{T16}Πανηγυρίζει για την προοπτική{T16}

Κερδίζεις το λιγότερο δυνατό, μπορείς να χάσει τα πάντα. Με αυτό το σκεπτικό ξεκίνησε ο Παναθηναϊκός τη φετινή του σεζόν και αυτό το σκεπτικό φέρνει σίγουρα έξτρα βάρος στην πλάτη και τη μέγιστη δυνατή πίεση σε ποδοσφαιριστές και τεχνικό επιτελείο. Ο Παναθηναϊκός του Σεπτεμβρίου είχε μπροστά του έναν στόχο που ήταν ο… αυτονόητος: να βγει και πάλι στην Ευρώπη. Το λιγότερο δυνατό δηλαδή. Επαιζαν κάθε Κυριακή με ένα μεγάλο «πρέπει» να τους συνοδεύει. Στη συγκεκριμένη επιτυχία τα μπράβο που θα ακούγονταν θα ήταν κατά πολύ λιγότερα από το… σιχτίρισμα αν ο Παναθηναϊκός δεν τα κατάφερνε. Εκεί η αποτυχία θα ήταν παταγώδης.

Ο κόσμος τη χάρηκε την επιστροφή στην Ευρώπη, θα χαρεί ακόμα περισσότερο αν η σεζόν κλείσει με την κατάκτηση του Κυπέλλου. Οι πανηγυρισμοί, όμως, δεν έχουν να κάνουν τόσο με το ότι επιστρέφει η ομάδα στα ευρωπαϊκά γήπεδα. Αλλά με την προοπτική. Δεν πανηγυρίζει κανείς επειδή ο Παναθηναϊκός θα παίξει Ιούλιο μήνα, με 40 βαθμούς Κελσίου, πιθανόν απέναντι σε μια ομάδα από τη Μολδαβία ή τα Νησιά Φερόε. Πανηγυρίζει και χαίρεται γιατί η φετινή ομάδα τον έκανε να πηγαίνει στο γήπεδο και να απολαμβάνει ξανά ποδόσφαιρο. Να νιώθει πως ο Παναθηναϊκός είναι ισχυρός, κοιτάζει στα ίσια όλους τους αντιπάλους του και δεν θα αποτελέσει έκπληξη αν κερδίσει τον Ολυμπιακό, τον ΠΑΟΚ, την ΑΕΚ. Χαίρεται και αισιοδοξεί γιατί η κανονικότητα, δηλαδή η διεκδίκηση του πρωταθλήματος Ελλάδος, έρχεται λίγο πιο κοντά από εκεί που ήταν πέρσι τέτοιο καιρό.

Και τούτη είναι η μεγαλύτερη κληρονομιά που μπορεί να αφήσει η φετινή σεζόν. Κρίνοντας, μάλιστα, από το πού βρίσκονται και οι υπόλοιποι «μεγάλοι», ο Παναθηναϊκός έχει κάθε λόγο να αισθάνεται πως το καλοκαίρι του δίνεται μια μεγάλη ευκαιρία: να επενδύσει πάνω σε όλα όσα έχτισε φέτος και να φτάσει νωρίτερα απ’ ό,τι και μέσα στην ομάδα περίμεναν σε σημείο να γίνει ξανά διεκδικητής της πρωτιάς.