Παγκόσμια κατακραυγή για {LF}την κλοπή του σκυθικού χρυσού

Eνας μυστηριώδης άνδρας με λευκή ποδιά εργαστηρίου, συνοδευόμενος από μια διμοιρία ένοπλων ρώσων στρατιωτών, εμφανίστηκε στο Μουσείο Τοπικής Ιστορίας της Μελιτόπολης. Τους ακολουθούσε μια υπάλληλος του μουσείου την οποία είχαν οδηγήσει στον χώρο από το σπίτι της, υπό την απειλή όπλου. Ο άνδρας πέρασε το κατώφλι του τριώροφου, πέτρινου κτιρίου στο παλιό τμήμα της πόλης. Αδιαφόρησε για τα περισσότερα από τα 50.000 αντικείμενα που φυλάσσονται στο μουσείο. Ζητούσε επίμονα τον σκυθικό χρυσό. Η υπάλληλος αρνήθηκε να του αποκαλύψει πού βρισκόταν, αλλά έσπευσε προς βοήθειά του ο νέος διευθυντής του μουσείου, που διορίστηκε από τους Ρώσους. Η προηγούμενη, Ουκρανή, διευθύντρια μετά την απαγωγή της και την απελευθέρωσή της από τον ρωσικό στρατό έχει εγκαταλείψει την πόλη.

Ο άνδρας κατευθύνθηκε στο υπόγειο. Φόρεσε γάντια, χρησιμοποίησε ειδικές λαβίδες και μέσα σε λίγα λεπτά άδειασε τα χαρτόκουτα, όπου ήταν κρυμμένα  δεκάδες χρυσά τεχνουργήματα ηλικίας 2.300 και πλέον ετών που συνδέονται με τον πολιτισμό των Σκυθών. Τα κιβώτια απομακρύνθηκαν από το μουσείο προς άγνωστη κατεύθυνση.

Θύμα της απροκάλυπτης αυτής ληστείας δεν είναι μόνο μία «από τις μεγαλύτερες και πιο πολύτιμες συλλογές στην Ουκρανία», όπως τη χαρακτήρισε ο δήμαρχος της Μελιτόπολης Ιβάν Φιοντόροφ, αλλά το ιστορικό παρελθόν της Ουκρανίας, όπως αναφέρουν οι «New York Times». Είναι ένα ακόμη χτύπημα εκ μέρους των Ρώσων, με στόχο την εξαφάνιση της πολιτιστικής κληρονομιάς της πληττόμενης χώρας, που έπεται εκείνων που έχουν σημειωθεί εδώ και εβδομάδες με επίκεντρο τη Μαριούπολη, αλλά και σε ολόκληρη τη χώρα, καθώς δεκάδες είναι, σύμφωνα με αξιωματούχους, οι λεηλασίες και οι καταστροφές εκκλησιών, μνημείων, ακόμη και προτομών σε δημόσιους χώρους, ενώ σε 250 υπολογίζονται τα μουσεία και τα πολιτιστικά ιδρύματα που έχουν πληγεί από τον πόλεμο.

198 ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΑ. Μετά τον πρώτο έλεγχο της ουκρανικής πλευράς, από το μουσείο της Μελιτόπολης φαίνεται πως αφαιρέθηκαν τουλάχιστον 198 χρυσά αντικείμενα, συμπεριλαμβανομένων διακοσμητικών με τη μορφή λουλουδιών, χρυσών σκευών, σπάνιων όπλων και μεταλλίων. Ορισμένα δε εκ των αντικειμένων αυτών εκτιμάται ότι ήταν ελληνικής προέλευσης, καθώς είναι γνωστό πως τα νομαδικά φύλα των Σκυθών που ζούσαν στην Κεντρική Ασία, αλλά και στην περιοχή της Κριμαίας, διατηρούσαν σχέσεις με τους αρχαίους Ελληνες.

«Είναι λυπηρό η βαρβαρότητα του πολέμου να εκδηλώνεται με επιθέσεις στα μουσεία και σε ό,τι εκφράζει το ανθρώπινο πνεύμα και τον πολιτισμό. Ομως δεν είναι η πρώτη φορά που η Ρωσία αντιμετωπίζει με αυτόν τον τρόπο τα έργα τέχνης. Επί δεκαετίες, έπειτα από την πτώση του ναζιστικού καθεστώτος, ο θησαυρός του Πριάμου από τις ανασκαφές του Σλήμαν μεταφέρθηκε στη Ρωσία, για να αποκαλυφθεί πολλά χρόνια αργότερα, το 1993, στο Μουσείο Πούσκιν. Καταδικάζουμε απερίφραστα αυτές τις ενέργειες» αναφέρει μεταξύ άλλων σε δήλωσή της η υπουργός Πολιτισμού Λίνα Μενδώνη.

Η ρωσική πλευρά από την πλευρά της επιβεβαιώνει τη λεηλασία χαρακτηρίζοντας τα κλοπιμαία ως «μεγάλης πολιτιστικής αξίας για ολόκληρη την πρώην Σοβιετική Ενωση» και τονίζοντας πως χάρη στη συγκεκριμένη επιχείρηση «οι κάτοικοι της πόλης της Μελιτόπολης – και όχι μόνο της Μελιτόπολης – θα μπορέσουν να δουν ξανά μια μεγάλη συλλογή σκυθικού χρυσού», χωρίς να διευκρινίζει πότε και πού θα εκτεθεί.

Η υπάλληλος που δεν υπέδειξε το σημείο όπου ήταν κρυμμένος ο θησαυρός αφέθηκε ελεύθερη μετά την κλοπή. Δύο μέρες αργότερα, ωστόσο, συνελήφθη εκ νέου και η τύχη της αγνοείται.