποιαδήποτε πράξη των τοπικών, και καμία τοπική δεν άνοιγε καν, αν δεν είχε την έγκριση του αρχηγού προσωπικά και του πολιτικού συμβουλίου.

(…) Από την αποδεικτική διαδικασία προέκυψε ότι κάθε παραβίαση της ιεραρχίας επέσυρε πειθαρχικές ποινές για μέλη, τα οποία δεν παρακολουθούσαν εντολή που δόθηκε από ανώτερο όργανο. Οι πειθαρχικές ποινές περιελάμβαναν ακόμα και τον αποκλεισμό του αποπεμφθέντος από όλα τα γραφεία.

Η επιχειρησιακή δράση

(…) Η επιχειρησιακή δράση της Χρυσής Αυγής έναντι τρίτων υλοποιείτο από επίλεκτες ομάδες στελεχών, μελών, υποστηρικτών που ασπάζονταν τους σκοπούς της και την ιδεολογία της, για την οποία τακτικές ήταν οι ιδεολογικού προσανατολισμού επιμορφωτικές συναντήσεις, όπου αναλύονται θέματα σχετικά με τις απόψεις και τους στόχους της Χρυσής Αυγής από ειδικούς ομιλητές. Πρόκειται για ομάδες προσώπων που συμμετείχαν σε παραστρατιωτικές εκπαιδεύσεις, έφεραν ομοιόμορφη στρατιωτική ενδυμασία, κατείχαν σχεδόν όλοι παράνομα όπλα και επιτίθεντο σε συγκεκριμένες ομάδες – στόχους.

Η ρητορική μίσους δεν εξαντλείτο σε δηλώσεις και ομιλίες βουλευτών και στελεχών, αλλά συναντάτο και σε προκηρύξεις, ανακοινώσεις, άρθρα στην εφημερίδα και το περιοδικό της Χρυσής Αυγής, όπως και στην ιστοσελίδα της. Ειδικότερα στο περιοδικό «Χρυσή Αυγή» Δεκεμβρίου 1987 σε ανακοίνωση προς τους έλληνες μαθητές υπήρχε η ακόλουθη αναφορά “(…) Μην ξεχνάς πως με τον κομμουνιστή δεν συζητάς, τον πολεμάς μέχρι θανάτου”.

Η δημόσια αυτή ρητορική μίσους του αρχηγού της ηγετικής ομάδας και των υψηλόβαθμων στελεχών του κόμματος Λαϊκός Σύνδεσμος Χρυσή Αυγή απέναντι σε όσους σκέφτονται διαφορετικά, απέναντι σε πολιτικούς αντιπάλους, αντιφρονούντες, μετανάστες, απέναντι σε κατηγορίες ανθρώπων που ανήκουν στους χαρακτηρισμένους εχθρούς τους, καλλιεργούσαν την ιδέα και την πράξη της φυλετικής υπεροχής, διαμόρφωναν, σκόπιμα και όχι τυχαία, σε ορισμένους οπαδούς, μέλη και στελέχη του αντίστοιχη συνείδηση εξουδετερώνοντας τους ηθικούς φραγμούς και τις αναστολές τους.

Δράστες των εγκληματικών αυτών πράξεων ελεγχόμενοι πλήρως από το κόμμα και τα ιδεολογικά του όργανα και δρώντας εξ ονόματος και για λογαριασμό του κόμματος και της πολιτικής τους ιδεολογίας, μετά από κάθε μία αξιόποινη πράξη που τελούσαν θεωρούσαν ότι προσέφεραν εξαιρετική υπηρεσία στην πατρίδα και στο κόμμα τους, ότι επιτύγχαναν νίκη στη μάχη του εθνικιστικού κινήματος, πίστευαν δε ότι μέσω της παράνομης και εγκληματικής τους δράσης μετατρέπονται σε άτομα σημαντικά και υπολογίσιμα.

Επιθέσεις μεθοδευμένες
οργανωμένες

Οι δράστες αυτοί, ανεξάρτητα εάν πρόκειται για μέλη του κόμματος κατά την τυπική του όρου έννοια, υποστηρικτές οπαδούς και φίλους του κόμματος, αφού για το κόμμα όλα αυτά τα άτομα είναι ενεργά και ισότιμα μεταξύ τους, σε όλα τα περιστατικά βίας, που αναφέρονται, δεν έδρασαν αυτοβούλως αλλά προγραμματισμένα και οργανωμένα, κατά κανόνα, όλοι μέλη ταγμάτων εφόδου κάποιας τοπικής οργάνωσης, κυρίως δε εκείνων της Νίκαιας, του Περάματος και του Πειραιά, πάντοτε υπό την καθοδήγηση κάποιου βουλευτή του κόμματος ή άλλου ηγετικού στελέχους. Ενεργούσαν εξ ονόματος και για λογαριασμό του κόμματος, όπως δηλώνουν άλλωστε και κατά τις επιθέσεις τους, όπως έγινε κατά τις επιθέσεις αυτών στον κοινωνικό χώρο Αντίπνοια, σε βάρος των αιγύπτιων αλιεργατών, σε βάρος των συνδικαλιστών του ΠΑΜΕ, στον κοινωνικό χώρο Συνεργείο και αλλού εφαρμόζοντας πιστά τις ιδεολογικές αρχές και τις ιδεολογικές διακηρύξεις του αρχηγού, των βουλευτών και υψηλόβαθμων στελεχών, τις οποίες προέβαλλαν με κάθε ευκαιρία και σε κάθε εκδήλωση.

Από την ίδρυσή του το κόμμα της Χρυσής Αυγής είχε σημειώσει επιχειρησιακή δράση που συνίστατο σε επιθέσεις μεθοδευμένες και οργανωμένες σε βάθος χρόνου κατά πολιτικών αντιπάλων, μεταναστών, αντιφρονούντων, στοχοποιημένων ημεδαπών που είχαν αντίθετη ιδεολογία από αυτή της Χρυσής Αυγής».