«Αμαζόνιος»: ένα ταξίδι στην παιδική ηλικία

Στο Πολύδροσο Αττικής, στο κτήμα όπου το ζεύγος των καλλιτεχνών Νίκου Κεσσανλή και Χρύσας Ρωμανού είχε δημιουργήσει το εργαστήριό του, ο Δημήτρης Τσουμπλέκας συμπληρώνει τον διάλογο συγγένειας παρουσιάζοντας τον «Αμαζόνιο»: την πρώτη έκθεση με την οποία το ΕΜΣΤ εγκαινιάζει το extra muros πρόγραμμά του. Ο «Αμαζόνιος» είναι ένα ταξίδι στη μνήμη και μια γνωριμία με μια κρυφή όψη της πόλης, ο διάλογος ενός σύγχρονου σημαντικού καλλιτέχνη με τους σπουδαίους «προγόνους» του – και με έναν τρόπο προγόνους όλων μας – κι ένα θραύσμα από μια πτυχή της Αθήνας που έχει σχεδόν ολοκληρωτικά θυσιαστεί στον βωμό της αστικής ανάπτυξης.

«Αμαζόνιο είχε βαφτίσει ο Κεσσανλής μια άκρη του κτήματος που βρισκόταν πάνω στο ρέμα. Σε εκείνο το σημείο μάλιστα είχε φυτέψει διάφορα δέντρα και κάκτους που είχαν φέρει με τη Ρωμανού από κάποιο ταξίδι τους εκεί και από άλλα εξωτικά μέρη», εξηγεί ο Δημήτρης Τσουμπλέκας μιλώντας για τη συνήθεια του Κεσσανλή να παίζει με τα τοπωνύμια. Ο «Αμαζόνιος», που εγκαινιάζεται στις 6 Μαΐου, είναι ένα πολυδιάσταστο έργο. Αποτελείται από φωτογραφίες μεγάλου μεγέθους  (απεικονίζουν τον χώρο και το τοπίο που τον περιβάλλει, νεκρές φύσεις τοποθετημένες στο εργαστήριο, αρχιτεκτονικές λεπτομέρειες), από γλυπτικές κατασκευές (αναπάντεχες συναρμογές αντικειμένων που κυρίως βρέθηκαν στο εργαστήριο, παλιών υλικών ζωγραφικής, οργανικών υλικών από την περιοχή), καθώς και από μια εγκατάσταση στον χώρο και δύο επιτόπιες προβολές βίντεο. Αναπτύσσεται σε πολλούς χώρους εντός και εκτός του εργαστηρίου του Κεσσανλή και της Ρωμανού. Καθώς ο επισκέπτης περνά από τον παλιό σκοτεινό θάλαμο («Το Αμπάρι») σε αυτό καθαυτό το εργαστήριο και από τις άδειες αποθήκες («Το Δάσος») στην εγκαταλελειμμένη πισίνα («Το Ποτάμι»), συναντά φασματικά έργα του Δ. Τσουμπλέκα – φωτογραφίες και βίντεο, γλυπτά και εγκαταστάσεις, objets trouvés και συνθέσεις – με στοιχεία του ίδιου του χώρου: οργανικά υλικά, κλαδιά, φύλλα, πέτρες από το ρέμα και τον κήπο αλλά και υλικά ζωγραφικής, τελάρα, καβαλέτα, πηχάκια κ.ά. Στο τέλος της διαδρομής, ο θεατής συναντά μια φωτεινή επιγραφή που κρέμεται ανάμεσα σε δύο δέντρα («Αμαζόνιος»). Το σημείο θέασης που ανοίγεται σε αυτό το κοντινό και ανοίκειο τοπίο είναι μια ρωγμή στον αστικό ιστό.

Ο «Αμαζόνιος» είναι το παιχνίδι χαρτογράφησης ενός οικείου σε όλους μας τόπου που πια δεν υπάρχει: της παιδικής ηλικίας. Οπως λέει ο ίδιος ο καλλιτέχνης, «τα τελευταία επτά χρόνια δούλεψα στο ίδιο το εργαστήριο αλλά και στη γύρω περιοχή, στο κτήμα που γνωρίζω από παιδί και στο παρακείμενο ρέμα Πολυδρόσου. Το ίδιο το έργο μου συνδιαλέγεται με την έννοια του καλλιτεχνικού εργαστηρίου ως τόπου παραγωγής ιδεών και πεδίου δοκιμών, με τη φωτογραφική γλώσσα, τη σχέση της με τη γλυπτική και την απεικόνιση, την καλλιτεχνική συγγένεια και την αγωνία της επίδρασης».

INFO

Δημήτρης Τσουμπλέκας, «Αμαζόνιος» (We are sailing with a corpse in the cargo), κτήμα και εργαστήριο Νίκου Κεσσανλή και Χρύσας Ρωμανού, Μαρούσι, 6/5-3/7, 18.00-21.00