«Τζαζ σημαίνει ότι εφευρίσκεις ξανά τον εαυτό σου»

«Το τελευταίο πράγμα που θέλω να κάνω ζώντας στην Ελλάδα είναι να παίξω μουσική ελληνική σε Ελληνες. Αυτό που θέλω είναι να αγγίξω το άρωμα, να νιώσω τη γεύση της νέας μου μουσικής, αυτής που κάνω τώρα με το “Pοesis Quartet”». O Gilad Atzmon (Γκίλαντ Ατζμον), βρετανός σαξοφωνίστας της τζαζ, μυθιστοριογράφος, πολιτικός ακτιβιστής και συγγραφέας, παρουσιάζει την ερχόμενη Πέμπτη στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών τη νέα του εργασία «Poesis». Σε αυτήν συνδέει τον ήχο του Artie Shaw και του Sidney Bechet με αυτόν του Πετρολούκα Χαλκιά. Το «Poesis Quartet» αποτελούν οι Tali Atzmon (φωνή), Roman Gomez (μπαντονεόν, κιθάρα), Γρηγόρης Θεοδωρίδης (κοντραμπάσο) και ο ίδιος στο σαξόφωνο και το κλαρινέτο.

Ο Ατζμον έχει συνεργαστεί με κορυφαίους καλλιτέχνες, μεταξύ άλλων τους Pink Floyd, Robert Wyatt, Waterboys, Paul McCartney, Ian Dury & the Blockheads, Sinead O’Connor, Robbie Williams, έχει περιοδεύσει τον κόσμο με την μπάντα του «Orient House» και έχει εκδώσει πάνω από 15 σόλο άλμπουμ με τις εταιρείες Enja Records, Harmonia Mundi, World Village, Irida Music κ.ά. Γεννήθηκε στο Τελ Αβίβ του Ισραήλ από συντηρητική εβραϊκή οικογένεια. Μεγάλωσε στην Ιερουσαλήμ, όπου ο πατέρας του υπηρέτησε στον στρατό. Αρχισε να ενδιαφέρεται για τη βρετανική τζαζ όταν άκουσε τους Ronnie Scott και Tubby Hayes. Μετά από ατύχημα που είχε στην αναρρίχηση και έναν χρόνο σε ακινησία, άρχισε να ασχολείται με το σαξόφωνο. Ανακάλυψε το bebop και τον Charlie Parker, κάτι που τον οδήγησε αυτομάτως στην αγκαλιά της τζαζ. Αν και έχει υπηρετήσει στον ισραηλινό στρατό – Ιατρικό Σώμα και Ισραηλινή Πολεμική Αεροπορία -, έχει επικρίνει συχνά τις κυβερνήσεις της πατρίδας του για τις σχέσεις με την Παλαιστίνη. «Είμαι εβραϊκής καταγωγής, αλλά δεν θεωρώ τον εαυτό μου Εβραίο. Επίσης, δεν είμαι ακτιβιστής και δεν υπήρξα ποτέ. Στην πραγματικότητα προσπαθώ να μείνω όσο πιο μακριά μπορώ από τους ακτιβιστές. Γιατί; Επειδή οι ακτιβιστές ξέρουν πάντα ποιες είναι οι “σωστές απαντήσεις” και στην πραγματικότητα είμαι φιλόσοφος, με ενδιαφέρει να “βελτιώνω τις ερωτήσεις”. Κάνω πολλά πράγματα, έχω κάνει πολλά, αλλά είμαι πρωτίστως καλλιτέχνης της Jazz. Τι είναι ένας καλλιτέχνης της τζαζ; Ενα άτομο που προσπαθεί να επανεφεύρει τον εαυτό του κάθε βράδυ. Η τζαζ έχει να κάνει με τη διατήρηση της φρεσκάδας. Δεν είναι εύκολο, μάλλον αποτυγχάνω τις περισσότερες φορές που παίζω, αλλά αυτός είναι ο στόχος της ζωής μου και είναι αρκετά συναρπαστικός» δηλώνει στη συνέντευξή μας. «Οταν ήμουν 17 χρόνων, άκουσα το “Bird with Strings” (του Charlie Parker). Η ομορφιά του με συγκλόνισε. Από εκείνη τη στιγμή, τίποτα δεν με ενθουσίασε περισσότερο από το να αναπαράγω αυτή την ομορφιά και τελικά να βρω τη δική μου φωνή στον τομέα της μαύρης αμερικανικής μουσικής».

Ο στόχος του με το νέο του project είναι να αναζητήσει νέους ήχους «για να συνθέσουμε νέες μορφές ομορφιάς. Οσο για το άλμπουμ “Poesis”, είναι μια προσπάθεια προβληματισμού στους ήχους που μας έκαναν να αγαπήσουμε τη μουσική των Nino Rota, Astor Piazzolla, Sidney Bechet, Duke Ellington κ.λπ. Είναι μια προσπάθεια επιστροφής σε αυτές τις μεγάλες ποιητικές στιγμές του 20ού αιώνα στην Αθήνα του 2022», την οποία χαρακτηρίζει «σαν στο σπίτι του».

ΓΙΑ ΤΟ ΙΣΡΑΗΛ. Ο Ατζμον πάντα έλεγε τη γνώμη του και όπως επισημαίνει «έχω καταφέρει να στεναχωρήσω πολύ κόσμο. Αλλά έζησα την αλήθεια μου, αυτή ήταν η επιλογή μου, δεν το μετανιώνω και αν είχα άλλη μια ευκαιρία να ζήσω τον ίδιο δρόμο, μάλλον θα επαναλάμβανα ακριβώς τις ίδιες επιλογές. Είναι αλήθεια ότι θεωρώ τον εαυτό μου ως πρώην Ισραηλινό και πρώην Εβραίο. Είμαι αναγνώστης του μεγάλου φιλοσόφου Otto Weininger, ο οποίος συνειδητοποίησε πριν από έναν αιώνα ότι μισούμε στους άλλους αυτό που απωθούμε στον εαυτό μας. Σύμφωνα με τον Weininger αυτός είναι ο λόγος που οι μεγαλύτεροι αντισημίτες είναι συχνά Εβραίοι και γιατί οι πιο πικραμένοι ομοφοβικοί είναι συχνά γκέι. Το μάθημά μου από τον Weininger είναι ότι αντί να μισώ τους άλλους, επικεντρώνομαι στο να μισώ τον εαυτό μου. Ο λόγος που εξακολουθώ να βελτιώνομαι ως σαξοφωνίστας είναι επειδή μισώ τις διαφορετικές πτυχές του παιξίματός μου. Συνειδητοποίησα επίσης ότι πολλά από τα θέματα που επικρίνω στο Ισραήλ ή στην εβραϊκή πολιτική είναι επίσης ζωντανά μέσα μου. Γι’ αυτό επικεντρώνομαι στην αντιμετώπιση του εαυτού μου, επομένως μπορεί να με θεωρείτε έναν περήφανο που μισεί τον εαυτό μου. Ωστόσο, η πιο ενδιαφέρουσα ερώτηση είναι γιατί μερικοί άνθρωποι προσβάλλονται επειδή μισώ τον εαυτό μου. Αφήνω τους άλλους να το σκεφτούν…». Παρ’ όλο που έχει αρνηθεί την υπηκοότητα της πατρίδας του, δεν θεωρεί ότι η απόφασή του ήταν δύσκολη. «Κάποια στιγμή συνειδητοποίησα ότι το Ισραήλ είναι κράτος και η Παλαιστίνη είναι η χώρα. Αυτό που αγάπησα στη γενέτειρά μου ανήκει στη χώρα και όχι στο κράτος».

INFO

Εισιτήρια: 7€ & 12€ στο www.viva.gr, και την ημέρα της συναυλίας στην είσοδο της Μουσικής Βιβλιοθήκης. Ωρα έναρξης: 20.30. To άλμπουμ «Poesis» κυκλοφορεί από την Irida Music.