«Η Ρωσία είναι ο εισβολέας. Πώς μπορεί να είναι κανείς ουδέτερος;»

Εξαιρετικά επικριτικός έναντι της στάσης του τούρκου προέδρου Ερντογάν στον ουκρανικό πόλεμο εμφανίζεται ο Αχμέτ Καμίλ Εροζάν, αναπληρωτής πρόεδρος και επικεφαλής διεθνών σχέσεων του τουρκικού κόμματος IYI, του «Καλού Κόμματος», στη συνέντευξή του στα «ΝΕΑ». «Ο Ερντογάν βρίσκεται σε απελπιστική θέση και η σύγκρουση στην Ουκρανία τού παρέχει ένα προπέτασμα καπνού» λέει. Οσον αφορά τις ελληνοτουρκικές σχέσεις ο τούρκος πολιτικός και διπλωμάτης με εκτενή εμπειρία – στο ΝΑΤΟ, στην πρεσβεία της Τουρκίας στη Μόσχα, στην Ομάδα Μινσκ του ΟΑΣΕ, στον ΟΑΣΑ ως μόνιμος εκπρόσωπος – εκτιμά ότι η επίλυση των διαφορών θα πρέπει να γίνει μέσω διμερούς διαλόγου.

«Ο Ερντογάν χρησιμοποιούσε τη λέξη “διαμεσολαβητής”, αλλά τώρα λέει ότι απλώς φιλοξενούμε τις συζητήσεις. Το είχαμε πει εξαρχής. Να διευκολύνουμε ναι, αλλά δεν γίνεται να παίξουμε ρόλο μεσάζοντα σε υπόθεση που αφορά γείτονες. Το κόμμα μας βλέπει θετικά το ότι η Τουρκία “φιλοξενεί” τις συναντήσεις μεταξύ ουκρανών και ρώσων αξιωματούχων. Θέλουμε να επιλυθεί η σύγκρουση, διότι οι συνέπειες δεν αφορούν μόνο τη σχέση μας με την Ουκρανία και τη Ρωσία, αλλά και την Ευρώπη» λέει ο Εροζάν, ο οποίος συμμετείχε στο Οικονομικό Φόρουμ των Δελφών.

Σχετικά με τις κυρώσεις κατά της Ρωσίας λέει ότι «η Τουρκία δεν μπορεί να ακολουθήσει την ΕΕ και το ΝΑΤΟ, όταν εισάγει σχεδόν τη μισή ποσότητα φυσικού αερίου και το 65% των εισαγωγών σιταριού από τη Ρωσία και αναμένει πέντε εκατομμύρια ρώσους τουρίστες. Η Τουρκία προσπαθεί να είναι ουδέτερη, αλλά δεν μπορεί εξαιτίας των υποχρεώσεών της από τη μια με τους Ρώσους και από την άλλη με τους Ουκρανούς. Πρόκειται για περίεργη αίσθηση ουδετερότητας. Το κόμμα μας δεν συμφωνεί με τη στάση αυτή. Η Ουκρανία έχει δεχτεί εισβολή και η Ρωσία είναι ο εισβολέας. Πώς μπορεί να είναι κανείς ουδέτερος; Πρέπει να είναι με το μέρος της χώρας που δέχεται εισβολή, με την Ουκρανία».

Ποιοι είναι οι στόχοι του Ερντογάν στο Ουκρανικό; «Εχει δύο στόχους: Πρώτον, στο επίπεδο διεθνών σχέσεων και, δεύτερον, για εσωτερικούς λόγους. Καθώς δεν επιβάλλουμε κυρώσεις, είμαστε η χώρα που έχει ανοιχτή γραμμή για διάλογο με τον Πούτιν, προσβλέποντας, έτσι, ότι διεθνώς υιοθετείται πιο επιεικής στάση έναντι της Τουρκίας. Στο εσωτερικό, εξαιτίας της άθλιας οικονομικής κατάστασης, ο Ερντογάν βρίσκεται σε απελπιστική θέση και η σύγκρουση στην Ουκρανία τού παρέχει ένα προπέτασμα καπνού. Ολοι μιλάνε για τη σύρραξη, όχι για το ύψος των τιμών ή τις οικονομικές δυσκολίες. Ο Ερντογάν επιδιώκει να αλλάξει την ατζέντα στην εσωτερική πολιτική σκηνή. Βάσει των δημοσκοπήσεων απέχει αρκετά από το 50% που απαιτείται για να κερδίσει με τον εταίρο του τις επερχόμενες εκλογές. Χρειάζεται μια επιτυχία. Βλέπει στον καθρέπτη τον εαυτό του ως ηγέτη σε παγκόσμιο επίπεδο και προσπαθεί να εμφανιστεί ως αυτός που επιλύει τη σύγκρουση».

ΤΑ ΕΛΛΗΝΟΤΟΥΡΚΙΚΑ. Η συζήτηση περνά στις ελληνοτουρκικές σχέσεις. «Πρέπει να συζητήσουμε τα ζητήματα που έχουμε με την Ελλάδα και το Κυπριακό διμερώς. Η πρόσφατη επίσκεψη Μητσοτάκη είναι θετικό βήμα» λέει ο Εροζάν. «Το ζήτημα του Αιγαίου και της Ανατολικής Μεσογείου είναι διαφορετικά. Στην Ανατολική Μεσόγειο, όπου η τουρκική κυβέρνηση αντέδρασε αργά, το ζήτημα δεν μπορεί να επιλυθεί διμερώς, διότι εμπλέκονται πολλές χώρες. Εκτός από Τουρκία, Ελλάδα και Κύπρο εμπλέκονται Αίγυπτος, Λίβανος, Συρία, Ισραήλ, ακόμη και οι Παλαιστίνιοι. Εδώ χρειάζεται διεθνής διάσκεψη». Οσον αφορά το Κυπριακό ο Εροζάν λέει ότι «παρότι ο Ερσίν Τατάρ κέρδισε τις εκλογές, υπάρχουν διαφορετικές απόψεις για την επίλυση. Ο Τατάρ υποστηρίζει τη λύση δύο κρατών, αλλά ο Μουσταφά Ακιντζί είναι υπέρ της ομοσπονδίας. Δεν είμαι υπέρ της επιβολής λύσης, πρέπει να υπάρχει κοινή αντίληψη».

Για την αγορά των S-400 από την Τουρκία λέει: «Ηταν λάθος. Δεν εντάσσεται στο τουρκικό σύστημα ούτε στο σύστημα του ΝΑΤΟ. Δεν πρόκειται για εθνικό αμυντικό σύστημα, αλλά για προσωπικό αμυντικό σύστημα». «Του Ερντογάν;» τον ρωτάμε. «Ναι» απαντά. «Θα αντιμετωπίσουμε το ζήτημα όταν αποκτήσουμε την εξουσία». Ο Εροζάν εμφανίζεται αισιόδοξος ότι ο συνασπισμός μεταξύ του δεύτερου μεγαλύτερου κόμματος CHP και του ΙΥΙ – το οποίο «βρίσκεται στην τρίτη θέση βάσει δημοσκοπήσεων» – σε συνδυασμό με τέσσερα επιπλέον μικρά κόμματα, μπορεί να κερδίσει τις εκλογές. «Αλλά ο Ερντογάν προσπαθεί να αλλάξει το εκλογικό σύστημα, να το κάνει κομμένο και ραμμένο στα μέτρα του, να αλλάξει το παιχνίδι»