Πώς να κάνουμε το VAR έναν Σαλβατόρε!

Εποχή των διαβαθμίσεων, που στην ατελέστατη νορμανδική διάλεκτο ονομάζονται μπαράζ. Πρωταγωνιστής σε ένα πρωτάθλημα που θα το ζήλευε το παλιό ΠΡΟ-ΠΟ, μια και η συνηθέστερη υπόδειξη ήταν το 1, 2, Χ. Πρωταγωνιστής που με το ραβδί του Μέρλιν, μεταμόρφωσε σε κυριακάτικους περίπατους τα ντέρμπι, ήταν ο Αγιος VAR! Και έκλεισε την αυλαία του κανονικού πρωταθλήματος αρπάζοντας κυριολεκτικά τη λαχτάρα από το στόμα του Ολυμπιακού, τη λαχτάρα του αήττητου πρωταθλήματος. Κάτι που είχαμε να δούμε από το 1964, τον Παναθηναϊκό του Δομάζου, του Λουκανίδη, του Καμάρα, του Παπουλίδη, του Παπαμανώλη, του Βαγγέλη Πανάκη και του Μινώταυρου του Γιώργου Ανδρέου.

Και όμως, οι πρωταθλητές το κατάπιαν. Και όλα τα γήπεδα στη λογική του VAR. Κι αφού το λέει ο μέγας VAR, έτσι είναι. Αποτέλεσμα: αγώνες που κάνουν τα γήπεδα δρόμο που του περνάς καλώδια και τους Μάου-Μάου της εξέδρας να κάνουν ακροβατικά στα κάγκελα, τώρα οι αγωνιστικοί χώροι Μεγάλοι Εσπερινοί με ολίγη γκρίνια των ψαλτάδων.

Μεταμόρφωση στα όρια του θαύματος. Πήρε και ο Ιωνικός Χ μέσα στην Τούμπα, στη λήξη του πρωταθλήματος και σε δυο φάσεις δικαιωματικά οι μαυροκέφαλοι γκρινιάζανε και η εξέδρα νιαούριζε στεντόρια… αλλά όλα μέχρις εκεί. Oταν μίλησε ο VAR οι βάρβαροι σώπασαν. Μια από τα ίδια στην Τρίπολη, που οι Αρειανοί άλωσαν τη Μάντρα του Κολοκοτρώνη. Φταρνίστηκαν 2-3 φορές οι Τριπολιτσιώτες, αλλά όταν μίλησε ο Ιαβέρης, μούγκα στη στρούγκα.

Και σιγά-σιγά τα πάντα περνάνε σε σκηνικό Μεταμορφώσεως. Ενα πρωτάθλημα γεννημένο για ΠΡΟ-ΠΟ. Και η εξέδρα στα πρόθυρα ψυχικού λαλά… Γιατί δεν μπορούν να ξεσπάσουν, να γκρεμίσουν, να δείρουν, να μπουκάρουν. Εβαλαν στη ζωή τους νταλκά… Πού οι μέρες περιβόλι, που μάντρωναν τα κοράκια στα κλουβιά τους για μερόνυχτα… Τώρα άπαντες στον Σταθμό του… Μέτρου.

Οσο για τα παρατράγουδα αυτά πια έξω από τα γήπεδα, και για τα κοράκια σανίδα σωτηρίας… αντί δαμόκλειες σπάθες. Γλίτωσαν από τις μεγάλες αποφάσεις… και διαχειρίζονται τα ψιλολόγια… Κάτι φάουλ στην σέντρα, κάτι κόρνερ μπερδεμένα, κάτι διεκδικήσεις περίεργες… που και σ’ αυτά ο VAR έχει λόγο… Και στο βάθος οι κόρακες το χαίρονται. Και το βλέπεις όταν ανακοινώνουν απόφαση του VAR. Από εκείνες που παγώνουν πανηγυρισμούς και βουβαίνονται οι εξέδρες. Φουσκώνουν σαν διάνοι, μεταμορφώνοντας Μέγα Σάββατο των βαρελότων σε Μεγάλη Παρασκευή του Επιταφίου και των γενεών απασών…

Εν κατακλείδι, τούτο το μηχάνημα που μπήκε στην ανεμότρατα του ποδοσφαίρου, του άνοιξε καινούργια πανιά. Και μιλάει και δεν σηκώνει αντίρρηση. Και ό,τι πει το καταπίνεις, ηδύποτο ή δηλητήριο. Γιατί το μηχάνημα είναι σωστό και ξέρει τι λέει και πώς να το πει. Και δεν του φεύγει χιλιοστό. Αρκεί να ξέρεις να το χειρίζεσαι. Κι αν φουλάρει λάθος, δεν το ‘κανε αυτό. Το μηχάνημα φτιάχτηκε αλάθητο. Ψάξε να βρεις τον φταίχτη στο λαμόγιο που το χειρίζεται. Γιατί εκεί παίζει η μαϊμουδιά, όπως στα μπαλάκια του Τζόκερ. Που μόλις το πήρανε χαμπάρι στη Βοσνία τα κατάπιανε μαζί με τα τσόφλια. Πού να τολμήσουν να βγάλουν τη μαϊμουδιά στην επιφάνεια. Την πνίξαν για να μην τιναχτεί το σύστημα στον αέρα.

Τα ίδια και με το VAR. Τέλειο το μηχάνημα, λάθος μηδέν. Κι οι νταβατζήδες του ποδοσφαίρου, με το που πρωτόδαν το εργαλείο έπαθαν βαριά εγκεφαλικά. Γιατί; Εχαναν το ψωμί τους. Κατεδαφίζετο η παράγκα. Κι έμπαινε στον δρόμο χωρίς γυρισμό η ιστορία διαιτητοπατέρες. Με τα μούτρα πέσανε να μάθουν το μηχάνημα. Οχι για να το δουλέψουν. Για να το πλανέψουν και να το κάνουν δικό τους. Να το κάνουν συνεργάτη στη μεγάλη απάτη. Κι επιστρατέψαν λογισμικά και ηλεκτρονικούς και κομπιουτεράδες, προκειμένου να το παραστρατήσουν. Προκειμένου να το βάλουν στη λογική να συμφωνεί με τη σκέψη τους. Να δίνει αποτελέσματα, ό,τι αυτοί αποφασίσουν. Και μέγας βοηθός η αμετάκλητη απόφασή του. Ο,τι πει ο μηχανικός γκουρού. Πάει και τελείωσε. Κι εσύ που το λάθος το βλέπεις, το φωνάζεις, το διαμαρτύρεσαι, ματαιοπονείς. Το μηχάνημα μπήκε στη διαδικασία της αποκάλυψης, με έναν όρο: ή το δεχόσαστε όλοι άνευ αντιρρήσεως, ή δεν το δρομολογούμε.

Και τι να κάνουν; Αφού το προστάζει η FIFA, αφού το διατάζει η UEFA, καταπίνεις το βότσαλο και λες και καλή χώνεψη. Και τη μαγική φράση την είπε ο παλιός παραγκάρχης… Ολο το μυστικό είναι να το μάθουμε κι άμα το μάθουμε… θα μας μάθει. Ζωντανό είναι και ακούει… Και ό,τι εντολή δίνει εξαρτάται όχι από αυτό που παίρνει, αλλά από αυτό που πρέπει να πάρει… και εκεί μετράνε και τα δευτερόλεπτα. Και άμα και ο Κόρακας στο κόλπο, τότε μια οι καθυστερήσεις, μια το κουβεντολόι, ο χρόνος γίνεται επαρκέστερος για να γίνει η εικόνα μαγική. Αυτό είναι το μεγάλο στοίχημα που έχουμε βάλει με το μηχάνημα του διαβόλου. Αν μας βγει παίρνουμε αποφάσεις και του αλλάζουμε το όνομα. Το ξανα-βαπτίζουμε με κολυμπήθρα και λαμπάδα… Και το νέο του όνομα… Σαλβατόρε, που σημαίνει Σωτήρης στα ελληνικά. Και άμα λέμε Σωτήρης, και το λέμε και το εννοούμε!