Σαράγεβο

Ευφορία επικρατεί στην Κουμουνδούρου. «Τους ταπώσαμε, μαζέψαμε περισσότερο κόσμο και από την εποχή των μνημονίων, αναγκάσαμε τους Μητσοτάκηδες και τους άλλους φιλοπόλεμους να το βουλώσουν», ακούγεται να λέει ο αρχηγός, που περιμένει τώρα τα αποτελέσματα αυτής της κοσμοσυρροής στις δημοσκοπήσεις.

Αλλά κάνει λάθος. Γιατί αυτό που συνέβη προχθές το βράδυ στα Προπύλαια ήταν κάτι πολύ διαφορετικό από εκείνο που είχαν αρχικά σκεφτεί οι οργανωτές, από μια συναυλία δηλαδή με το αφελές σύνθημα «ειρήνη είναι η απάντηση, όποια κι αν είναι η ερώτηση», που είχε προκαλέσει διαμαρτυρίες επειδή αποσιωπούσε αυτόν που απειλεί την ειρήνη και κατά συνέπεια άφηνε να εννοηθεί ότι δεν υπάρχει πρόβλημα, ίσως μάλιστα να είναι και καλύτερα, αν η ειρήνη επέλθει με την παράδοση άνευ όρων του θύματος της εισβολής. Ακριβώς λόγω των διαμαρτυριών, όμως, αυτό το σύνθημα άλλαξε και το κεντρικό πανό της συναυλίας καταδίκαζε τελικά τον ρώσο εισβολέα.

Και είναι θετικό να συγκεντρώνονται χιλιάδες άνθρωποι για να καταδικάσουν τραγουδώντας αυτόν τον εισβολέα, και θα ήταν θετικότερο αν υπήρχαν περισσότερες ουκρανικές σημαίες κι ακόμη θετικότερο αν συγκεντρώνονταν με κάποιον τρόπο χρήματα από τους παρισταμένους για να σταλούν στην Ουκρανία, γιατί αυτό χρειάζονται εκεί, έμπρακτη βοήθεια, όχι μόνο συναισθηματικές εκτονώσεις, και αυτό ακριβώς έκανε η «φιλοπόλεμη» ελληνική κυβέρνηση μαζί με τις περισσότερες ευρωπαϊκές κυβερνήσεις, έστειλαν οπλισμό στους Ουκρανούς για να αντισταθούν στους σύγχρονους βαρβάρους, και το πλήθος, αντί για «Φονιάδες των λαών Αμερικάνοι», θα έπρεπε να φωνάζει «Στείλτε κι άλλα».

Ολα αυτά δεν τα έχει καταλάβει ο ηθοποιός που άνοιξε τη συναυλία, κι είπε κάτι ποιητικά για τον «άνθρωπο σε διωγμό, το μίσος, τη φτώχεια και τον οδυρμό» και περιέλαβε το Βελιγράδι στα «τείχη που υψώνονται ξανά ανάμεσα στους λαούς και τις καρδιές των ανθρώπων», καθώς νόμιζε μάλλον ότι το ΝΑΤΟ είχε βομβαρδίσει αυτή την πόλη επειδή ήθελε να καταλάβει τη Σερβία κι όχι επειδή ήθελε να σταματήσει τα εγκλήματα των σερβικών στρατευμάτων στη Βοσνία και το Κόσοβο. Η παρεξήγηση λύθηκε ευτυχώς στο τέλος, όταν οι Magic De Spell τραγούδησαν το θρυλικό «Sarajevo», ένα τραγούδι που έγραψαν το 1993 για την πόλη που πολιορκούσαν και βομβάρδιζαν για 1.425 ημέρες οι δυνάμεις του Μιλόσεβιτς. Και το πλήθος θα έπρεπε να τραγουδάει «Ο θάνατος / διακοπές στο Κίεβο πάει».

Σε μια παλιότερη συνέντευξή του στην Athens Voice, ο ντράμερ και συνιδρυτής του συγκροτήματος Θοδωρής Βλαχάκης είχε πει ότι η συναυλία που δεν θα ξεχάσει ποτέ είναι εκείνη που έδωσαν στο κέντρο της Αθήνας στις αρχές του 1994, «όταν για πρώτη φορά ο κόσμος τραγούδησε μαζί μας όλους τους στίχους του τραγουδιού μας “Sarajevo”». Εχουν αλλάξει πολλά από τότε, έχουν διαψευστεί ελπίδες κι έχουν καταρρεύσει βεβαιότητες, αλλά το πρόσωπο του ολοκληρωτισμού έχει μείνει ίδιο.