«Κάτι τέτοιο θα σημάνει το τέλος της Ευρωπαϊκής Eνωσης»

«Mια πιθανή εκλογή της Μαρίν Λεπέν στην προεδρία της Γαλλίας θα σημάνει το τέλος της Ευρωπαϊκής Eνωσης» προειδοποιεί ο διευθυντής της γαλλικής εφημερίδας «Le Monde» Ζερόμ Φενολιό. Σε συνέντευξή του στην ιταλική εφημερίδα «Corriere della Sera», ο έγκυρος γάλλος δημοσιογράφος σχολιάζει και τον Εμανουέλ Μακρόν λέγοντας: «Είναι ένας άνθρωπος μοναχικός, ανίκανος για ενσυναίσθηση».

Ποιες είναι, λοιπόν, κατά την άποψή του οι πιθανότητες να εκλεγεί πρόεδρος της Γαλλίας η Μαρίν Λεπέν; «Είναι κάτι που δεν μπορεί να αποκλειστεί. Δεν υπάρχουν μεγάλες πιθανότητες, αλλά είναι κάτι εφικτό. Η μάχη θα δοθεί στήθος με στήθος. Ποτέ μέχρι σήμερα δεν υπήρξε τόσο μικρή διαφορά». Το κλειδί είναι ο Μελανσόν με τις σχεδόν 8 εκατομμύρια ψήφους. Πού θα πάνε; «Ενας από τους ανταποκριτές μας περιέγραψε την κατάσταση στο Κρεΐλ, στα βόρεια της Γαλλίας, όπου το ποσοστό του Μελανσόν ξεπέρασε το 50%. Υπάρχουν αυτοί που θα ψηφίσουν Λεπέν, από μίσος για το σύστημα. Ωστόσο η πλειοψηφία θα στηρίξει τον Μακρόν. Αλλά προσέξτε: οι υποστηρικτές του Μελανσόν δεν είναι όλοι ίδιοι». Τι σημαίνει αυτό; «Η ψήφος προς τον Μελανσόν δεν είναι εξτρεμιστική ψήφος. Είναι ριζοσπαστική ψήφος. Κάποιοι από τους ψηφοφόρους του είναι παραδοσιακοί σοσιαλιστές, που αντιπαθούν τον Μακρόν, αλλά τον προτιμούν από τη Λεπέν. Αλλοι είναι νέοι, ίσως ψηφίζουν για πρώτη φορά. Ανάμεσά τους κυριαρχεί ο πειρασμός να διαμαρτυρηθούν για το κατεστημένο. Το οποίο ενσαρκώνει ο Μακρόν».

Γιατί ο πρόεδρος Μακρόν είναι τόσο αντιδημοφιλής; «Εχει κυβερνήσει κινούμενος προς τα δεξιά, αλλά τώρα χρειάζεται τις ψήφους της Αριστεράς. Στη μετριοπαθή Δεξιά είναι δημοφιλής. Η Αριστερά νιώθει προδομένη». Δεν ήταν καλός πρόεδρος τελικά; «Το οικονομικό ισοζύγιο είναι θετικό. Η ανεργία έχει μειωθεί. Ο Μακρόν μπόρεσε να προσαρμοστεί στις συνθήκες, αντιμετώπισε την πανδημία της COVID, επανεκκίνησε την οικονομία. Ωστόσο η κοινωνική ισορροπία έχει διαταραχθεί. Ο Μακρόν είναι ένας νεαρός άνδρας που κυβέρνησε με παλιό τρόπο». Τι σημαίνει αυτό; «Δεν ενεργοποίησε μηχανισμούς συμμετοχής, δεν εκσυγχρόνισε την κοινωνία, όπως πέτυχε το πρότυπό του, ο Ζισκάρ ντ’ Εστέν. Και δεν έκανε τις απαραίτητες μεταρρυθμίσεις στο πολιτικό σύστημα· έτσι το κοινοβούλιο δεν μετράει πλέον. Στην ουσία ο πολίτης έχει την αίσθηση ότι δεν υπολογίζεται πια καθόλου».

Είναι πραγματικά θέμα ουσίας; Ή μήπως φταίει το στυλ του; «Και τα δύο. Ο Μακρόν είναι ανίκανος για ενσυναίσθηση. Πρόσωπο με πρόσωπο, είναι πολύ αποτελεσματικός, αλλά μέσα στο πλήθος νιώθει άβολα. Μπορεί να σαγηνεύει, βλέπεις όμως και μια δόση κυνισμού. Είναι ένας μοναχικός άνθρωπος. Αποφασίζει τα πάντα, κάθε κίνηση, κάθε ραντεβού, μαζί με τον γενικό γραμματέα των Ηλυσίων, Αλεξίς Κολέρ. Αμφιβάλλει για την εξουσία του, γι’ αυτό δείχνει αυταρχικός. Δεν κατάφερε να φτιάξει κόμμα. Και, σε αντίθεση με τον Μελανσόν, δεν είναι σπουδαίος ομιλητής».

Υπάρχει περίπτωση ο Μακρόν να δημιουργήσει νέο κόμμα; «Σίγουρα, αν κερδίσει τις προεδρικές εκλογές. Αλλά θα είναι δύσκολο να κερδίσει την κοινοβουλευτική πλειοψηφία στις βουλευτικές εκλογές του Ιουνίου». Στην ομιλία του το βράδυ του πρώτου γύρω των εκλογών ο Μακρόν αναφέρθηκε πολλές φορές στην Ευρώπη. Λένε ότι το όνειρό του είναι να είναι ο πρώτος εκλεγμένος πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών της Ευρώπης. «Είναι αλήθεια, ο Μακρόν είναι άνθρωπος με όραμα και έχει μια πολύ δυνατή ευρωπαϊκή πίστη. Κατάλαβε ότι η Γαλλία μπορεί να μετρήσει στον κόσμο αν ενώσει την Ευρώπη. Κατάφερε να δημιουργήσει μια δυναμική, να συγκινήσει τους Γερμανούς, να παρακινήσει τη Μέρκελ να δεχθεί κοινό χρέος. Τώρα διατηρεί καλές σχέσεις με τον Σολτς και τον Ντράγκι».

Υπάρχουν εκείνοι που λένε ότι η Μαρίν Λεπέν άλλαξε. Αντίθετα, υπάρχουν εκείνοι που υποστηρίζουν ότι το μεταρρυθμιστικό της σχέδιο για την Ευρωπαϊκή Ενωση αντιπροσωπεύει την κατάργηση της ΕΕ. «Αν η Λεπέν φτάσει στο Μέγαρο των Ηλυσίων, θα είναι το τέλος της Ενωσης. Χειρότερα: η ίδια η Δημοκρατία θα κινδυνεύσει. Στην πραγματικότητα, η Λεπέν προτείνει ένα πραξικόπημα μέσω των δημοψηφισμάτων της».

Γιατί το πιστεύει αυτό; «Διότι η Δημοκρατία γεννήθηκε από την Επανάσταση. Και η Μαρίν Λεπέν, σύμμαχος με τον Ερίκ Ζεμούρ, εκπροσωπεί την αντίδραση: τη Γαλλία που ποτέ δεν αποδέχθηκε την Επανάσταση, τη διακήρυξη των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, την παγκόσμια αδελφότητα. Αντίθετα, θεωρούν το έθνος ένα ζωντανό σώμα και τους ξένους έναν ιό που του επιτίθεται και το διαφθείρει. Δεν είναι τυχαίο ότι ο Ερίκ Ζεμούρ ολοκληρώνει τις ομιλίες του φωνάζοντας: «Ζήτω η Δημοκρατία, αλλά πάνω απ’ όλα ζήτω η Γαλλία». Σαν να είναι δύο διαφορετικά πράγματα».

Γιατί η Λεπέν δεν πλήρωσε το τίμημα του πολέμου και του ιστορικού δεσμού της, ακόμα και οικονομικού, με τον Πούτιν; «Επί ένα δεκαπενθήμερο, ο πόλεμος φαινόταν να παρακινεί τους ψηφοφόρους να υποστηρίξουν Μακρόν. Στη συνέχεια, όμως, οι επιπτώσεις του πολέμου επικράτησαν, ξεκινώντας από την αύξηση των τιμών: αυτό για το οποίο μιλάει συνεχώς η Λεπέν».

Τι μπορεί να κάνει τώρα ο Μακρόν; «Δεν έχει απλό έργο. Βλέπω ότι έχει ήδη αρχίσει να μιλάει για άμβλυνση της συνταξιοδοτικής μεταρρύθμισης». Από το ένα έως το εκατό, πόσες πιθανότητες πιστεύει ότι έχει να κερδίσει η Μαρίν Λεπέν; «Δεν είναι εύκολο. Ακόμα και αν απαντήσω 20 ή 15, θα ήταν τεράστιο. Επαναλαμβάνω: δεν θα ήταν μόνο το τέλος της Ευρώπης, αλλά και της Γαλλικής Δημοκρατίας, του γαλλικού πολιτικού πολιτισμού όπως τον έχουμε οικοδομήσει».