ΜΟΥΣΙΚΗ ΤΡΑΠΟΥΛΑ

Kurt Vile, «(Watch My Moves)»

Στα 42 του χρόνια ο αμερικανός τραγουδιστής, τραγουδοποιός, πολυοργανίστας και παραγωγός δίσκων (και πρώην κιθαρίστας του ροκ συγκροτήματος War on Drugs), επηρεασμένος από τους Pavement, John Prine, Neil Young, Tom Petty, Dinosaur Jr. και John Fahey ξεκίνησε τη μουσική του διαδρομή δημιουργώντας ηχογραφήσεις lo-fi στο σπίτι με τον συχνό συνεργάτη Adam Granduciel. Αυτό έχει παίξει τον ρόλο του και στην τελευταία του, άκρως ενδιαφέρουσα ένατη εργασία του.

Οπως πολλοί μουσικοί που περιοδεύουν έτσι και ο συγκεκριμένος βγήκε έξω από τα νερά του, με την πανδημία του COVID-19. Με τον σταθερό κύκλο ηχογράφησης, κυκλοφορίας άλμπουμ και εκτεταμένων περιοδειών να έχει ανατραπεί, πέρασε μεγάλο μέρος του 2020 και του 2021, ετοιμάζοντας το νέο του άλμπουμ. Το ντεμπούτο του σε μεγάλη εταιρεία και ίσως ταυτόχρονα το πιο μελετημένο στη στοχαστική χαλαρή ποπ που παρουσιάζει.

Η περιπλανώμενη σύνθεση τραγουδιών του οδηγεί στο αυθόρμητο groove του, το οποίο είναι γεμάτο από κοσμικά synth και διαλύεται από θορυβώδη ξεσπάσματα κιθάρας και το βαρύ σαξόφωνο. Το ντουέτο του με την Cate Le Bon στο «Jesus on a Wire» είναι από τις πιο φιλικές στιγμές του άλμπουμ, αποτελώντας ένα ρουστίκ φολκ-ροκ με ταλαντευόμενες ακουστικές κιθάρες. Το παζλ του αμερικανού τραγουδοποιού περιλαμβάνει επίσης θρηνητικά βιολιά, αφηρημένες συνθετικές ιδέες σε μερικά οργανικά ιντερμέδια, μελωδίες. Και οι στίχοι του ακολουθούν τους ίδιους δρόμους. Αποτυπώνει τα συναισθήματά του για τον κορωνοϊό, ψυχεδελικές εικόνες κλειστοφοβίας, ενώ το μυαλό του ταξιδεύει σε άγνωστους γαλαξίες. Και τα 15 κομμάτια του άλμπουμ είναι άξια λόγου, δημιουργώντας οικείο σύνολο για τον (καλόπιστο) ακροατή, ενίοτε με απρόβλεπτες στιγμές, προσεγγίζοντας το ίδιο είδος τραγουδιών που έκανε από τότε που ξεκίνησε την πορεία του.

Jewel, «Freewheelin’ Woman»

Η αμερικανίδα τραγουδίστρια-τραγουδοποιός, μουσικός, ηθοποιός και συγγραφέας, μεγάλωσε κοντά στην πόλη Homer της Αλάσκας, τραγουδώντας μεταξύ άλλων και γιόντελ (μορφή τραγουδιού που περιλαμβάνει επαναλαμβανόμενες και γρήγορες αλλαγές του τόνου) ως ντουέτο με τον πατέρα της, τοπικό μουσικό. Σε ηλικία δεκαπέντε ετών, έλαβε υποτροφία στην Ακαδημία Τεχνών Interlochen στο Μίσιγκαν, όπου σπούδασε τραγουδίστρια της όπερας. Μετά την αποφοίτησή της, άρχισε να γράφει και να παίζει σε κλαμπ και καφετέριες στο Σαν Ντιέγκο της Καλιφόρνιας για να φθάσουμε σε τέσσερις υποψηφιότητες Grammy και σε πωλήσεις άνω των 30.000.000 εκατομμυρίων αντιτύπων. Η νέα της δουλειά αν και 13η, είναι άκρως τυχερή. Επτά χρόνια μετά την επανεκκίνηση της καριέρας της με το «Picking Up the Pieces», επιστρέφει με το λαμπερό και εκλεκτικό άλμπουμ που της ταιριάζει. Αν και ο δίσκος έχει μερικά σημεία με αναφορές στην πρώιμη folk, εντούτοις γλυκοκοιτάζει τη σόουλ και απλώνεται προς την ποπ. Αν και τραγουδά για τις ραγισμένες καρδιές, το σύνολο της εργασίας της δεν είναι ποτέ βαρύ ή θλιβερό. Δώδεκα τραγούδια για να ομορφύνουμε τις (όποιες) αναμνήσεις μας.