Αποδιοργανώνεται {LF}το οργανωμένο έγκλημα;

Οπου κι αν στεκόταν

ήταν πάντα με την πλάτη στον τοίχο

Νίκος Δαββέτας, Αντρες χωρίς άντρες

Πολλά λέγονται και γράφονται τελευταία για το οργανωμένο έγκλημα και τις πιθανές σχέσεις του με την τρομοκρατία και την πολιτική διαφθορά, ως ένα παράνομο continuum με κοινές αναφορές και στόχους. Το πρώτο χαρακτηριστικό του οργανωμένου εγκλήματος είναι ότι δεν έχει κάποιο ιδιαίτερο ιδεολογικό στίγμα, ενώ η μονοπώληση της βίας και η αύξηση των κερδών συνιστά τη βασική προτεραιότητα των κλειστών και αυστηρά ιεραρχημένων ομάδων. Ενα άλλο χαρακτηριστικό είναι η ύπαρξη εκτεταμένων δικτύων συγ-κάλυψης και επιρροής [τόσο στο νόμιμο, όσο και στο παράνομο πεδίο των θεσμικών αρμοδιοτήτων].

Η λειτουργία του οργανωμένου εγκλήματος συχνά αποδιοργανώνει την αποτελεσματικότητα των διωκτικών/δικαστικών αρχών, οι οποίες μοιάζουν αδύναμες στο ν’ ακολουθήσουν τα ίχνη της διαδρομής της βίας και του χρήματος. Οι συμμορίες και τα κυκλώματα έχουν εισχωρήσει και κυριαρχούν στον υπόκοσμο, αλλά διαθέτουν «μάτια και αυτιά» και στον υπέρκοσμο [δηλαδή σε άτομα υπεράνω υποψίας]. Από την άλλη πλευρά το ξέπλυμα του βρώμικου χρήματος σε νόμιμες δραστηριότητες [πολλές φορές και κοινωνικά ωφέλιμες] θολώνει την εικόνα και δημιουργεί  κλίμα «συμπάθειας» σε μέρος του λαού, που φοβάται περισσότερο τους κοινούς εγκληματίες από τους μαφιόζους. Οι υπόγειες διασυνδέσεις της πολιτικής οικονομίας και των πλοκαμιών του οργανωμένου εγκλήματος, όχι μόνον προβάλλουν ένα underground government model [ιδίως σε ορισμένες χώρες της Λατινικής Αμερικής], αλλά προκαλούν κινδύνους/ρωγμές και στα δικαϊκά συστήματα των αναπτυγμένων χωρών της Ευρώπης. Τηρουμένων των αναλογιών το οργανωμένο έγκλημα συνιστά ένα είδος «θερμού πολέμου», καθώς η οριζόντια δράση των Καρτέλ και των Νονών υπονομεύει τις αρχές και τις αξίες του Κράτους δικαίου. Παίζοντας με τα κενά των νομοθεσιών κι ενθαρρύνοντας την εξαγορά ή την εκβίαση των δημοσίων λειτουργών οι πολυεθνικές του εγκλήματος χτίζουν ένα πλέγμα «προστασίας» [εν είδει οιονεί-προστατευτισμού], το οποίο μαζί με την ομερτά, καθίσταται αδιαπέραστο.

Στη χώρα μας τα αιματηρά ξεκαθαρίσματα λογαριασμών δεν πρέπει να σχετίζονται με προσωπικές διαφορές ή με αντεκδικήσεις, αλλά με μία βίαιη αναδιανομή της πίτας, καθώς φαίνεται πως νέοι παίκτες ζητούν μερίδιο από τα κέρδη της μαύρης αγοράς. Το ερώτημα που τίθεται είναι σχετικό με το είδος της εγκληματικής πίτας που εξηγεί τόσο αίμα και επίσης με το ποιόν των νέων παικτών. Αν δεν απαντηθούν αυτές οι απορίες μπορεί η Αστυνομία να συλλαμβάνει εκτελεστές αλλά οι μέσα κούκλες της Μπάμπουσκα θα παραμένουν και πάλι άθικτες κι αόρατες [άρα επικίνδυνες για τη Δημοκρατία].

ΥΓ. Ας ετοιμαστούμε για την εμφάνιση μιας νέας μορφής οργανωμένου τρομοεγκλήματος το οποίο, κατά τη γνώμη μου, θα συνιστά μέρος από τα «βρώμικα απόνερα» του ρωσο-ουκρανικού πολέμου στην Ευρώπη [κι όχι μόνο]

ΥΓ2. «Μόνον όταν ξέρουμε το μέρος όπου κοιμούνται οι νεκροί, κοιμόμαστε κι εμείς ήσυχοι» [Ν. Δαββέτας]

Ο καθηγητής Γιάννης Πανούσης είναι πρώην υπουργός